Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...
(από τη Βούλα Γκεμίση) Έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη συγγραφέα Βούλα Παπατσιφλικιώτη και το νέο της βιβλίο "Με τα μάτια της Ζωής" Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς. Από μικρή λάτρευα τα παιδιά και ήταν μια συνειδητή απόφαση να ασχοληθώ με επάγγελμα σχετικό με την ανατροφή τους. Έτσι σπούδασα βρεφονηπιοκόμος στην Θεσσαλονίκη, μια πόλη στην οποία γεννήθηκα, ζω και δραστηριοποιούμε μέχρι και σήμερα. Ένα παιδί με δυσκολία λόγου, που συνάντησα στην επαγγελματική μου πορεία, ήταν η αφορμή για το μεταπτυχιακό μου στη Λογοθεραπεία. Η δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα όπου λάτρευα στα μαθητικά μου χρόνια, έχει γίνει συνοδοιπόρος ζωής μέσα από την καλλιτεχνική σελίδα “ Duende - Art ”, της οποίας είμαι δημιουργός & διαχειρίστρια. Γράφοντας ένα άρθρο για την μεγαλύτερη εφημερίδα των Ελλήνων της Αυστραλίας «Νέος Κόσμος», σχετικά με τα παιδιά, αποφάσισα ότι για να περάσεις ένα μήνυμα όσο πιο ανώδυνα γίνεται στις μικρές ψυχούλες πρέπει να γίνει μέσα από την διασκέδα...