Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...
(από τη Βούλα Γκεμίση)

Συνέντευξη με τον ΓΙΩΡΓΟ ΔΟΛΓΥΡΑ


Έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τον συγγραφέα του βιβλίου "Σκοτεινά Φεγγάρια", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή!

Μία σειρά τεσσάρων διηγημάτων που θα σας βάλουν στη διαδικασία να συνειδητοποιήσετε πως η φαντασία πλέκεται με τα σκοτεινά μονοπάτια του ρεαλισμού!


 ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ  - ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΛΓΥΡΑΣ


1.    Ποιος είναι ο συγγραφέας πίσω από τα «Σκοτεινά Φεγγάρια»; Περιέγραψε τον εαυτό σου και δώσε μας τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας σου.

 

Ο συγγραφέας πίσω από τα σκοτεινά φεγγάρια είναι αυτός της παλιάς κοπής. Ακοινώνητος, ψυχρός, απόμακρος και βαθιά μελαγχολικός καθώς ζει σε έναν βρώμικο και άρρωστο κόσμο. Φυσικά ως βρωμιά ορίζω τον ψυχικό κόσμο των περισσότερων ανθρώπων στην σημερινή κοινωνία που στοχεύουν αποκλειστικά και μόνο στο συμφέρον τους. Βέβαια μάλλον αυτή είναι η ανθρώπινη ζωώδης φύση και οτιδήποτε άλλο απλά ουτοπία. Πάντως το να γίνεσαι θηρίο για το κέρδος είναι εντελώς κενό. Τα σαρκοβόρα ζώα τουλάχιστον τρώνε για να τραφούν. Και όπως λέει μία ινδιάνικη παροιμία: «Μόνο όταν θα έχετε κόψει και το τελευταίο δέντρο. Μόνο όταν θα έχετε δηλητηριάσει και το τελευταίο ποτάμι. Μόνο όταν θα έχετε ψαρέψει και το τελευταίο ψάρι. Μόνο τότε θα καταλάβετε ότι τα λεφτά δεν τρώγονται»

 

2.    Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσης σου;

 

Τα βιώματα μου και οι άλλοι άνθρωποι όπως τους φαντάζομαι ότι ζουν και πράττουν στην καθημερινότητα τους. Χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα πάντα εύστοχο. Δεν έχω μαντικές ικανότητες.

 

3.    Σε ποια συγγραφική κατηγορία πιστεύεις ότι ανήκεις σαν δημιουργός;

 

Από φόβο να εκφραστώ χωρίς την μάσκα του κτήνους, βρέθηκα στην φαντασία. Στο μέλλον πιστεύω θα κινηθώ στο κοινωνικό και το αστυνομικό μυθιστόρημα.

 


 

4.    Σε τι βαθμό ταυτίζεσαι σαν δημιουργός με τους ήρωες των ιστοριών σου;

 

Όλοι οι άνθρωποι έχουν βάσανα και έναν εσωτερικευμένο αβάσταχτο πόνο. Έτσι είμαι, έτσι είναι και οι ήρωες μου.

 

5.    Πότε ξεκίνησες να γράφεις το πρώτο έντυπο βιβλίο σου «Σκοτεινά Φεγγάρια» και ποιες ήταν οι βασικές επιρροές;

 

Η συλλογή διηγημάτων μου «Σκοτεινά Φεγγάρια» γράφτηκε εντελώς τυχαία χωρίς σχεδιασμό ή να σκεφτώ ποτέ την έκδοση. Το τελευταίο μου διήγημα (με την σειρά που βρίσκονται στην έκδοση) το έγραψα το 2018 ως άσκηση ενός εργαστηρίου δημιουργικής γραφής , έμεινε στο συρτάρι μου… για την ακρίβεια σε αρχείο στον η/υ μου, κάμποσο καιρό. Ως που τον Απρίλιο του 2019 βλέπω τον 1ο Πανελλαδικό διαγωνισμό του Κέφαλου (λογοτεχνικού περιοδικού της Κεφαλονιάς). Ταίριαζε με τους όρους, οπότε το έστειλε και βραβεύτηκε. Εν συνεχεία έγραψα τις υπόλοιπες ιστορίες σκόρπια, πάλι ως ασκήσεις δημιουργικής γραφής και στο τέλος βρέθηκα με τέσσερις ιστορίες οι οποίες μπορούσαν να αποτελέσουν ένα ενιαίο έργο και τότε αποφάσισα να τα εκδώσω. Ως ένα καλό πρώτο τεστ να δω αν αξίζω ως συγγραφέας. Ευτυχώς πέρασα το τεστ.


 

6.    Το βιβλίο σου «Σκοτεινά Φεγγάρια» παρουσιάζει τέσσερις ιστορίες. Πόσο εύκολο είναι τελικά να παντρεύει κάποιος το φανταστικό με τα αληθινά γεγονότα σε ένα διήγημα μιας και υπάρχει περιορισμός των σελίδων έναντι ενός μυθιστορήματος;

 

Το πάντρεμα ρεαλιστικών στοιχείων - ο κόσμος που ξέρουμε- με την ένταξη του φανταστικού εντός του, είναι μάλλον μία διαδικασία που σε διευκολύνει κάπως καθώς δεν χρειάζεται να πλάσεις έναν ολόκληρο φανταστικό κόσμο με δικούς του κώδικες.

 

Τώρα το διήγημα που είναι μικρό αισθητά του μυθιστορήματος έχει την ιδιαιτερότητα της σύμπτυξης αλλά με μία αρμονία ώστε να μην παραλείψεις σημαντικά δεδομένα. Από την άλλη το μυθιστόρημα επιτρέπει να μπαίνεις σε απίστευτες λεπτομέρειες και αναλύσεις, αλλά χρειάζεται προσοχή να αποφύγεις την ακατάσχετη φλυαρία και τις φανφάρες. Δηλαδή να γράφεις απλά για να γράφεις και να γεμίζεις σελίδες.

 

7.    Επισήμανε μας τα πιο δραματικά στοιχεία του βιβλίου σου χωρίς όμως να μας αποκαλύψεις σημαντικά κομμάτια των ιστοριών.

 

Θα λυπηθείτε για αρκετούς ήρωες μου αλλά στο τέλος επέρχεται η κάθαρση που θα σας ανακουφίσει.

 

8.    Ποιες δυσκολίες πιστεύεις ότι αντιμετωπίζει ένας πρωτοεμφανιζόμενος;

 

Η κυριότερη θα έλεγα να βρει αξιόπιστο εκδοτικό που να νοιαστεί το βιβλίο και να μην απλά ακόμα ένα κομμάτι κρέας προς πώληση. Ευτυχώς είμαι από τους τυχερούς, πήγα στην Πηγή (ο εκδοτικός οίκος που βρίσκομαι) και ήπια γάργαρο νερό...


 

 

9.    Πιστεύεις ότι τα διηγήματα είναι μία κατηγορία που αγκαλιάζει εύκολα το αναγνωστικό κοινό;

 

Όχι, σε καμία περίπτωση, δεν έχουμε αναγνωστική κουλτούρα και σε μεγάλο βαθμό πιστεύουμε ότι η αξία ενός έργου πάει με τις σελίδες. Πολλές σελίδες σημαίνει καλό έργο. Αυτή η άποψη έχει ειπωθεί ακόμα και από συγγραφέα μεγάλου και γνωστού εκδοτικού οίκου.

 

10. Τι να περιμένουμε από την συγγραφική πορεία στη συνέχεια;

 

Έχω ένα πλάνο για κοινωνικό ή αστυνομικό μυθιστόρημα (ανάλογα πως θα μου βγει στο τέλος), ξεκίνησα να το γράφω, ωστόσο δεν υπάρχει βιασύνη από μέρους μου καθώς η πανδημία φρενάρει κατά πολύ τα πράγματα.




Σχόλια

  1. Να καλωσορίσω και εγώ τον αγαπητό φίλο τον Γιώργο στη συντροφιά μας. Με χαρά διάβασα στοιχεία για το έργο και τις απόψεις του. Του εύχομαι ολόψυχα καλά πετάγματα στον κόσμο της δημιουργίας.
    Βούλα ευχαριστούμε για την οργάνωση της συνέντευξης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλώς σας βρήκα και εγώ στο αξιόλογο ιστολόγιο.Πολύ καλή η συνέντευξη και εύχομαο στον συγγραφέα να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο του.Καλές γιορτές με υγεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Γιάννη μου, καλώς όρισες φίλε μου. Με χαρά σε βλέπω εδώ και θα ήθελα ακόμα συχνότερα. Καλή χρονιά καλέ μου φίλε.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Υδάτινο Φέρετρο

Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ   « Δεν έχω καταφέρει να δαμάσω ακόμα αυτό τον ψεύτικο κόσμο Δεν έχω καταφέρει να συναντήσω ακόμα τους αγαπημένους μου Φύγε θάνατε κι έλα ξανά μετά » .  - Karacaoglan (c. 1606 - 1680) Η Ελενίτσα βάδιζε πλάι στην ακρογιαλιά κρατώντας σφιχτά την κούκλα της. Ο ουρανός από πάνω ήταν γεμάτος χρώματα από τους χαρταετούς που πετούσαν οι συντοπίτες της. Κάπου εκεί βρισκόταν και αυτός που πάσχιζαν να κρατήσουν ψηλά ο πατέρας με τον αδερφό της. Εκείνη όμως είχε κουραστεί και ζήτησε από την μητέρα της την άδεια να κατέβει στην παραλία. «Δεν θα πλησιάσεις το νερό», την είχε συμβουλέψει. «’Κει κοντά είναι και η κυρά Μάρω. Αν δεις κάποιον περίεργο ή πεινάσεις θα τρέξεις κοντά της». Αφού η μικρή υποσχέθηκε ότι θα έκανε ό,τι της υπέδειξε η μητέρα της, κατέβηκε να απολαύσει την αλμύρα και τον απαλό ήχο του νερού καθώς άγγιζε τα βότσαλα. Λίγη ώρα αφότου βρέθηκε στην παραλία, είδε από μακριά ένα παιδί να κάθεται και να κοιτάζει το νερό θλιμμένο. ...

Απουσίες

Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης Είναι καλοκαίρι και αν και βράδυ, η ζέστη είναι αφόρητη. Εγώ όμως εκεί, πάλι στο μπαλκόνι. To ‘χω πείσμα κι ας δουλεύει μέσα ο κλιματισμός στο φουλ ∙ θα δροσίσουν τα ντουβάρια. Εδώ έξω, ένας ανεμιστήρας μισιακός με δυο μόνο πτερύγια μου κάνει αέρα, ή με κοροϊδεύει… Δεν έχω αποφασίσει ακόμη. Τον αφήνω όμως να δουλεύει, περιμένοντας ίσως τη στιγμή που θα τα φτύσει για να δούμε ποιος από τους δυο μας γελάει καλύτερα. Αλλά δεν ήθελα να πω για τον ανεμιστήρα, ούτε για το κλιματιστικό. Κάτι άλλο ήταν μα το ξέχασα.   Ανάθεμα!  Πάλι σύρθηκε το χέρι μου σε αυτά τα αναθεματισμένα σουπλά. Σίγουρα θα αφήσει κοκκινίλα. Ξέρεις, είναι απ’ αυτά που είναι πια πολύ της μόδας, τα μπόχο, ευχάριστα στο μάτι-τραχιά στην υφή. Κάτι τέτοιες στιγμές νοσταλγώ τα πλαστικά τραπεζομάντιλα της μάνας μου, κι ας έκαναν τα χέρια μου να ιδρώνουν και να γλιστράνε αντίστοιχες νύχτες. Αλλά πάλι αφαιρέθηκα. Ούτε για διακόσμηση είχα όρεξη να μιλήσω. Για μια στιγμή… Είχα όντως όρεξη; Κοιτ...