Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...
(από τη Βούλα Γκεμίση)

Συνέντευξη με τον ΓΙΩΡΓΟ ΔΟΛΓΥΡΑ


Έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τον συγγραφέα του βιβλίου "Σκοτεινά Φεγγάρια", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή!

Μία σειρά τεσσάρων διηγημάτων που θα σας βάλουν στη διαδικασία να συνειδητοποιήσετε πως η φαντασία πλέκεται με τα σκοτεινά μονοπάτια του ρεαλισμού!


 ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ  - ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΛΓΥΡΑΣ


1.    Ποιος είναι ο συγγραφέας πίσω από τα «Σκοτεινά Φεγγάρια»; Περιέγραψε τον εαυτό σου και δώσε μας τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας σου.

 

Ο συγγραφέας πίσω από τα σκοτεινά φεγγάρια είναι αυτός της παλιάς κοπής. Ακοινώνητος, ψυχρός, απόμακρος και βαθιά μελαγχολικός καθώς ζει σε έναν βρώμικο και άρρωστο κόσμο. Φυσικά ως βρωμιά ορίζω τον ψυχικό κόσμο των περισσότερων ανθρώπων στην σημερινή κοινωνία που στοχεύουν αποκλειστικά και μόνο στο συμφέρον τους. Βέβαια μάλλον αυτή είναι η ανθρώπινη ζωώδης φύση και οτιδήποτε άλλο απλά ουτοπία. Πάντως το να γίνεσαι θηρίο για το κέρδος είναι εντελώς κενό. Τα σαρκοβόρα ζώα τουλάχιστον τρώνε για να τραφούν. Και όπως λέει μία ινδιάνικη παροιμία: «Μόνο όταν θα έχετε κόψει και το τελευταίο δέντρο. Μόνο όταν θα έχετε δηλητηριάσει και το τελευταίο ποτάμι. Μόνο όταν θα έχετε ψαρέψει και το τελευταίο ψάρι. Μόνο τότε θα καταλάβετε ότι τα λεφτά δεν τρώγονται»

 

2.    Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσης σου;

 

Τα βιώματα μου και οι άλλοι άνθρωποι όπως τους φαντάζομαι ότι ζουν και πράττουν στην καθημερινότητα τους. Χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα πάντα εύστοχο. Δεν έχω μαντικές ικανότητες.

 

3.    Σε ποια συγγραφική κατηγορία πιστεύεις ότι ανήκεις σαν δημιουργός;

 

Από φόβο να εκφραστώ χωρίς την μάσκα του κτήνους, βρέθηκα στην φαντασία. Στο μέλλον πιστεύω θα κινηθώ στο κοινωνικό και το αστυνομικό μυθιστόρημα.

 


 

4.    Σε τι βαθμό ταυτίζεσαι σαν δημιουργός με τους ήρωες των ιστοριών σου;

 

Όλοι οι άνθρωποι έχουν βάσανα και έναν εσωτερικευμένο αβάσταχτο πόνο. Έτσι είμαι, έτσι είναι και οι ήρωες μου.

 

5.    Πότε ξεκίνησες να γράφεις το πρώτο έντυπο βιβλίο σου «Σκοτεινά Φεγγάρια» και ποιες ήταν οι βασικές επιρροές;

 

Η συλλογή διηγημάτων μου «Σκοτεινά Φεγγάρια» γράφτηκε εντελώς τυχαία χωρίς σχεδιασμό ή να σκεφτώ ποτέ την έκδοση. Το τελευταίο μου διήγημα (με την σειρά που βρίσκονται στην έκδοση) το έγραψα το 2018 ως άσκηση ενός εργαστηρίου δημιουργικής γραφής , έμεινε στο συρτάρι μου… για την ακρίβεια σε αρχείο στον η/υ μου, κάμποσο καιρό. Ως που τον Απρίλιο του 2019 βλέπω τον 1ο Πανελλαδικό διαγωνισμό του Κέφαλου (λογοτεχνικού περιοδικού της Κεφαλονιάς). Ταίριαζε με τους όρους, οπότε το έστειλε και βραβεύτηκε. Εν συνεχεία έγραψα τις υπόλοιπες ιστορίες σκόρπια, πάλι ως ασκήσεις δημιουργικής γραφής και στο τέλος βρέθηκα με τέσσερις ιστορίες οι οποίες μπορούσαν να αποτελέσουν ένα ενιαίο έργο και τότε αποφάσισα να τα εκδώσω. Ως ένα καλό πρώτο τεστ να δω αν αξίζω ως συγγραφέας. Ευτυχώς πέρασα το τεστ.


 

6.    Το βιβλίο σου «Σκοτεινά Φεγγάρια» παρουσιάζει τέσσερις ιστορίες. Πόσο εύκολο είναι τελικά να παντρεύει κάποιος το φανταστικό με τα αληθινά γεγονότα σε ένα διήγημα μιας και υπάρχει περιορισμός των σελίδων έναντι ενός μυθιστορήματος;

 

Το πάντρεμα ρεαλιστικών στοιχείων - ο κόσμος που ξέρουμε- με την ένταξη του φανταστικού εντός του, είναι μάλλον μία διαδικασία που σε διευκολύνει κάπως καθώς δεν χρειάζεται να πλάσεις έναν ολόκληρο φανταστικό κόσμο με δικούς του κώδικες.

 

Τώρα το διήγημα που είναι μικρό αισθητά του μυθιστορήματος έχει την ιδιαιτερότητα της σύμπτυξης αλλά με μία αρμονία ώστε να μην παραλείψεις σημαντικά δεδομένα. Από την άλλη το μυθιστόρημα επιτρέπει να μπαίνεις σε απίστευτες λεπτομέρειες και αναλύσεις, αλλά χρειάζεται προσοχή να αποφύγεις την ακατάσχετη φλυαρία και τις φανφάρες. Δηλαδή να γράφεις απλά για να γράφεις και να γεμίζεις σελίδες.

 

7.    Επισήμανε μας τα πιο δραματικά στοιχεία του βιβλίου σου χωρίς όμως να μας αποκαλύψεις σημαντικά κομμάτια των ιστοριών.

 

Θα λυπηθείτε για αρκετούς ήρωες μου αλλά στο τέλος επέρχεται η κάθαρση που θα σας ανακουφίσει.

 

8.    Ποιες δυσκολίες πιστεύεις ότι αντιμετωπίζει ένας πρωτοεμφανιζόμενος;

 

Η κυριότερη θα έλεγα να βρει αξιόπιστο εκδοτικό που να νοιαστεί το βιβλίο και να μην απλά ακόμα ένα κομμάτι κρέας προς πώληση. Ευτυχώς είμαι από τους τυχερούς, πήγα στην Πηγή (ο εκδοτικός οίκος που βρίσκομαι) και ήπια γάργαρο νερό...


 

 

9.    Πιστεύεις ότι τα διηγήματα είναι μία κατηγορία που αγκαλιάζει εύκολα το αναγνωστικό κοινό;

 

Όχι, σε καμία περίπτωση, δεν έχουμε αναγνωστική κουλτούρα και σε μεγάλο βαθμό πιστεύουμε ότι η αξία ενός έργου πάει με τις σελίδες. Πολλές σελίδες σημαίνει καλό έργο. Αυτή η άποψη έχει ειπωθεί ακόμα και από συγγραφέα μεγάλου και γνωστού εκδοτικού οίκου.

 

10. Τι να περιμένουμε από την συγγραφική πορεία στη συνέχεια;

 

Έχω ένα πλάνο για κοινωνικό ή αστυνομικό μυθιστόρημα (ανάλογα πως θα μου βγει στο τέλος), ξεκίνησα να το γράφω, ωστόσο δεν υπάρχει βιασύνη από μέρους μου καθώς η πανδημία φρενάρει κατά πολύ τα πράγματα.




Σχόλια

  1. Να καλωσορίσω και εγώ τον αγαπητό φίλο τον Γιώργο στη συντροφιά μας. Με χαρά διάβασα στοιχεία για το έργο και τις απόψεις του. Του εύχομαι ολόψυχα καλά πετάγματα στον κόσμο της δημιουργίας.
    Βούλα ευχαριστούμε για την οργάνωση της συνέντευξης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλώς σας βρήκα και εγώ στο αξιόλογο ιστολόγιο.Πολύ καλή η συνέντευξη και εύχομαο στον συγγραφέα να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο του.Καλές γιορτές με υγεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Γιάννη μου, καλώς όρισες φίλε μου. Με χαρά σε βλέπω εδώ και θα ήθελα ακόμα συχνότερα. Καλή χρονιά καλέ μου φίλε.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

  "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

  Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...