Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...
Είσαι αναγνώστης; Είσαι συγγραφέας; Θέλεις να γίνεις συγγραφέας; Βάλε καφέ να τα πούμε. Συγγραφικός χώρος, κόσμος του βιβλίου. Αγγελικά πλασμένος; Θα μπορούσε, μιας και μιλάμε για τη σφαίρα του πνεύματος, που τόσο απέχει πια από εκείνες τις ρομαντικές -πλέον- εποχές, όπου ένας συγγραφέας ή ποιητής έγραφε σχεδόν χωρίς καμία προσδοκία και ελπίδα να εκδοθεί, απλά επειδή είχε μέσα του το «σαράκι» της συγγραφής. Ξέρεις, τότε που οι εκδότες αναζητούσαν το «διαμάντι», ρομαντικοί και οι ίδιοι πρωτίστως και στη συνέχεια επιχειρηματίες. Τότε που δεν υπήρχε η... κλειδαρότρυπα. Πόσα άλλαξαν… Ο ρυθμός της εξέλιξης, πιο ανελέητος από ποτέ, έχει επηρεάσει και τον συγγραφικό-εκδοτικό κόσμο. Τα social media είναι ένα σημαντικό -ίσως το μόνο- εργαλείο για έναν συγγραφέα, προκειμένου να προωθήσει το έργο του και αυτό έχει μεν τα καλά του, έχει όμως κα...