Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η νέα συλλογή Disney της Hachette, το AI και το «τρέξτε» των Social Media

Μπορεί να έρχομαι αργοπορημένος στο πάρτι, αλλά δεν χάνω κανένα πάρτι, ακόμη κι αν πρόκειται να το προλάβω μονάχα για το τελευταίο τραγούδι. Το θέμα Ο λόγος για τη Hachette και τη Νέα Συλλογή που κυκλοφορεί, στην οποία έχει μετατρέψει αγαπημένες, κλασικές ταινίες της Disney σε μυθιστορήματα ενηλίκων, ξυπνώντας αυτό το γλυκό αίσθημα νοσταλγίας σε όλους εμάς που μεγαλώσαμε μαζί τους. Από τη Χιονάτη και την Πεντάμορφη , στο Ψυχρά κι Ανάποδα , τα τρία πρώτα τεύχη μας δίνουν ήδη ισχυρότατο δείγμα για το πόσο συμπεριληπτική θα είναι η εν λόγω συλλογή. Πρόγραμμα Κυκλοφορίας Προσωπικά, ανυπομονώ για αρκετά από αυτά, γιατί δεν ξέρω αν το γνώριζες, αλλά έχει αναρτηθεί ολόκληρο το πρόγραμμα και για τα 80 βιβλία. Έχει και τις ημερομηνίες αν θέλεις να σημειώσεις τα αγαπημένα σου! 💡 Πάτα πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση του προγράμματος Τα πρώτα 10 τεύχη θα κυκλοφορούν ανά δύο εβδομάδες, κι από εκεί κι έπειτα θα έχουμε νέο βιβλίο κά...

Γιάννης Πιταροκοίλης


Γιάννης Πιταροκοίλης   (Giannis Pit.)

Γεννήθηκα το 1960 στην Αθήνα όπου και διαμένω.  Σπούδασα οικονομικές επιστήμες στο Οικονομικό τμήμα της Νομικής σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας.
Μιλάω Αγγλικά.
Εργάστηκα τριάντα χρόνια στον τραπεζικό τομέα σε διάφορα τμήματα κλείνοντας την καριέρα μου ως εποπτεύων γενικών εργασιών καταστήματος δικτύου.
Ζω με την οικογένειά μου και τις δύο κόρες μας.
Ασχολούμαι με τον Κινηματογράφο μέσα από το blog μου “CINEFIL” και αρθρογραφώ στο Ελληνο-Καναδικό ηλεκτρονικό περιοδικό “MeGreek.Ca”
Αγαπημένο μου hobby η ξυλογλυπτική διακόσμηση-μακέτα και η ζωγραφική. Τα δημιουργήματά μου παρουσιάζονται στο προσωπικό μου blog “Τεχνόσπιτο-House of Art” . 
Το βιβλίο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής μου ζωής. Τα τελευταία χρόνια γράφω πεζογραφήματα (Διηγήματα-Νουβέλα-Μυθιστόρημα) και λίγα ποιήματα.
Τα έργα μου έχουν δημοσιευτεί στο προσωπικό μου blog “Ηδύποτον” όπως επίσης και στις πλατφόρμες του Wattpad και του Urnovl
Έργα μου διατίθενται και σε E-Book μέσω του Smashwords.

Που μπορείτε να βρείτε τον Γιάννη Πιταροκοίλη:

Blogs
CINEFIL
ΗΔΥΠΟΤΟΝ
ΤΕΧΝΟΣΠΙΤΟ-HOUSE of ART

Λογοτεχνικές πλατφόρμες

Wattpad
URNOVL

Social media
https://www.facebook.com/giannis.pitarokoilis
Pinterest
You Tube Προσωπικό Κανάλι


Βιβλιογραφία



E-Books





Έργα στο Wattpad

"Ο Κύκλος που κλείνει"

Αστυνομικό δραματικό κοινωνικό θρίλερ




"Ελουάζ"

Αστυνομικό θρίλερ 

Διάκριση "Αξίζει να αναφερθούν" στα Βραβεία TYS2019





"Ακροπατώντας στην άκρη του ονείρου"

Νουβέλα μυστηρίου και φαντασίας




"Ραίημοντ και Ναντίν"

Νουβέλα εποχής στα όρια της φαντασίας και του ψυχολογικού ερωτικού θρίλερ


"Φθινοπωρινή ιστορία"

Ένας μαθητής Λυκείου βιώνει τα πρώτα ερωτικά του σκιρτήματα. Τρυφερά και εντελώς διαφορετικά.
Η Φιλόλογος καθηγήτριά του ζει την ενδοοικογενειακή βία με τρόπο ωμό και χυδαίο.
Οι ζωές τους θα συναντηθούν στο καμίνι της ζωής για να αποδειχθούν οι πραγματικοί ρόλοι και τα αληθινά συναισθήματα.


"Η Μάσκα"

Η Θάλεια, με παρότρυνση του πατέρα της, ξεκινά για το πατρικό του σπίτι να τακτοποιήσει το αρχείο του. Εκεί θα βρεθεί μπροστά σε ένα μυστικό συρτάρι στο παλιό γραφείο. Τα παλιά θαμμένα μυστικά της Γιαγιάς της έρχονται στο φως αλλάζοντας τα πάντα


"Αυλαία"
(Σενάριο)

Ένα ζευγάρι στο χώρο του μουσικού κλασικού θεάτρου. Η Ηρώ και ο Αλέξανδρος. Στην Ερμούπολη Σύρου στις αρχές του αιώνα μας. Πρωταγωνιστές στη ζωή αλλά και στην τέχνη.
Μια ερωτική σχέση δεμένη με πάθος και υποχωρήσεις. Αλλά και φορτωμένη με στίγματα. Μόνο που όλα αυτά είναι γερμένα στη μία πλευρά. 
Τι θα συμβεί όταν οι αληθινές προθέσεις ανέβουν στην επιφάνεια.
Ένα ερωτικό δράμα γραμμένο σε μορφή σεναρίου.



"Η εν πολλαίς αμαρτίαις"

Μικρό διήγημα

Η Εκκλησιά της γειτονιάς ήταν γεμάτη. Μεγάλη Τρίτη βράδυ. Ο Πάπα Γιώργης, έψαλλε τον "Νυμφώνα σου βλέπω". Μυσταγωγία. Τα κεριά, το άρωμα του λιβανιού και τα τριαντάφυλλα στην εικόνα του Νυμφίου. Η Πόρτα σύρθηκε από ένα τρεμάμενο χέρι την στιγμή που ακούγονταν: "Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Γυνή..."





"Ιστορίες Noir"

Σειρά αυτοτελών διηγημάτων σε ύφος noir







Σχόλια

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Σκέψεις για το ρόλο της τέχνης και της συγγραφής, γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης

 Ολόγυρά μας, ένας όμορφος μαγικός κόσμος της τέχνης, έχει απλωμένα τα φτερά του σε ένα διαρκές κάλεσμα στις σκέψεις αλλά και στα συναισθήματά μας. Δημιουργήματα εικαστικά, δημιουργήματα του λόγου, της κίνησης του σώματος, δημιουργήματα της σκηνής. Η αλληλεπίδραση μαζί του είναι μια σχέση που συνοδεύει τον άνθρωπο από την πρωτόγονη κοινωνία μέχρι σήμερα. Για τους ανθρώπους, που γράφουμε. Για όλους εκείνους που προσπαθούμε να εκφραστούμε δημιουργικά μέσα από την πεζογραφία και την ποίηση. Έχουμε σκεφτεί άραγε, γιατί το κάνουμε; Ποιο είναι το βαθύτερο κίνητρο πέρα από τη δύναμη της εξωτερίκευσης της εσωτερικής έμπνευσης; Με λίγα λόγια για να το πάω παρακάτω, το βαθύτερο κίνητρο ενός συγγραφικού έργου, μένει στενά στο να εκφράσει μόνο μια δοσμένη πλοκή, μια μυθοπλασία, ένα ποίημα; Ή προχωράει παραπέρα; Και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η "ομιλία"; Κακά τα ψέματα, μέσα σε κάθε λογοτεχνικό έργο, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα, ένας συγγραφέας, όποιος και και να είναι αυτός, θα ...

Ο Στάθης & η Αστάθεια

  Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης  Η πρώτη φορά που ο Στάθης είδε τον γέρο ήταν μια μέρα που λίγο διέφερε απ’ όσες προηγήθηκαν. Στη δουλειά το τηλέφωνο δεν είχε σταματήσει να χτυπάει. Φωνές και φράσεις κοφτές, τυπικά ευγενικές μα ουσιαστικά αγενείς. Σπάνια πια, των παραπόνων και των απαιτήσεων προηγούνταν μια καλημέρα, ή μια καλησπέρα. Λες κι ήταν δεδομένο… Μα δεν ήταν. Κι έλειπε κι αυτό το χαμόγελο που εκείνος δεν θα μπορούσε να δει, μα αν μη τι άλλο θα το άκουγε. Είχε καλό αυτί όπως του λέγανε άλλωστε. Χρόνια στην ίδια θέση, επαγγελματικά είχε φτάσει στο απόγειο μιας καριέρας περιορισμένης και κομματάκι πεζής, να ανέχεται τον πάσα έναν που δεν πηδούσε ή δεν πηδιόταν αρκετά. Μπορεί βέβαια να μην έφταιγαν και οι πελάτες∙ το είχε σκεφτεί μια-δυο φορές και αυτό. Μπορεί να ήταν που και ο ίδιος δεν τους χαμογελούσε πια όπως παλιά. Όταν πήρε τη θέση, το ήθελε και το έκανε, μετά το προσπαθούσε. Στο τέλος το πέταξε στην άκρη σαν γραβάτα που κάπως σε στενεύει, κάπως σε πνίγει και δεν σου...