Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...
1. Σε ποιο λογοτεχνικό είδος έχεις αδυναμία σαν αναγνώστρια; Λατρεύω το καλό κοινωνικό μυθιστόρημα. Αυτό που έχει δράση, έρωτα, ανατροπές ενώ ταυτόχρονα περνάει ένα ηχηρό μήνυμα. Όταν συνδυάζεται και με ένα ιστορικό background , πιστεύω, απογειώνεται. Μάλιστα, τα αγαπημένα μου μυθιστορήματα διαδραματίζονται περασμένους αιώνες. 2. Αν έπρεπε να ξεχωρίσεις έναν από τους ήρωες των βιβλίων σου, ποιος θα ήταν αυτός και για ποιο λόγο; Είναι λίγο περίπλοκο καθώς υπεραγαπάω όλους μου τους ήρωες εξίσου. Αν ξεχώριζα κάποιον από το «Σαν πέφτει η Αυλαία» θα ήταν η Μόνικα. Πρόκειται για μια κοπέλα που αγωνίζεται ολομόναχη χωρίς την στήριξη κανενός. Είδε την οικογένεια της να πεθαίνει μπροστά στα μάτια της, παράτησε όσα πίστευε την ολοκλήρωναν προκειμένου να βιοποριστεί, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της να εξιλεωθεί στα φαντάσματα του παρελθόντος. Προσωπικά, απόλαυσα την συντροφιά της όσο έγραφα το βιβλίο αυτό. Είχε χιούμορ, νάζι, μπρίο...