Η φετινή απονομή του Μεγάλου Τιμητικού Βραβείου «Πηνελόπη Δέλτα» στην Ηρώ Παπαμόσχου για το σύνολο του έργου της, δεν είναι απλώς μια τυπική αναγνώριση. Είναι η δικαίωση μιας διαδρομής που ξεκίνησε αθόρυβα και εξελίχθηκε σε μια σταθερή αξία για τα ελληνικά γράμματα. Από το «Υπερώο» της Σάμου στην πνευματική Αθήνα Η Ηρώ Παπαμόσχου γεννήθηκε στη Σάμο λίγο πριν τον πόλεμο, σε μια οικογένεια ξακουστή στο νησί για τη μόρφωση και την πνευματική της καλλιέργεια. Παρά την απώλεια της οικογενειακής περιουσίας στον πόλεμο, η ίδια βρήκε καταφύγιο στο διάβασμα, στο αγαπημένο της μικρό υπερώο στη Σάμο, όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Η πορεία της δεν ήταν πάντα στρωμένη με ροδοπέταλα. Παρόλο που έχασε άδικα μια υποτροφία για το εξωτερικό εξαιτίας της συμμετοχής της μητέρας της σε έναν έρανο για το ΕΑΜ, η Ηρώ δεν πτοήθηκε. Μετά το Γυμνάσιο ήρθε στην Αθήνα, σπούδασε και εργάστηκε σε εφημερίδες, τράπεζες και υπ...
Από τον: My little stories Ξυπνώ έχοντας μια αίσθηση ζεστασιάς σε όλο μου το κορμί. Πριν ακόμα ανοίξω τα μάτια αντιλαμβάνομαι μια αμυδρή φωτεινότητα στον χώρο. Ανοίγω τα μάτια και στρέφω το βλέμμα προς το παράθυρο. Όλη αυτή η θαλπωρή προέρχεται από το πρώτο φως του ανοιξιάτικου ήλιου. Οι παιχνιδιάρικες ακτίνες χορεύουν πάνω στις ζάρες τις κουρτίνας. Σηκώνομαι και πάω προς το παράθυρο, ανοίγω την κουρτίνα και τον βλέπω. Τον βλέπω πως σκίζει τα ελάχιστα σύννεφα που έχουν απομείνει στον ουρανό με χειρουργική ακρίβεια, δημιουργώντας ένα άνοιγμα του κόσμου στην ανοιξιάτικη ζωή. Κάθομαι και τον χαζεύω πως δίνει ζωή στα άλλοτε κιτρινισμένα φύλλα των δέντρων, πως μετατρέπει αυτό το κίτρινό τους χρώμα σε ένα ζωντανό και υγιές πράσινο. Όπως με χτυπάει στο πρόσωπο, αναπτερώνεται το ηθικό μου, όπως αναπτερώνεται και αυτό των αιωνόβιων πλατανιών που συνεχίζουν να στέκουν αγέρωχα και να υπομένουν τις αλλεπάλληλες αλλαγές του χρόνου. Αφουγκράζομαι την μέρα, στα ρουθούνια μου έ...