Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η νέα συλλογή Disney της Hachette, το AI και το «τρέξτε» των Social Media

Μπορεί να έρχομαι αργοπορημένος στο πάρτι, αλλά δεν χάνω κανένα πάρτι, ακόμη κι αν πρόκειται να το προλάβω μονάχα για το τελευταίο τραγούδι. Το θέμα Ο λόγος για τη Hachette και τη Νέα Συλλογή που κυκλοφορεί, στην οποία έχει μετατρέψει αγαπημένες, κλασικές ταινίες της Disney σε μυθιστορήματα ενηλίκων, ξυπνώντας αυτό το γλυκό αίσθημα νοσταλγίας σε όλους εμάς που μεγαλώσαμε μαζί τους. Από τη Χιονάτη και την Πεντάμορφη , στο Ψυχρά κι Ανάποδα , τα τρία πρώτα τεύχη μας δίνουν ήδη ισχυρότατο δείγμα για το πόσο συμπεριληπτική θα είναι η εν λόγω συλλογή. Πρόγραμμα Κυκλοφορίας Προσωπικά, ανυπομονώ για αρκετά από αυτά, γιατί δεν ξέρω αν το γνώριζες, αλλά έχει αναρτηθεί ολόκληρο το πρόγραμμα και για τα 80 βιβλία. Έχει και τις ημερομηνίες αν θέλεις να σημειώσεις τα αγαπημένα σου! 💡 Πάτα πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση του προγράμματος Τα πρώτα 10 τεύχη θα κυκλοφορούν ανά δύο εβδομάδες, κι από εκεί κι έπειτα θα έχουμε νέο βιβλίο κά...

Greek IBBY | Βραβείο "Πηνελόπη Δέλτα" για το 2026 στην Ηρώ Παπαμόσχου


Η φετινή απονομή του Μεγάλου Τιμητικού Βραβείου «Πηνελόπη Δέλτα» στην Ηρώ Παπαμόσχου για το σύνολο του έργου της, δεν είναι απλώς μια τυπική αναγνώριση. Είναι η δικαίωση μιας διαδρομής που ξεκίνησε αθόρυβα και εξελίχθηκε σε μια σταθερή αξία για τα ελληνικά γράμματα.

Από το «Υπερώο» της Σάμου στην πνευματική Αθήνα

Η Ηρώ Παπαμόσχου γεννήθηκε στη Σάμο λίγο πριν τον πόλεμο, σε μια οικογένεια ξακουστή στο νησί για τη μόρφωση και την πνευματική της καλλιέργεια. Παρά την απώλεια της οικογενειακής περιουσίας στον πόλεμο, η ίδια βρήκε καταφύγιο στο διάβασμα, στο αγαπημένο της μικρό υπερώο στη Σάμο, όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια.

Η πορεία της δεν ήταν πάντα στρωμένη με ροδοπέταλα. Παρόλο που έχασε άδικα μια υποτροφία για το εξωτερικό εξαιτίας της συμμετοχής της μητέρας της σε έναν έρανο για το ΕΑΜ, η Ηρώ δεν πτοήθηκε. Μετά το Γυμνάσιο ήρθε στην Αθήνα, σπούδασε και εργάστηκε σε εφημερίδες, τράπεζες και υπουργεία, ενώ συνδέθηκε στενά με τις σημαντικότερες καλλιτεχνικές παρέες της εποχής – από τη συγγένεια με την Άλκη Ζέη και τη φιλία με τη Ζωρζ Σαρή και τον Παύλο Μάτεσι, μέχρι τη γνωριμία με τον Μιχάλη Κακογιάννη μέσω της κόρης της, Τατιάνας.

Το «Νυχτοπούλι» που έγινε φωνή των παιδιών

Αν και για ένα διάστημα αφοσιώθηκε στην οικογένειά της και στον σύζυγό της, τον πιλότο Άλκη, η ανάγκη της για γραφή παρέμεινε ζωντανή. Η είσοδός της στη λογοτεχνία έγινε σχεδόν συνωμοτικά, με το ψευδώνυμο «Το Νυχτοπούλι» –αφού έγραφε τις ώρες που η υπόλοιπη οικογένεια κοιμόταν– όταν έστειλε το πρώτο της κείμενο («Οι μεγάλες διακοπές») σε διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.

Η βράβευση εκείνη ήταν η αρχή μιας πορείας που μας χάρισε βιβλία-σταθμούς, ξεκινώντας από το «Πέτρινο σπίτι» (1989). Η Ηρώ Παπαμόσχου γράφει μόνο όταν έχει κάτι ουσιαστικό να πει, αποφεύγοντας τις εφήμερες τάσεις και το κυνήγι του προσκηνίου. Στα έργα της, όπως τα βραβευμένα «Το πέρασμα της γάτας» και «Το γεφύρι της Ανατολής», μέχρι τα πιο πρόσφατα όπως «Στα βήματα της Ιφιγένειας» και «Ένας γάιδαρος που τον λένε Ισίδωρο», ξεχωρίζει ο δουλεμένος λόγος, η προοδευτική ματιά και το πάθος για την κοινωνική δικαιοσύνη.


Μια αθόρυβη εργάτρια του βιβλίου

Πέρα από το συγγραφικό της έργο, η Ηρώ Παπαμόσχου υπήρξε για χρόνια η «ψυχή» του Ελληνικού Τμήματος της IBBY, υπηρετώντας αγόγγυστα στην ευαίσθητη θέση του Ταμία. Η προσφορά της στη φιλαναγνωσία, είτε μέσω της IBBY είτε μέσω της Βιβλιοθήκης Κορωπίου, υπήρξε πάντα ανιδιοτελής. Με το ήθος και την αταλάντευτη στάση της, αποτέλεσε παράδειγμα για όλους εμάς, λύνοντας κάθε δυσκολία με έναν καλό λόγο και το χαρακτηριστικό της χαμόγελο.

Σήμερα, ζει στο κτήμα της στο Κορωπί, κοντά στην κόρη της και τη «Γαϊδουροχώρα», περιμένοντας τις επισκέψεις του γιου της (καθηγητή στην Καλιφόρνια) και του εγγονού της (μουσικού στην Ολλανδία). Συνεχίζει να διαβάζει ασταμάτητα και να γράφει για τα παιδιά, στα οποία θέλει πάντα να λέει μια «Καλημέρα» και ένα «Ευχαριστώ».

Ως Ονείρων Πένες, ενώνουμε τη φωνή μας με τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και ευχαριστούμε την κυρία Παπαμόσχου. Η βράβευσή της είναι μια τιμή που αντανακλά σε όλο τον κόσμο του παιδικού βιβλίου.

Πηγή πληροφοριών: Greek IBBY - Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου
Δες το αρχικό post εδώ

Σχόλια

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Υδάτινο Φέρετρο

Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ   « Δεν έχω καταφέρει να δαμάσω ακόμα αυτό τον ψεύτικο κόσμο Δεν έχω καταφέρει να συναντήσω ακόμα τους αγαπημένους μου Φύγε θάνατε κι έλα ξανά μετά » .  - Karacaoglan (c. 1606 - 1680) Η Ελενίτσα βάδιζε πλάι στην ακρογιαλιά κρατώντας σφιχτά την κούκλα της. Ο ουρανός από πάνω ήταν γεμάτος χρώματα από τους χαρταετούς που πετούσαν οι συντοπίτες της. Κάπου εκεί βρισκόταν και αυτός που πάσχιζαν να κρατήσουν ψηλά ο πατέρας με τον αδερφό της. Εκείνη όμως είχε κουραστεί και ζήτησε από την μητέρα της την άδεια να κατέβει στην παραλία. «Δεν θα πλησιάσεις το νερό», την είχε συμβουλέψει. «’Κει κοντά είναι και η κυρά Μάρω. Αν δεις κάποιον περίεργο ή πεινάσεις θα τρέξεις κοντά της». Αφού η μικρή υποσχέθηκε ότι θα έκανε ό,τι της υπέδειξε η μητέρα της, κατέβηκε να απολαύσει την αλμύρα και τον απαλό ήχο του νερού καθώς άγγιζε τα βότσαλα. Λίγη ώρα αφότου βρέθηκε στην παραλία, είδε από μακριά ένα παιδί να κάθεται και να κοιτάζει το νερό θλιμμένο. ...

Σκέψεις για το ρόλο της τέχνης και της συγγραφής, γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης

 Ολόγυρά μας, ένας όμορφος μαγικός κόσμος της τέχνης, έχει απλωμένα τα φτερά του σε ένα διαρκές κάλεσμα στις σκέψεις αλλά και στα συναισθήματά μας. Δημιουργήματα εικαστικά, δημιουργήματα του λόγου, της κίνησης του σώματος, δημιουργήματα της σκηνής. Η αλληλεπίδραση μαζί του είναι μια σχέση που συνοδεύει τον άνθρωπο από την πρωτόγονη κοινωνία μέχρι σήμερα. Για τους ανθρώπους, που γράφουμε. Για όλους εκείνους που προσπαθούμε να εκφραστούμε δημιουργικά μέσα από την πεζογραφία και την ποίηση. Έχουμε σκεφτεί άραγε, γιατί το κάνουμε; Ποιο είναι το βαθύτερο κίνητρο πέρα από τη δύναμη της εξωτερίκευσης της εσωτερικής έμπνευσης; Με λίγα λόγια για να το πάω παρακάτω, το βαθύτερο κίνητρο ενός συγγραφικού έργου, μένει στενά στο να εκφράσει μόνο μια δοσμένη πλοκή, μια μυθοπλασία, ένα ποίημα; Ή προχωράει παραπέρα; Και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η "ομιλία"; Κακά τα ψέματα, μέσα σε κάθε λογοτεχνικό έργο, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα, ένας συγγραφέας, όποιος και και να είναι αυτός, θα ...