Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα αποχωρισμός
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Eπικαλύψεις

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη                                                             Ένας κόσμος άπληστος κάλπικος Χαμένος μέσα στις πολύχρωμες φανταχτερές κορδέλες «Μια μεταξωτή για εμένα!» Γυαλίζει τόσο που θαμπώνει την όραση Περιτυλίγματα ακριβά Βαριά υφάσματα Εσάρπες Πασμίνες Επικαλύψεις Ο κόσμος τούτος γεννάει και θρέφει επικαλύψεις Λογιών λογιών επικαλύψεις Κι εγώ χαμένος μέσα στις πολύχρωμες φανταχτερές κορδέλες Χαμένος στις αυταπάτες.. «Μια μεταξωτή για εμένα!»   Κ.Χ                                   Aπό την ποιητική της συλλογή "Zωή και Ποίηση" .   I need somebody now...  

Φθηνό σινεμά

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη Κόρες διεσταλμένες, μισάνοιχτα χείλη  σαν ανθοί ροδωνιάς να κοιτούν αποσβολωμένα τη ζουμερή κοπέλα που κάθε βραδιά φιλοξενούσε στα μεταξωτά σεντόνια  ηδονικές ανάσες στιβαρών κορμιών. Κι εγώ απλός παρατηρητής σε ένα σενάριο ξενικό που διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μου δίχως εισιτήριο.  Πρεμιέρα, πρώτη θέση προβολής! Η μορφή σου αλλάζει όψη στη θέαση εκείνης. Εκείνης.. Ο τρόπος που την κοιτάς απερίγραπτος.  Η ματιά σου να ταξιδεύει στο κορμί της, κάνοντας στάσεις ανά τακτά διαστήματα σε κάθε ποθητό σημείο της ακάλυπτης θηλυκότητας της. Για μια στιγμή ευχήθηκα να ήμουν τυφλή . Λιγότερο θα πονούσε η μαχαιριά στη πληγή που συνεχώς γύριζε γύριζε και έκοβε σε μικρά κομματάκια κάθε ανάμνηση από εσένα, κάθε κομμάτι δικό σου που θα μαρτυρούσε πως κάποτε υπήρξες δικός μου, για μια στιγμή. Ποσό περίτεχνα χειρίζεσαι συναισθήματα ; Αισθήματα ;  Λάθος λήμμα. Ανθρώπους ήθελα να πω. Με συ...

Δῶρον ἄδωρον

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη Γοργοπερπατώ  στον κατηφορικό δρόμο  Η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα αφήνει μια ευχάριστη, γνώριμη, γήινη οσμή  που γαργαλάει ολες τις αισθήσεις μου μια προς μια Ένα ρίγος διαπερνάει το κορμί μου σπιθαμή προς σπιθαμή Ξάφνου, διακρίνω δυο σιλουέτες στην άκρη του δρόμου  Εσύ.. Κομψός αλλά συγχρόνως αμήχανος  Μια αμηχανία που διακρίνεται τόσο στο σμίξιμο των πυκνών φρυδιών σου  όσο και στην τοποθέτηση των χεριών μέσα στο βαρύ παλτό  Μια ευγενική παρουσία στέκει σιμά σου υποκρινόμενη το ίδιο συναίσθημα  Σταγόνες βροχής αρχίζουν να τρυπώνουν στο δέρμα μου Που ολοένα και δυναμώνουν  Ξεκινά απότομα  ένα όργιο χρωμάτων με ομπρέλες  που υψώνονται στον αέρα  Μια εξ αυτών  προστατεύει την όμορφη νεαρά  Με το χέρι σου κλειδώνεις το σώμα της  Σαν πορσελάνινης κούκλας  Φοβούμενος μην σπάσει όπως ακριβώς και η διαδικασία δ...