Η φετινή απονομή του Μεγάλου Τιμητικού Βραβείου «Πηνελόπη Δέλτα» στην Ηρώ Παπαμόσχου για το σύνολο του έργου της, δεν είναι απλώς μια τυπική αναγνώριση. Είναι η δικαίωση μιας διαδρομής που ξεκίνησε αθόρυβα και εξελίχθηκε σε μια σταθερή αξία για τα ελληνικά γράμματα. Από το «Υπερώο» της Σάμου στην πνευματική Αθήνα Η Ηρώ Παπαμόσχου γεννήθηκε στη Σάμο λίγο πριν τον πόλεμο, σε μια οικογένεια ξακουστή στο νησί για τη μόρφωση και την πνευματική της καλλιέργεια. Παρά την απώλεια της οικογενειακής περιουσίας στον πόλεμο, η ίδια βρήκε καταφύγιο στο διάβασμα, στο αγαπημένο της μικρό υπερώο στη Σάμο, όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Η πορεία της δεν ήταν πάντα στρωμένη με ροδοπέταλα. Παρόλο που έχασε άδικα μια υποτροφία για το εξωτερικό εξαιτίας της συμμετοχής της μητέρας της σε έναν έρανο για το ΕΑΜ, η Ηρώ δεν πτοήθηκε. Μετά το Γυμνάσιο ήρθε στην Αθήνα, σπούδασε και εργάστηκε σε εφημερίδες, τράπεζες και υπ...
Γράφει ο: My little stories Δευτέρα 17 Νοέμβρη 2021 Κάτι περίεργοι ηλεκτρονικοί θόρυβοι με ξύπνησαν από τον λήθαργο που κατά πάσα πιθανότητα είχα πέσει. Όταν άνοιξα τα μάτια μου όλα ήταν θολά, το κεφάλι μου πόναγε υπερβολικά και τα μάτια μου έτσουζαν. Μία διάφανη μεμβράνη εμπόδιζε την όραση μου και καθώς πήγα να σηκωθώ το κεφάλι μου χτύπησε πάνω της, υπέθεσα τότε πως αυτό μπροστά μου είναι κάποιο είδος πόρτας. Πήγα να την ανοίξω μα μου ήταν πολύ δύσκολο, μου φάνηκε λες και σήκωνα κάποια βαριά πέτρα. Πανικοβλήθηκα ήταν η αλήθεια, όμως προσπάθησα να ανασυγκροτήσω τις δυνάμεις μου έτσι ώστε να βγω έξω επιτέλους. Μετά από αρκετή ώρα και πολλά κιλά ιδρώτα τα κατάφερα. Η όραση μου ήδη είχε αρχίσει να επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα. Κοίταξα αχόρταγα γύρω μου, προσπαθούσα να αφομοιώσω τον χώρο που βρισκόμουν. Είδα το περίεργο αλουμινένιο και ηλεκτρονικό φέρετρο στο οποίο βρισκόμουν, μία φωτεινή οθόνη ακόμα έδειχνε τις ζωτικές μου ενδείξεις. Την κοίταξα γεμάτος περιέργεια....