"Δεν είναι αυτή τη μία φορά του χρόνου. Αυτή τη μία μέρα. Ειναι συνεχώς από πάνω μας, μέσα μας, γύρω μας, νεκρές οι ζωντανές. Απλά μια φορά τον χρόνο... αξίζει να τις θυμόμαστε λίγο περισσότερο. Αξίζει να ακούμε τις καρδιές τους όπως όταν μας κουβαλούσαν μέσα τους. Σε μία ποιητική συλλογή είχα διαβάσει μια εύστοχη τοποθέτηση: " Οταν γιορτάζουν δε μιλούν, μα όταν γελούν το δείχνουν. Όποτε κλάψεις σε ακούν, όμως αν κλαιν' το κρύβουν". Δεν είναι περίεργο που έχουν όλες μια διαπεραστική μυρωδιά που μας κάνει και κλαίμε; Η κάθε μία τη δική της, αλλά είναι μία. Με όσα αρώματα κι αν ψεκαστούν στο πέρας της ζωής τους. Με όσα κρίματα, ερωτήματα ψεκάσουνε και μας. Αλλά είναι μαμάδες. Και αδειάζουν, και αλλάζουν, από πάνες μέχρι τον ίδιο τους τον εαυτό. Φιλτράρουν, προσέχουν, παρέχουν, ιδρώνουν, νυχτώνουν λουσμένες αγωνία πως όλα είναι καλά, ίσως βαλτώνουν, μα δεν κολώνουν. Σαν να τους χαρίζει η ζωή μια ατσάλινη πανοπλία που με τα χρόνια θαμπώνει, γεμίζει χαρακιές, γδαρσίμ...
(από τη Βούλα Γκεμίση) Συνέντευξη με τον ΓΙΩΡΓΟ ΔΟΛΓΥΡΑ Έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τον συγγραφέα του βιβλίου "Σκοτεινά Φεγγάρια", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή! Μία σειρά τεσσάρων διηγημάτων που θα σας βάλουν στη διαδικασία να συνειδητοποιήσετε πως η φαντασία πλέκεται με τα σκοτεινά μονοπάτια του ρεαλισμού! ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΛΓΥΡΑΣ 1. Ποιος είναι ο συγγραφέας πίσω από τα «Σκοτεινά Φεγγάρια»; Περιέγραψε τον εαυτό σου και δώσε μας τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας σου. Ο συγγραφέας πίσω από τα σκοτεινά φεγγάρια είναι αυτός της παλιάς κοπής. Ακοινώνητος, ψυχρός, απόμακρος και βαθιά μελαγχολικός καθώς ζει σε έναν βρώμικο και άρρωστο κόσμο. Φυσικά ως βρωμιά ορίζω τον ψυχικό κόσμο των περισσότερων ανθρώπων στην σημερινή κοινωνία που στοχεύουν αποκλειστικά και μόνο στο συμφέρον τους. Βέβαια μάλλον αυτή είναι η ανθρώπινη ζωώδης φύση και οτιδήποτε άλλο απλά ουτοπία. Πάντως το να γίνεσαι θηρίο για το...