Ονείρων Πένες

Το Crime Report είναι έτοιμο Οι λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας το γνωρίζουν πολύ καλά: υπάρχουν εγκλήματα που λύνονται σε λίγες σελίδες και άλλα που θέλουν ολόκληρη τριλογία. Και μετά υπάρχουν και περιπτώσεις όπως αυτή των Moonlight Tales . Δεκατρία χρόνια περίπου μετά την ίδρυσή τους, οι βασικές ύποπτες παραμένουν ελεύθερες και, χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν, γράφουν, εκδίδουν και παρασύρουν ανυποψίαστους ανθρώπους στον επικίνδυνο κόσμο της λογοτεχνίας. Για μεταμέλεια ούτε λόγος. Αντιθέτως, οργανώνουν δράσεις, συμμετέχουν σε φεστιβάλ, εκδίδουν συλλογές και συλλέγουν βραβεία. Αύγουστος 2013: Τρεις γυναίκες και μια ύποπτα καλή ιδέα Με βάση τα όσα εγώ και η ομάδα μου (εγώ δηλαδή) μπορέσαμε να βρούμε, η ιστορία ξεκινά το καλοκαίρι του 2013, όταν η Αγγελίνα Παπαδημητρίου, η Εύη Φρυγανά και η Αναστασία Παπαδάκη αποφασίζουν να δημιουργήσουν έναν διαδικτυακό χώρο όπου νέοι συγγραφείς θα...

Γιατί επιζητούμε την αδρεναλίνη του φόβου μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, ενώ στην πραγματική ζωή τον αποφεύγουμε; Καθώς πλησιάζει η πιο ατμοσφαιρική νύχτα του Οκτώβρη, τα φώτα χαμηλώνουν, οι σκιές μεγαλώνουν και η ανάγκη μας για μια σκοτεινή ιστορία γιγαντώνεται. Σε καλωσορίζω σε μια αναδρομή στις μορφές που πήρε ο τρόμος στη λογοτεχνία και στο γιατί το Halloween παραμένει η απόλυτη γιορτή των «περιέργων» αναγνωστών. Ανέκαθεν με τραβούσε το σκοτάδι στην τέχνη. Όχι πως αγνοούσα το φως, αλλά παρουσιάζεται συχνά ως λιγότερο γοητευτικό. Το σκοτάδι κρύβει μέσα του ανασφάλεια, αδρεναλίνη, το άγνωστο. Μας προκαλεί συναισθήματα τα οποία δεν θέλουμε να βιώσουμε στην καθημερινότητα και προτιμάμε να τα ανακαλύπτουμε από την ασφάλεια του καναπέ. Εκεί όπου ξέρουμε πολύ καλά πως ο τρόμος τελειώνει τη στιγμή που κλείνουμε το βιβλίο. Ή και λίγες ώρες αργότερα, ανάλογα πόσο θα μας επηρεάσει. Καθ’ όλη τη διάρκεια, ωστόσο, έχουμε πλήρη επίγνωση ότι όλο αυτό δεν είναι παρά μια φανταστική ιστορία...

Μπορεί να έρχομαι αργοπορημένος στο πάρτι, αλλά δεν χάνω κανένα πάρτι, ακόμη κι αν πρόκειται να το προλάβω μονάχα για το τελευταίο τραγούδι. Το θέμα Ο λόγος για τη Hachette και τη Νέα Συλλογή που κυκλοφορεί, στην οποία έχει μετατρέψει αγαπημένες, κλασικές ταινίες της Disney σε μυθιστορήματα ενηλίκων, ξυπνώντας αυτό το γλυκό αίσθημα νοσταλγίας σε όλους εμάς που μεγαλώσαμε μαζί τους. Από τη Χιονάτη και την Πεντάμορφη , στο Ψυχρά κι Ανάποδα , τα τρία πρώτα τεύχη μας δίνουν ήδη ισχυρότατο δείγμα για το πόσο συμπεριληπτική θα είναι η εν λόγω συλλογή. Πρόγραμμα Κυκλοφορίας Προσωπικά, ανυπομονώ για αρκετά από αυτά, γιατί δεν ξέρω αν το γνώριζες, αλλά έχει αναρτηθεί ολόκληρο το πρόγραμμα και για τα 80 βιβλία. Έχει και τις ημερομηνίες αν θέλεις να σημειώσεις τα αγαπημένα σου! 💡 Πάτα πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση του προγράμματος Τα πρώτα 10 τεύχη θα κυκλοφορούν ανά δύο εβδομάδες, κι από εκεί κι έπειτα θα έχουμε νέο βιβλίο κά...

Ένα νέο συγγραφικό ταξίδι ξεκινά με την επίσημη ανακοίνωση της 6ης συλλογικής έκδοσης των Moonlight Tales. Μετά από μήνες δημιουργικής διαδικασίας, επιμέλειας και προσμονής, το διήγημά μου «Steps | Breaking Ice» ετοιμάζεται να συναντήσει τους α ναγνώστες στις σελίδες του τόμου «Out of Frame». Η έκτη Συλλογή των Moonlight Tales είναι γεγονός! Ιστορίες γράφτηκαν, επιλέχθηκαν και επιμελήθηκαν. Ακολούθησε η σελιδοποίηση, η δημιουργία εξωφύλλου, το τυπογραφείο, και πλέον έχουμε επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας: 02 Οκτωβρίου 2026 . Ο τίτλος της φετινής έκδοσης είναι «Out of frame» και έρχεται να ακολουθήσει τις προηγούμενες 5 επιτυχημένες συλλογές: The path not taken (2025) Echoes of a lost time (2024) There once was a myth (2023) And they lived happily ever after? (2022) Once Upon a Horror Time (2021, 2024) «Ουφ!» | Το άγχος και οι Be...

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...