" Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...
Με λένε Αλεξάνδρα Αγγελοπούλου και γεννήθηκα ένα πρωινό στην καρδιά του καλοκαιριού. Σπούδασα φυσικοθεραπεία στο ΑΕΙ Δυτικής Αττικής, μα γρήγορα ένιωσα πως άλλος είναι ο δρόμος μου, οπότε στον παρόντα χρόνο ολοκληρώνω το μεταπτυχιακό μου πάνω στην «Επικοινωνία και Νέα Δημοσιογραφία» στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Στην δημοσιογραφία μαγεύτηκα από το ραδιόφωνο και έτσι βρέθηκα στον Κρήτη FM 87,5, στον φοιτητικό σταθμό του Πολυτεχνείου, στην Ert open 106,7 FM και στον Atlantis 105,2 FM. Δεν άργησαν και τα τηλεοπτικά μου βήματα στο High tv , σε εκπομπή πολιτιστικού περιεχομένου, όπου φιλοξενώ συγγραφείς και άλλου είδους καλλιτέχνες. Από νηπιακή ηλικία αγαπούσα να πλάθω ιστορίες, τις οποίες κατέγραφε ο παππούς μου, αλλά και την υποκριτική. Ξεκίνησα από ερασιτεχνικές ομάδες και σήμερα παίζω επαγγελματικά τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση. Η τέχνη είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Έτσι, βρίσκεται στα χέρια σας το πρώτο μου μυθιστόρημα και, όπως μαρτυρ...