Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Γιάννης Πιταροκοίλης


Γιάννης Πιταροκοίλης   (Giannis Pit.)

Γεννήθηκα το 1960 στην Αθήνα όπου και διαμένω.  Σπούδασα οικονομικές επιστήμες στο Οικονομικό τμήμα της Νομικής σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας.
Μιλάω Αγγλικά.
Εργάστηκα τριάντα χρόνια στον τραπεζικό τομέα σε διάφορα τμήματα κλείνοντας την καριέρα μου ως εποπτεύων γενικών εργασιών καταστήματος δικτύου.
Ζω με την οικογένειά μου και τις δύο κόρες μας.
Ασχολούμαι με τον Κινηματογράφο μέσα από το blog μου “CINEFIL” και αρθρογραφώ στο Ελληνο-Καναδικό ηλεκτρονικό περιοδικό “MeGreek.Ca”
Αγαπημένο μου hobby η ξυλογλυπτική διακόσμηση-μακέτα και η ζωγραφική. Τα δημιουργήματά μου παρουσιάζονται στο προσωπικό μου blog “Τεχνόσπιτο-House of Art” . 
Το βιβλίο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής μου ζωής. Τα τελευταία χρόνια γράφω πεζογραφήματα (Διηγήματα-Νουβέλα-Μυθιστόρημα) και λίγα ποιήματα.
Τα έργα μου έχουν δημοσιευτεί στο προσωπικό μου blog “Ηδύποτον” όπως επίσης και στις πλατφόρμες του Wattpad και του Urnovl
Έργα μου διατίθενται και σε E-Book μέσω του Smashwords.

Που μπορείτε να βρείτε τον Γιάννη Πιταροκοίλη:

Blogs
CINEFIL
ΗΔΥΠΟΤΟΝ
ΤΕΧΝΟΣΠΙΤΟ-HOUSE of ART

Λογοτεχνικές πλατφόρμες

Wattpad
URNOVL

Social media
https://www.facebook.com/giannis.pitarokoilis
Pinterest
You Tube Προσωπικό Κανάλι


Βιβλιογραφία



E-Books





Έργα στο Wattpad

"Ο Κύκλος που κλείνει"

Αστυνομικό δραματικό κοινωνικό θρίλερ




"Ελουάζ"

Αστυνομικό θρίλερ 

Διάκριση "Αξίζει να αναφερθούν" στα Βραβεία TYS2019





"Ακροπατώντας στην άκρη του ονείρου"

Νουβέλα μυστηρίου και φαντασίας




"Ραίημοντ και Ναντίν"

Νουβέλα εποχής στα όρια της φαντασίας και του ψυχολογικού ερωτικού θρίλερ


"Φθινοπωρινή ιστορία"

Ένας μαθητής Λυκείου βιώνει τα πρώτα ερωτικά του σκιρτήματα. Τρυφερά και εντελώς διαφορετικά.
Η Φιλόλογος καθηγήτριά του ζει την ενδοοικογενειακή βία με τρόπο ωμό και χυδαίο.
Οι ζωές τους θα συναντηθούν στο καμίνι της ζωής για να αποδειχθούν οι πραγματικοί ρόλοι και τα αληθινά συναισθήματα.


"Η Μάσκα"

Η Θάλεια, με παρότρυνση του πατέρα της, ξεκινά για το πατρικό του σπίτι να τακτοποιήσει το αρχείο του. Εκεί θα βρεθεί μπροστά σε ένα μυστικό συρτάρι στο παλιό γραφείο. Τα παλιά θαμμένα μυστικά της Γιαγιάς της έρχονται στο φως αλλάζοντας τα πάντα


"Αυλαία"
(Σενάριο)

Ένα ζευγάρι στο χώρο του μουσικού κλασικού θεάτρου. Η Ηρώ και ο Αλέξανδρος. Στην Ερμούπολη Σύρου στις αρχές του αιώνα μας. Πρωταγωνιστές στη ζωή αλλά και στην τέχνη.
Μια ερωτική σχέση δεμένη με πάθος και υποχωρήσεις. Αλλά και φορτωμένη με στίγματα. Μόνο που όλα αυτά είναι γερμένα στη μία πλευρά. 
Τι θα συμβεί όταν οι αληθινές προθέσεις ανέβουν στην επιφάνεια.
Ένα ερωτικό δράμα γραμμένο σε μορφή σεναρίου.



"Η εν πολλαίς αμαρτίαις"

Μικρό διήγημα

Η Εκκλησιά της γειτονιάς ήταν γεμάτη. Μεγάλη Τρίτη βράδυ. Ο Πάπα Γιώργης, έψαλλε τον "Νυμφώνα σου βλέπω". Μυσταγωγία. Τα κεριά, το άρωμα του λιβανιού και τα τριαντάφυλλα στην εικόνα του Νυμφίου. Η Πόρτα σύρθηκε από ένα τρεμάμενο χέρι την στιγμή που ακούγονταν: "Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Γυνή..."





"Ιστορίες Noir"

Σειρά αυτοτελών διηγημάτων σε ύφος noir







Σχόλια

Most Popular

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...

Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...