Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...
Με λένε Αλεξάνδρα Αγγελοπούλου και γεννήθηκα ένα πρωινό στην καρδιά του καλοκαιριού. Σπούδασα φυσικοθεραπεία στο ΑΕΙ Δυτικής Αττικής, μα γρήγορα ένιωσα πως άλλος είναι ο δρόμος μου, οπότε στον παρόντα χρόνο ολοκληρώνω το μεταπτυχιακό μου πάνω στην «Επικοινωνία και Νέα Δημοσιογραφία» στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Στην δημοσιογραφία μαγεύτηκα από το ραδιόφωνο και έτσι βρέθηκα στον Κρήτη FM 87,5, στον φοιτητικό σταθμό του Πολυτεχνείου, στην Ert open 106,7 FM και στον Atlantis 105,2 FM. Δεν άργησαν και τα τηλεοπτικά μου βήματα στο High tv , σε εκπομπή πολιτιστικού περιεχομένου, όπου φιλοξενώ συγγραφείς και άλλου είδους καλλιτέχνες. Από νηπιακή ηλικία αγαπούσα να πλάθω ιστορίες, τις οποίες κατέγραφε ο παππούς μου, αλλά και την υποκριτική. Ξεκίνησα από ερασιτεχνικές ομάδες και σήμερα παίζω επαγγελματικά τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση. Η τέχνη είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Έτσι, βρίσκεται στα χέρια σας το πρώτο μου μυθιστόρημα και, όπως μαρτυρ...