Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Συνέντευξη με την Άννα Σπανογιώργου

 

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας την Άννα Σπανογιώργου, συγγραφέα της τριλογίας Αέναη Μάχη





Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις.

Για έναν άνθρωπο που έχει περιγράψει χαρακτήρες που δεν υπήρξαν παρά μόνο στη φαντασία του, πόσο εύκολο είναι να περιγράψει τον εαυτό του; Για έμενα, όχι και πολύ. Αν είναι κάποιος να ξέρει κάτι για έμενα, αυτό είναι ότι αγαπάω το διάβασμα, τη μουσική και προσπαθώ να παρατηρώ γύρω μου λεπτομέρειες, απ’ αυτές που κάνουν τη ζωή πιο όμορφη! Ζω στον Σόχο, ένα πανέμορφο χωριό, που αγαπώ πολύ, με την οικογένειά μου και μου αρέσει να φτιάχνω ιστορίες.



Η Αέναη Μάχη θυμίζει αρκετά παραμύθι. Ήταν αυτός ο αρχικός σκοπός σου; Τι σου έδωσε το έναυσμα για αυτή την τριλογία;

Η Αέναη Μάχη είναι παραμύθι. Μου αρέσει πολύ το παραμυθένιο στοιχείο στις ιστορίες. Όταν μου επιτρέπεται, το χρησιμοποιώ πάντα. Άλλωστε, σε ποιον δεν αρέσουν τα παραμύθια ή δεν του άρεσαν όταν ήταν παιδί; Αυτό το παιδί εξακολουθεί να ζει μέσα μας, όσο χρονών και αν είμαστε, και να αποζήτα το ονειρικό στοιχείο.

Ο αρχικός μου σκοπός δεν ήταν αυτός (το να γράψω ένα παραμύθι), αλλά ήταν μια φυσική εξέλιξη. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα πριν ξεκινήσω την ιστορία ήταν τι θα γινόταν αν αυτό που πιστεύουμε ως καλό τελικά δεν είναι; Τι θα συμβεί, αν αυτό που έχουμε μάθει να ακολουθούμε ως ενάρετο έχει χάσει τον προσανατολισμό του; Τότε εμείς ποιον δρόμο θα πρέπει να διαλέξουμε; Και τελικά, το κακό είναι πάντα κακό ή υπηρετεί και αυτό έναν σκοπό; Ήθελα να προβληματίσω τον αναγνώστη, να τον κλονίσω λίγο, να τον βάλω να σκεφτεί.



Η Κάτια φαίνεται μια αρκετά γλυκιά και αθώα κοπέλα. Αυτό αλλάζει στη συνέχεια; Έχετε κοινά χαρακτηριστικά;

Η Κάτια κρύβει μέσα της μια απίστευτη δύναμη. Και όπως βλέπουμε στην άνοδο, η δύναμη αυτή δεν έχει σχέση ούτε με τα βιβλία, ούτε με την καταγωγή της. Έχει δύναμη ψυχής. Αναγκάζεται να μαζέψει τα κομμάτια της και να βαδίσει μπροστά και αυτό το κάνει με πλήρη συνείδηση. Ναι, βλέπω κάποια πράγματα από εμένα στην Κάτια, αλλά δεν θεωρώ ότι εγώ στη θέση της θα ήμουν τόσο μαχητική.






Ποια είναι τα μελλοντικά συγγραφικά σου σχέδια;

Το τρίτο μέρος της Αέναης Μάχης «Σημείο Μηδέν» κυκλοφορεί πλέον από τις Εκδόσεις Πηγή. Είναι το τελευταίο μέρος της σειράς και ελπίζω να ανταποκριθεί επάξια στις προσδοκίες των αναγνωστών.

Έχω ήδη ξεκινήσει το επόμενο έργο. Είναι πολύ νωρίς να μιλήσω για αυτό. Και πάλι θα κινείται στον χώρο του φανταστικού. Θα είναι, όμως, πολύ διαφορετικό από την Αέναη Μάχη.


Πόσο δύσκολο είναι να γράφεις φαντασία στην Ελλάδα;

Ας μην γελιόμαστε, γενικά η συγγραφή είναι μια επίπονη διαδικασία, ανεξάρτητα από το είδος στο οποίο κινείσαι. Όμως, όταν το κάνεις με αγάπη και μεράκι, πιστεύω πως σε ανταμείβει η δημιουργία.

Γενικά, βέβαια, η φαντασία στην Ελλάδα δεν είναι δημοφιλές λογοτεχνικό είδος. Όμως, βλέπω τα τελευταία χρόνια μια αξιόλογη προσπάθεια από Έλληνες λογοτέχνες. Πιστεύω πως και το κοινό αρχίζει και δίνει ευκαιρίες σε νέα είδη και σε νέους δημιουργούς.



Ποια ήταν η αγαπημένη σου στιγμή στη συγγραφική σου πορεία;

Αν και με έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα οι στιγμές που έγραψα τη λέξη «τέλος» και στα τρία βιβλία, δεν μπορώ να αμφισβητήσω πως οι πιο όμορφες και αγαπημένες μου στιγμές ήταν στις παρουσιάσεις ή ακόμη και όταν κάποιος με συναντά ή μου στέλνει ένα μήνυμα για να μοιραστεί μαζί μου τις σκέψεις του για τα βιβλία. Κάθε μια από αυτές τις στιγμές είναι μοναδικές, αγαπημένες και είναι αυτές που μου δίνουν δύναμη για να συνεχίσω να γράφω. Και θα εκμεταλλευτώ λίγο την ερώτηση, για να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που με στήριξαν, με στηρίζουν και είναι διπλά μου, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Είστε ανεκτίμητοι!



Εκτός από συγγραφέας, είσαι και συντονίστρια της ομάδας Βιβλία Φαντασίας. Τι έχεις να μας πεις για όσα βλέπεις εκεί μέσα; Αγαπά ο κόσμος τη φαντασία;

Την ομάδα αυτή την είχα φτιάξει γιατί δεν υπήρχε κάποια παρόμοια, που να συγκεντρώνει ανθρώπους που διαβάζουν βιβλία φαντασίας. Σήμερα απαριθμεί πάνω από 3000 μέλη. Αυτό το θεωρώ εξαιρετικό. Χαίρομαι πάρα πολύ για κάθε νέο μέλος που έρχεται στην ομάδα. Ο κόσμος αγαπά την φαντασία, αλλά δυστυχώς, υπάρχει αρκετός κόσμος που δεν την έχει γνωρίσει ακόμη. Στην Ελλάδα είναι ένα ανερχόμενο είδος, που αισιοδοξώ ότι θα κερδίσει περισσότερους αναγνώστες.


Τέλος, θα θέλαμε να κλείσεις με μια συμβουλή προς τους επερχόμενους συγγραφείς.

Η παροχή συμβουλής προϋποθέτει εμπειρία. Η εμπειρία μου δεν είναι πολύ μεγάλη, συνεπώς δεν μπορώ να πω σπουδαία λόγια. Θα πω μόνο κάτι, το οποίο το κουβαλώ σαν φυλαχτό μέσα μου, από τα λυκειακά μου χρόνια. Δεν είναι καν δικό μου, το είχα δει σε μια έντυπη διαφήμιση, αλλά με σημάδεψε. Οπότε σας το χαρίζω:

«Πριν γίνεις ζωγράφος, πρέπει να μελετήσεις την τεχνική. Να μάθεις τα χρώματα. Να δεις πως το έκαναν οι μεγάλοι δάσκαλοι. Να το δεις από διάφορες οπτικές γωνίες. Όταν, όμως, γίνεις ζωγράφος το μυστικό είναι ένα: Ξέχασε τα όλα και απλά ζωγράφισε».


Σας ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη συνέντευξη!



Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε την Άννα και να της ευχηθούμε ό,τι καλύτερο στη συγγραφική της πορεία. Μπορείτε να τη βρείτε επίσης στο Instagram

Σχόλια

  1. Ευχαριστούμε την Άννα για την εξαίρετη συνέντευξή της και την παρουσίαση που έκανες Δανάη μου. Γνωρίσαμε μια ακόμα συγγραφέα και δημιουργό στο δύσκολο χώρο της φαντασίας.
    Της εύχομαι καλή επιτυχία σε κάθε της προσδοκία.
    Ευχαριστούμε Δανάη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

  "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

  Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...

Όταν οι Πένες Ονειρεύονται: 3 Νέες Κυκλοφορίες που θα λατρέψετε

  Η έκδοση ενός βιβλίου είναι πάντοτε χαρμόσυνο γεγονός για εμάς, τόσο ως συγγραφείς που βλέπουμε ότι η τέχνη στην οποία επιλέξαμε να αφοσιωθούμε, γεννά ακόμη έμπνευση και δημιουργία, όσο και ως αναγνώστες που θα έχουμε φρέσκιες, νέες επιλογές να κοσμήσουν τις μικρές αναγνωστικές τελετουργίες μας αλλά και τα ράφια της βιβλιοθήκης. Κι αν το tbr μας είναι μονίμως γεμάτο, εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω κανέναν “εγκρατή” βιβλιόφιλο που να μπορεί να αντισταθεί στη θέα ενός νέου βιβλίου που για κάποιο λόγο του μιλά και του ψιθυρίζει συνομωτικά “πάρε με… το ξέρεις πως το θέλεις”. Κι εμείς σήμερα, ως Ονείρων Πένες , έχουμε διπλή -ή μάλλον τριπλή- χαρά, αφού τα 3 αυτά νέα βιβλία έρχονται από αξιέπαινους συγγραφείς που έχουμε την τιμή και τη χαρά να θεωρούμε μέλη μας. Τα παραθέτουμε εδώ, και θα σιγουρευτούμε να ανανεώσουμε το άρθρο με τα κατάλληλα links γι’ αυτά που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμη, για να μην χάσεις κανένα. Άγρια Θάλασσα | Μέρος 2ο ...