Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Ελένη Ζηνονίδη

 





Ελένη Ζηνονίδη

Γεννήθηκε το 2003, στο Βόλο. Σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στο τμήμα Πολιτισμού, Δημιουργικών μέσων και βιομηχανιών.
Η σχέση της με τη γραφή, ξεκίνησε από την Β΄ Γυμνασίου, όμως σταμάτησε για δύο χρόνια. Έκτοτε συνεχίζει μέχρι σήμερα με εξελικτικούς ρυθμούς. Έχει καταφέρει να κατακτήσει την πρώτη θέση σε πολλούς ενδοσχολικούς λογοτεχνικούς μαθητικούς διαγωνισμούς και να διακριθεί, κύρια στον τομέα της Ποίησης.
Έχει ήδη ολοκληρώσει το πρώτο της βιβλίο σε παγκόσμια διαδικτυακή πλατφόρμα και αυτόν τον καιρό συγγράφει το δεύτερο. Έχει εκδώσει τρία ποιήματα σε βιβλίο, που δημιούργησε το σχολείο της, τιμώντας τα δέκα χρόνια του ενδοσχολικού λογοτεχνικού διαγωνισμού.

Πού μπορούμε να "συναντήσουμε" την Ελένη στον ιστότοπο:






ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

"64 Ασπρόμαυρες θέσεις"

(Μυθιστόρημα)







Ποιήματα

"ΜΠΛΕ"

Διακρίθηκε στο Μαθητικό λογοτεχνικό διαγωνισμό σε Κύπρο και Πετρούπολη

"ΡΟΛΟΪ στο ΔΕΞΙ"

"ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ"

"ΜΑΡΙΑ"

"ΣΕ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΕΔΑΦΟΣ"


Διηγήματα

"ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ της ΑΠΑΤΗΣ"

"ΣΚΟΥΡΟ ΓΚΡΙ"

Τιμήθηκε με Α' βραβείο Πανελλήνιου μαθητικού διαγωνισμού με τίτλο "Ο τόπος μου"

Επίσης έχει γράψει ένα Αγγλικό τραγούδι με τίτλο "Amelia"




Σχόλια

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Ερημωμένη καρδιά..

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη Ερείπιο η καρδιά  Ερημωμένη  Στέκει ρακένδυτη  Με τσακισμένα  Βρώμικα  Ρούχα  Αναμεμιγμένη με δάκρυα  Δάκρυα πόνου  Ξεχειλωμένα γαζιά  Με ακανόνιστες κλωστές  Εδώ κι εκεί.. Να κι εκεί.. Πρόσεχε!  κι εκεί.. Πέτρινοι τοίχοι την περιτριγυρίζουν  Και στροβιλίζεται  Και χάνεται στο αχανές σκοτάδι  Που απλώνεται μπρος της  Ανάθεμα πια ! Φώναξε.. Απογυμνώνοντας τον εαυτό της  Από την ελάχιστη κάλυψη που της απόμεινε  Χωρίς να νοιάζεται για τη γύμνια της  Για τη λύπηση η τη συμπόνοια των άλλων.. Γιατί η πραγματική γύμνια βρίσκεται στην ψυχή.. Όρθωσε το ανάστημα της  Παραμερίζοντας τον νευραλγικό της πόνο που συνέχιζε να σφυροκοπάει στο κεφάλι της  Τα σκελετωμένα πόδια της  με σταθερά βήματα  άρχισαν να παίρνουν σιγά σιγά τον δρόμο τους  Τώρα πια το ξέρει.. Μονα...

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...