Γιατί επιζητούμε την αδρεναλίνη του φόβου μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, ενώ στην πραγματική ζωή τον αποφεύγουμε; Καθώς πλησιάζει η πιο ατμοσφαιρική νύχτα του Οκτώβρη, τα φώτα χαμηλώνουν, οι σκιές μεγαλώνουν και η ανάγκη μας για μια σκοτεινή ιστορία γιγαντώνεται. Σε καλωσορίζω σε μια αναδρομή στις μορφές που πήρε ο τρόμος στη λογοτεχνία και στο γιατί το Halloween παραμένει η απόλυτη γιορτή των «περιέργων» αναγνωστών. Ανέκαθεν με τραβούσε το σκοτάδι στην τέχνη. Όχι πως αγνοούσα το φως, αλλά παρουσιάζεται συχνά ως λιγότερο γοητευτικό. Το σκοτάδι κρύβει μέσα του ανασφάλεια, αδρεναλίνη, το άγνωστο. Μας προκαλεί συναισθήματα τα οποία δεν θέλουμε να βιώσουμε στην καθημερινότητα και προτιμάμε να τα ανακαλύπτουμε από την ασφάλεια του καναπέ. Εκεί όπου ξέρουμε πολύ καλά πως ο τρόμος τελειώνει τη στιγμή που κλείνουμε το βιβλίο. Ή και λίγες ώρες αργότερα, ανάλογα πόσο θα μας επηρεάσει. Καθ’ όλη τη διάρκεια, ωστόσο, έχουμε πλήρη επίγνωση ότι όλο αυτό δεν είναι παρά μια φανταστική ιστορία...
Για όλους εμάς που αγαπάμε το βιβλίο και ό,τι το αφορά, η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης δεν είναι απλώς ένα ετήσιο ραντεβού ή μια σειρά από εκδηλώσεις. Είναι η στιγμή που το πάθος μας, είτε αυτό μας βρίσκει μπροστά από μια λευκή σελίδα, είτε βυθισμένους στις σελίδες που κάποιος άλλος εμπνεύστηκε και έγραψε, αποκτά τον δικό της χώρο στην πόλη. Και να σημειώσουμε και κάτι ακόμη: όταν το χόμπι που επιλέξαμε, ομολογουμένως δεν είναι ένα από τα κοινωνικότερα -παρότι καταβάλλουμε σημαντικές προσπάθειες να το κάνουμε με συναναγνώσεις και βιβλιοφιλικές κοινότητες- αυτές οι μέρες έχουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία γιατί μας φέρνουν πιο κοντά. Από τις 7 έως τις 10 Μαΐου λοιπόν, τα περίπτερα της Helexpo μετατρέπονται σε έναν ζωντανό οργανισμό που μας προσκαλεί να ανακαλύψουμε ξανά τη χαρά της ανάγνωσης, να ανακαλύψουμε βιβλία και εκδοτικούς οίκους, να γνωριστούμε μεταξύ μας και να συναντήσουμε αγαπημένους μας συγγραφείς που θα είναι εκεί για να συνομιλήσουν αλλά και να υπογράψουν α...