Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...
Η Δανάη Ιμπραχήμ είναι μια από τις συγγραφείς των "Ονείρων Πένες"
Ένα από τα συγγραφικά της δημιουργήματα είναι το:
"Άρωμα Ανατολής"
Όπως λέει και η ίδια στην προσωπική της σελίδα στο Wattpad
Το "Άρωμα Ανατολής" είναι αυτοτελείς ιστορίες εμπνευσμένες από την μαγική και μυστικιστική Ανατολή.
Μύθοι, παραδόσεις και φυσικά η πλούσια ιστορία της Μέσης και Άπω Ανατολής θα σας ταξιδέψουν στον χώρο και τον χρόνο, πολλές φορές με την συντροφιά στοιχείων του φαντασιακού.
«Έλα, έλα όποιος κι αν είσαι,
Περιπλανώμενε, ειδωλολάτρη, λάτρη της φωτιάς,
Έλα κι ας πάτησες τους όρκους σου χιλιάδες φορές,
Έλα κι έλα ξανά,
Το δικό μας δεν είναι καραβάνι απελπισίας».
Στην συλλογή υπάρχουν δέκα (10) υπέροχα διηγήματα που θα σας ταξιδέψουν στην Ανατολή του 7ου-8ου Αιώνα.
Διάλεξα ένα από αυτά τα διηγήματα που, εκτός των άλλων, έχει και τον χαρακτήρα ιστορικού μυθιστορήματος
Διαβάστε εδώ το συγκλονιστικό και λυρικό
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου