Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...
« Ο κόσμος είναι μια δική μου ιδέα ». Με αυτό το απόφθεγμα του Άρθουρ Σοπενχάουερ μας συστήνεται η Μαίρη Σγουρού και η καλλιτεχνική της πορεία το επιβεβαιώνει, αφού πέρα και πάνω απ’ όλα, η ίδια δηλώνει καλλιτέχνης. Και είναι. « Ό,τι γίνεται με αγάπη, αγγίζει την ψυχή. Ό,τι αγγίζει την ψυχή, είναι αγάπη », δηλώνει επίσης η ίδια με ένα δικό της μότο που αντανακλά την αγάπη της για τη δημιουργικότητα αλλά και την αγάπη που εισπράττει από όσους την ακολουθούν, που είναι πολλοί. Τη Μαίρη τη γνώρισα στη διάρκεια της πρώτης καραντίνας της πανδημίας, όταν ο χρόνος για όλους εμάς που κλειστήκαμε στα σπίτια μας έγινε κάτι απόλυτα σχετικό. Το έργο της «Στιγμές – Στιγμές που μου πήρες» στη μεγάλη διαδικτυακή πλατφόρμα του Wattpad, όπου η Μαίρη έγραφε με το ψευδώνυμο Liove-prive , με κράτησε νύχτες ολόκληρες ξάγρυπνη και ήταν η αφορμή να γνωρίσω τη συγγραφέα Μαίρη Σγουρού αλλά και τον άνθρωπο Μαίρη, μια γνήσια Κρητικιά που ό,τι κάνει το κάνει με πάθος και αγάπη. Εκείνη τότε δε δήλωνε σ...