"Κόσμοι μέσα από κόσμους, και χαρακτήρες που κάπου τους ξέρεις και κάπως αλλιώς τους έχεις αγαπήσει..." Σήμερα έγινα μάρτυρας μιας διαδικτυακής συζήτησης που με έβαλε σε σκέψεις. Γι’ αυτό, αν έχεις όρεξη, πάρε τον καφέ σου, ή όποιο άλλο ρόφημα προτιμάς, κάθισε αναπαυτικά κι έλα να το δούμε μαζί. Το θέμα; Είναι το fanfiction συγγραφή; Μπορεί όποιος γράφει fanfiction να λέγεται συγγραφέας; Οι απόψεις που ακούστηκαν ποικίλες και δεν νομίζω πως έχει νόημα να τις αναπαράγω μία προς μία. Καλύτερα να το πιάσουμε από την αρχή κι έναν ορισμό που έχω βάλει στην προσωπική μου ιστοσελίδα και δεν θα μπορούσα να παρακάμψω χωρίς να φανώ υποκριτής. Παραθέτω αυτούσιο ένα απόσπασμα για του λόγου το αληθές. Τι εννοώ συγγραφέας; “Συγγραφέας είναι όποιος διψά να δημιουργήσει∙ να πλάσει κόσμους, πρόσωπα, ιστορίες. Να ζήσει αγάπες, απώλειες, συγκρούσεις -μέσα σε ένα εντελώς φανταστικό περιβάλλον, που για εκείνον είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο συγγραφέας δεν παρατηρεί απλώς. Ζει, συναισθάνεται, τα...
Πώς αλλάζει ο άνθρωπος με την πάροδο των χρόνων έτσι βρε παιδιά; Για κάποιον άγνωστο λόγο, οι μνήμες μου από τα παιδικά μου χρόνια είναι λίγες. Ακόμα και από το σχολείο. Αν ρωτήσω κάποιον ψυχολόγο για αυτό, φαντάζομαι πως θα μου πει πως εχω κάποιο παιδικό τραύμα που μπλοκάρει τις αναμνήσεις μου. Ίσως! Πού να θυμάμαι τώρα; Έχουν περάσει και τόσα χρόνια… Σςςς! Είναι πολλά… Θυμάμαι όμως κάποια αποσπάσματα που με συγκινούν και άλλα που με κάνουν να νοιώθω τύψεις για την στάση μου απέναντι σε ανθρώπους που αδίκησα. Τα δεύτερα είναι τα πιο δύσκολα διαχειρίσιμα γιατί πλέον αυτοί δεν είναι εν ζωή και αυτό το «αν είχα κάνει κάτι διαφορετικά», μοιάζει με αγκάθι που έχει μπει πολύ βαθιά και έχει γίνει πια ένα με το δέρμα μου. Όμως είναι και αυτοί οι άνθρωποι που τους θυμάμαι. Τους αγκάλιασα με αγάπη και με αγκάλιασαν και αυτοί. Έγιναν φίλοι, οικογένεια… Και κάπου στην πορεία κάτι έγινε. Όχι, δεν τσακώθηκα μαζί τους. Όμως είδα πράγματα που δεν μου άρεσαν στην συμπεριφορά τους κα...