Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...
"Τα Άλμπατρος"
Η αγαπημένη δικτυακή φίλη ANNA FLO., μας δίνει ένα συγκλονιστικό διήγημα με φόντο τα τραγικά ανθρώπινα αλλά και συνάμα κοινωνικά δράματα που άφησε πίσω της η Ευρωπαϊκή αποικιοκρατία αλλά και ο καθολικισμός στους προηγούμενους αιώνες.
Το έργο της θα μας μεταφέρει στο μαρτυρικό Βελγικό Κογκό της εποχής του εκτρωματικού βασιλιά Λεοπόλδου και των μαζικών εγκλημάτων του στο λαό. Αλλά και στον τύραννο, εκλεκτό της Δύσης και των ΗΠΑ, δικτάτορα Μομπούτου, "άξιου" συνεχιστή των δεινών των κατοίκων της μαρτυρικής αυτής χώρας.
Το διήγημά της, αποκτά χαρακτηριστικά κοινωνικού ντοκιμαντέρ με ιστορικά στοιχεία καθώς μέσα στην πλοκή του μαθαίνουμε για την γενοκτονία του λαού του Κογκό, για την αρπαγή χιλιάδων ανήλικων βρεφών από τις, κατά συρροή βιασμένες γυναίκες και όχι μόνο και την μεταφορά τους στην Ευρώπη όπου σκορπίστηκαν στα τέσσερα σημεία της γηραιάς Ηπείρου.
Παράλληλα θα μάθουμε και τα νοσηρά τεκταινόμενα στις "Ιεραποστολές" της Καθολικής εκκλησίας στη χώρα που περισσότερο λειτουργούσαν σαν στρατόπεδα συγκέντρωσης παρά σαν χώροι στήριξης.
Η πλοκή του έργου ακολουθεί τους δύο κεντρικούς πρωταγωνιστές, τον Όλιβερ, έναν νεαρό άντρα, πολίτη της Γερμανίας, που αμέσως μετά το θάνατο της μητέρας του μαθαίνει την τραγική αλήθεια για τη ζωή του. Μια αλήθεια που θα μας μεταφέρει στο πρώην Βελγικό Κογκό όπου εκεί καλείται να βρει τις ρίζες του.
Δίπλα του θα σταθεί αγέρωχη και αλληλέγγυα η σύντροφος της ζωής του, η Σαρλότ.
Το ταξίδι του Όλιβερ στην αλήθεια θα αποτελέσει την θρυαλλίδα η οποία θα συγκλονίσει συθέμελα την ίδια τη ζωή του για πάντα.
Η γλώσσα της Άννας είναι χειμαρρώδης με έντονους διαλόγους, εξαίρετες περιγραφές και αποδόσεις χώρου, εικόνες ρεαλιστικές που σε μεταφέρουν στην Αφρικανική ενδοχώρα. Δημιουργία μελέτης και στοιχείων για την απόδοση του φυσικού περιβάλλοντος. Οι εναλλαγές στη δράση είναι ακολουθούν μια συνεχή ένταση που στην κορύφωσή της, η συναισθηματική ένταση αποδίδεται με ρυθμό καταιγιστικό.
Το διήγημα δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο προσωπικό blog της Άννας εδώ: Ατενίζοντας
Μπορείτε να το διαβάσετε στην πλατφόρμα της Wattpad εδώ:
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ νουβέλα και αξιέπαινο πάντρεμα ιστορικών γεγονότων και μιας συναισθηματικής ιστορίας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο στην Άννα για την έμπνευση και μπράβο σου Γιάννη που το διαδίδεις
Σ'ευχαριστώ Γιώργο μου. Η στήριξη τόσων καλών φίλων δίνει φτερά
ΔιαγραφήΝομίζω δικαιωματικά το παίρνει η Άννα Γιώργο μου. Είναι καλό να υπάρχει ενθάρρυνση και στήριξη σε τέτοιες δημιουργίες. Την καλησπέρα μου.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ Γιάννη και για την παρουσίαση και τη στήριξη σου. Να είστε καλά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕμείς ευχαριστούμε Άννα μου, για το υπέροχο αυτό διήγημα που τόσα ζητήματα αναδεικνύει.
Διαγραφή