Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάιος, 2020
banner

Our Latest

Οι κίτρινες τουλίπες μυρίζουν "Σ' αγαπώ" (γράφει η Ελένη Ζηνονίδη)

"Δεν είναι αυτή τη μία φορά του χρόνου. Αυτή τη μία μέρα. Ειναι συνεχώς από πάνω μας, μέσα μας, γύρω μας, νεκρές οι ζωντανές. Απλά μια φορά τον χρόνο... αξίζει να τις θυμόμαστε λίγο περισσότερο. Αξίζει να ακούμε τις καρδιές τους όπως όταν μας κουβαλούσαν μέσα τους.  Σε μία ποιητική συλλογή είχα διαβάσει μια εύστοχη τοποθέτηση: " Οταν γιορτάζουν δε μιλούν, μα όταν γελούν το δείχνουν. Όποτε κλάψεις σε ακούν, όμως αν κλαιν' το κρύβουν".  Δεν είναι περίεργο που έχουν όλες μια διαπεραστική μυρωδιά που μας κάνει και κλαίμε; Η κάθε μία τη δική της, αλλά είναι μία. Με όσα αρώματα κι αν ψεκαστούν στο πέρας της ζωής τους. Με όσα κρίματα, ερωτήματα ψεκάσουνε και μας.  Αλλά είναι μαμάδες. Και αδειάζουν, και αλλάζουν, από πάνες μέχρι τον ίδιο τους τον εαυτό. Φιλτράρουν, προσέχουν, παρέχουν, ιδρώνουν, νυχτώνουν λουσμένες αγωνία πως όλα είναι καλά, ίσως βαλτώνουν, μα δεν κολώνουν. Σαν να τους χαρίζει η ζωή μια ατσάλινη πανοπλία που με τα χρόνια θαμπώνει, γεμίζει χαρακιές, γδαρσίμ...

"Φυλακισμένοι στο ίδιο κλουβί" της Christy Oshima

"Φυλακισμένοι στο ίδιο κλουβί" γράφει η Christy Oshima Η πόρτα πίσω μου είναι κλειστή. Έφυγε και εγώ στέκομαι εδώ, αποσβολωμένος, ανίκανος να διανοηθώ όσα είχαν προηγηθεί. Το σώμα μου ακόμα τρέμει και εκείνα τα δάκρυα που μετά βίας είχα κατορθώσει να σταματήσω πριν από λίγα λεπτά, τώρα ξεχύνονται σαν χείμαρροι άγριοι και βίαιοι. Ξανά όμως, δεν μπορώ να βγάλω τον παραμικρό ήχο από μέσα μου. Τρέμω από τα πόδια ως το κεφάλι, πονάει το στήθος μου σαν κάποιος να με έχει μαχαιρώσει δεκάδες φορές στη καρδιά, το μυαλό μυο ουρλιάζει αλλά δεν λέω να μιλήσω ή να φωνάξω. Τα μάτια μου καρφωμένα στο κενό, παρατηρούν και παρακολουθούν σε λούπα τον τσακωμό. Φωνές…πολλές φωνές, θέε μου γιατί φωνάζει; Πράματα σπάνε και μαζί τους η καρδιά μου. Διαλύεται και γίνεται ένα με τα κομμάτια γυαλιού στο πάτωμα. Κι άλλες φωνές ακολουθούν. Πιο δυνατές και απειλητικές. Αρκετά, ανταποδίδω με ένα ουρλιαχτό και για πρώτη φορά γεννιέται ο τσουχτερός πόνος στο μπράτσο μου. Ακόμα πονάει. Ακόμα διστάζω να σηκώσ...

Λορελάϊ

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη Ω ξακουστή νύμφη  άπλωσε τα χρυσοκέντητα μαλλιά σου  μ΄ένα τραγούδι συντροφιά  μέσα απ' τα ρόδινα σου χείλη  που σαν ανοίγουν και μιλούν  τ΄άστρα φωτίζουν τ' ουρανού..    Κ.Χ Η περιβόητη  Λορελάϊ , λέγεται ότι ήταν Γοργόνα, στις όχθες του ποταμού Ρήνου, σύμφωνα με τη γερμανική εκδοχή. Άλλοι πάλι την περιγράφουν ως μια απ' τις Σειρήνες, απο την μυθική Οδύσσεια, η οποία ξέφυγε από τους θανατηφόρους βράχους. Φημολογείται ότι ήταν μια πεντάμορφη ξανθή κοπέλα, νύμφη από την περιοχή της Asturias ,με μακριά χρυσά μαλλιά και που με το τραγούδισμα της παράσερνε τους ναυτικούς κοντά της. Πληγωμένη από τον πνιγμό του αρραβωνιαστικού της ή την προδοσία του έρωτα της απέκτησε μαγικές ιδιότητες μέσα από εκείνα τα νερά. Τραγουδούσε γλυκά με τη μελωδική της φωνή, προκειμένου να πάρει τον πόνο της ξενιτιάς από κοντά τους και να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν τους κινδύνους της θάλασσας.  Σε αντίθεση με...

"Η παράδοξη υπόθεση των αρτίστικ δολοφονιών" του Γιώργου Δερβεντλή

Φίλες και φίλοι, Ο Γιώργος Δερβεντλής είναι ένας από τους συγγραφείς εκείνους που δουλεύουν χρόνια και με συνέπεια το μυθιστόρημα τρόμου, φαντασίας, επιστημονικής φαντασίας. (Horror, Sci-fi horror, crime, fantasy). Επίσης είναι συγγραφέας που η πένα του, πολλές φορές, δοκιμασμένα και με εξαιρετικό τρόπο, έχει παρουσιάσει έργα με σαφείς κοινωνικές προεκτάσεις και αναφορές. Μέλος εδώ στην ομάδα μας αλλά και γνωστός για τη δουλειά του εδώ και χρόνια, μέσα από το προσωπικό του blog  My Little Stores  έχουν περάσει προς τα έξω διηγήματα, νουβέλες και έργα που πραγματικά σε μεταφέρουν σε αλλόκοτους συναρπαστικούς μα και συνάμα εφιαλτικούς κόσμους. Σε κόσμους και χώρους όπου ο άνθρωπος ως οντότητα προσπαθεί να βρει τις δικές του αναφορές και ισορροπίες. Σε αυτήν την ανάρτηση θα ήθελα να σας παρουσιάσουμε το τελευταίο του έργο: "Μια παράδοξη υπόθεση των αρτίστικ δολοφονιών" Όπως αυτήν μπορείτε να την παρακολουθήσετε να δημοσιεύεται σε συνέχειες μέσα από τ...

Εσύ και οι "Άλλοι"

Εσύ και οι "Άλλοι" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης          Χαμένος ήμουν πάλι στους μονολόγους μια κωμικής φιγούρας. Την παρακολουθώ συχνά την συγκεκριμένη, για να γελώ και να ξεχνιέμαι, μα μερικές φορές με πιάνει εξ’ απήνης. Είναι αυτές οι   στιγμές που σου υπενθυμίζουν αιφνιδίως αυτό που πάντα ήξερες και πάντα πρέσβευες με πάθος μπροστά στους άλλους: πως τίποτα δεν είναι μονοδιάστατο. Ούτε και η κωμωδία της ήταν· όχι εκείνη την μέρα. Την επισκέφτηκα για να “αδειάσω” και παρόλα αυτά, στην λήξη της μικρής μας συνάντησης, ένιωθα το κεφάλι μου βαρύτερο κατά τόνους. Κι όπως εκείνη έφευγε και με αποχαιρετούσε, μια άλλη παρουσία εισήλθε στον χώρο· μια μορφή θολή και συγκεχυμένη για μένα. Μου τον είχε συστήσει η “κωμικιά”, ωμά και αφιλτράριστα, μα το μυαλό μου προσπαθούσε να τον πλάσει αλλιώς και να πετάξει την χαλασμένη του εικόνα για να ανακουφιστεί. Και αυτό κατέληξε να μπερδεύει τις γραμμές του προσώπου του· αυτό και το γεγονός πως δεν τον γνώριζα...

"Ματωμένο ποτάμι" Διήγημα της Δανάη Ιμπραχήμ

Η Δανάη Ιμπραχήμ είναι μια από τις συγγραφείς των "Ονείρων Πένες" Ένα από τα συγγραφικά της δημιουργήματα είναι το: "Άρωμα Ανατολής" Όπως λέει και η ίδια στην προσωπική της σελίδα στο Wattpad Wattpad/Δανάη Ιμπραχήμ Το "Άρωμα Ανατολής" είναι αυτοτελείς ιστορίες εμπνευσμένες από την μαγική και μυστικιστική Ανατολή.  Μύθοι, παραδόσεις και φυσικά η πλούσια ιστορία της Μέσης και Άπω Ανατολής θα σας ταξιδέψουν στον χώρο και τον χρόνο, πολλές φορές με την συντροφιά στοιχείων του φαντασιακού. «Έλα, έλα όποιος κι αν είσαι, Περιπλανώμενε, ειδωλολάτρη, λάτρη της φωτιάς, Έλα κι ας πάτησες τους όρκους σου χιλιάδες φορές, Έλα κι έλα ξανά, Το δικό μας δεν είναι καραβάνι απελπισίας». Στην συλλογή υπάρχουν δέκα (10) υπέροχα διηγήματα που θα σας ταξιδέψουν στην Ανατολή του 7ου-8ου Αιώνα. Διάλεξα ένα από αυτά τα διηγήματα που, εκτός των άλλων, έχει και τον χαρακτήρα ιστορικού μυθιστορήματος Διαβάστε εδώ το συγκλονιστικό και λ...

"Το βλέμμα στην όχθη του ποταμού"

Ένα βροχερό βράδυ. Τα βήματά του τον φέρνουν πάλι στην όχθη του ποταμού που κόβει στα δυό την πόλη. Όπως εκείνη τη μοιραία νύχτα πριν χρόνια, που σημάδεψε τη ζωή του. τι μπορεί να προσδοκά. Τι μπορεί να βρει στην άλλη όχθη του ποταμού. "Το βλέμμα στην όχθη του ποταμού" Το νέο μου διήγημα στη συλλογή διηγημάτων  "Ιστορίες Noir" "Το βλέμμα στην όχθη του ποταμού" Γιάννης Πιταροκοίλης

Γνωρίστε την Svetlin Lothrak

Το  "Ονείρων Πένες"  συνεχίζει να ανοίγει τις πόρτες του στους αναγνώστες του. Σκοπός μας πρωταρχικός να γνωρίσετε τα μέλη της λογοτεχνικής μας ομάδας.  Στα πλαίσια αυτά έχουμε ήδη ξεκινήσει, τη διαδικασία μιας μικρής συνέντευξης μέσα από την οποία, τα μέλη της ομάδας και συντάκτες του blog παρουσιάζουν βασικές πτυχές από τις σκέψεις και τα βιώματά τους από την μέχρι τώρα εμπειρία τους στον κόσμο της λογοτεχνίας και της ποίησης. Εκτός λοιπόν από τις προσωπικές σελίδες που υπάρχουν στο blog για το κάθε μέλος, στις οποίες μπορείτε να διαβάσετε τα βιογραφικά τους αλλά και την βιβλιογραφία τους, μπορείτε και μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις να μάθετε περισσότερα πράγματα πάνω σε αυτούς για την αγάπη τους και το μεράκι τους στην τέχνη του λόγου. Συνεχίζουμε λοιπόν σήμερα με το 11ο μέλος της λογοτεχνικής μας ομάδας: Γνωρίστε την Svetlin Lothrak Ερωτήσεις παρουσίασης Ποια εσωτερική ανάγκη ή τι άλλο σε ώθησε να γράφεις και ποια μηνύματα τυχόν θα ήθελες ν...