Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

Συνέντευξη με την Ishtar

              

 

Η παρέα των Ονείρων Πένες καλωσορίζει την συγγραφέα Ishtar. Η χαρά μας που έχουμε την νεοεμφανιζόμενη κοπέλα είναι αδιαμφισβήτη και την ευχαριστούμε θερμά για την συνέντευξη.

 Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να παρουσιαστώ στο κοινό που με γνωρίζει, αλλά και σε όσους δε με γνωρίζουν ακόμα.


Πότε ξεκίνησες να γράφεις;  Θυμάσαι αν ήταν κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή κάποιο γεγονός που αποτέλεσε την ώθηση σου και είπες «θα το κάνω»;

Ξεκίνησα να γράφω πριν χρόνια, κυρίως διηγήματα, όμως ήξερα πως κάποια στιγμή θα έγραφα και κάτι άλλο, μυθιστόρημα εννοώ. Είμαι λάτρης του διαβάσματος και νομίζω ήταν πάντα αυτονόητο για μένα πως μια μέρα θα γινόμουν και συγγραφέας.

 

Το ψευδώνυμο Ishtar πώς το εμπνεύστηκες;

Το ψευδώνυμο Ishtar ήρθε στο μυαλό μου όταν άρχισα να γράφω το Τρίγωνο του Άδη. Η πρωταγωνίστρια είναι Ινδή στην καταγωγή και έχω μια αδυναμία στην Ινδική κουλτούρα. Η Ishtar είναι μια πολυπρόσωπη ινδική θεά, που παίρνει τρεις διαφορετικές μορφές. Είναι η θεά του έρωτα, της σεξουαλικότητας και της γονιμότητας. Μιας, λοιπόν, και γράφω ερωτική λογοτεχνία, μου φάνηκε ταιριαστό.

 

Έχεις λάβει αρνητικό σχόλιο για το είδος λογοτεχνίας που επέλεξες; Σε αποθάρρυνε;

Αρνητικό σχόλιο, όχι. Οι φίλοι μου, που γνωρίζουν τι ακριβώς γράφω, ενθουσιάστηκαν όταν τους ανακοίνωσα ότι θα εκδώσω ένα ερωτικό βιβλίο. Και η ανταπόκριση στον Άδη από τις αναγνώστριες ήταν εντυπωσιακή.

 

Σε βρίσκουμε ενεργή στο σάιτ της Καρμέλα Κατσαμένη Carmela’s books όπως και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έχεις αρκετούς ένθερμους αναγνώστες. Τι νομίζεις πως είναι εκείνο που κέντρισε το ενδιαφέρον και την προσοχή τους και όχι μόνο εμπιστεύτηκαν, αλλά υποστήριξαν μια πρωτοεμφανιζόμενη λονδρέζα από την Ελλάδα;

Η ερωτική λογοτεχνία έχει ένα τεράστιο κοινό παγκοσμίως και η ζήτηση ολοένα και μεγαλώνει. Στην Ελλάδα υπάρχει επίσης ένα κοινό που διψά για το είδος και αυτός ήταν και ο λόγος που αποφάσισα να βγάλω εδώ το πρώτο μου βιβλίο, στα ελληνικά. Αυτό και η φιλία μου με την Καρμέλα Κατσαμένη, η οποία με ενθάρρυνε, γνωρίζοντας πως το Τρίγωνο θα έδινε μεγάλη ώθηση στην πλατφόρμα της, το Carmela’s Books. Στην Ελλάδα, αν εξαιρέσουμε μερικούς εκδοτικούς που εκδίδουν μεταφρασμένα ερωτικά, υπάρχει κενό στο είδος, είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού οι Έλληνες συγγραφείς που γράφουν καθαρά ερωτικό βιβλίο. Επίσης, το Τρίγωνο του Άδη είναι η μοναδική ερωτική σειρά βιβλίων (τριλογία) που κυκλοφορεί από Ελληνίδα συγγραφέα, οπότε, με τη συνδρομή του Carmela’s Books, σπάσαμε και αυτό το όριο. Είμαι περήφανη, και για το αποτέλεσμα και για το ότι πρωτοτυπήσαμε σε αυτό το κομμάτι στην ελληνική αγορά. Το ταμπού που λέγεται ερωτική λογοτεχνία στην Ελλάδα πρέπει να σπάσει, οι αναγνώστριες να απενοχοποιηθούν, να μην ντρέπονται να πουν τι διαβάζουν και να μην αντιμετωπίζονται ως αναγνώστριες «κατώτερου είδους», κάτι που δυστυχώς βλέπω να συμβαίνει στα ελληνικά κοινωνικά δίκτυα με τις βιβλιομάδες, όπου συχνά οι λάτρεις της αισθηματικής και ερωτικής λογοτεχνίας δέχονται ειρωνικά σχόλια. Το Τρίγωνο είναι μια καλογραμμένη ερωτική ιστορία, χωρίς χυδαιολογίες, που κάνει τις αναγνώστριες να ονειρεύονται. Πραγματικά αγαπήθηκε πέρα από κάθε προσδοκία.

 

Κεφάλαιο Άδης. Πες μας λίγα λόγια γι’ αυτή την τριλογία. Η έκταση της ήταν από την αρχή προγραμματισμένη;

Το Τρίγωνο του Άδη είναι μια καθαρά ερωτική σειρά βιβλίων, μια τριλογία με τίτλους: Κάθοδος, Σκότος, Άνοδος. Η Κάθοδος σηματοδοτεί την κατάβαση της ηρωίδας στον σκοτεινό κόσμο του Ανατόλ και του Κριστόφ, εκεί όπου η ίδια θα ανακαλύψει και θα αποδεχτεί τι είναι αυτό που τη λυτρώνει από τους δικούς της δαίμονες. Το Σκότος είναι η φάση όπου, εγκλωβισμένοι οι τρεις ήρωες πια στο ερωτικό τους τρίγωνο, έρχονται αντιμέτωποι με τον εαυτό τους, συγκρούονται και στο τέλος αποκαλύπτεται ένα τεράστιο μυστικό. Στο κρεβάτι χωράνε τρεις, στον έρωτα όχι. Ισχύει αυτό; Η Άνοδος είναι το τελευταίο μέρος, αυτό όπου μετά το πέρασμα μέσα από τις φλόγες του τριγώνου, οι τρεις ήρωες πρέπει να διαλέξουν τον δρόμο τους, να βρουν τον εαυτό τους και το πώς θα πορευτούν στη συνέχεια. Κυρίως, να καταλάβουν ότι πιο σπουδαίο πράγμα από την αληθινή αγάπη δεν υπάρχει.

Η έκταση του βιβλίου ήταν προγραμματισμένη, ήθελα να βγάλω μία σειρά και όχι απλά ένα βιβλίο.

 

Ένα ασύγκριτο ερωτικό βιβλίο που κατά τη γνώμη μου, όπως και πολλών αναγνωστών, έχει όλα όσα χρειάζονται για να σταθεί ισάξια απέναντί σε κάποιου από το εξωτερικό και, γιατί όχι, δίπλα του σε κάποιο ράφι μιας ξένης βιβλιοθήκης. Εσύ το «βλέπεις» αυτό;

Φυσικά και το βλέπω. Το Τρίγωνο του Άδη θα βγει στο εξωτερικό, μελετάμε ήδη το πώς και το πότε.

 

Ο Ανατόλ είδαμε πως έπαιρνε φωτιά, γινόταν ένα με αυτή αλλά και την εκτόξευε σε όποιο εμπόδιο συναντούσε μπροστά του. Πόσο γρήγορα πήραν τα δικά σου δάχτυλα φωτιά όταν πρωτοξεκίνησες να γράφεις για εκείνον;

Ο Ανατόλ είναι έρωτας! Ονειρευόμουν έναν άντρα σκοτεινό, με ιδιαίτερα ερωτικά γούστα, που ήταν αποτέλεσμα δικών του δαιμόνων. Κλισέ, θα μου πείτε, στο είδος. Όμως νομίζω πως κατάφερα να του δώσω όλο το υπόβαθρο που δικαιολογεί τις συμπεριφορές του. Όταν έγραφα το Τρίγωνο, έλεγα σε φίλες μου ότι αυτόν τον ήρωα θα τον γονάτιζα, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Το έκανα, ο Ανατόλ έσπασε όλα τα όρια, έφτασε στο πιο ακραίο σημείο για τον έρωτα, το πλήρωσε ακριβά, αλλά στο τέλος ανταμείφθηκε. Είναι ένας ήρωας φωτιά, όπως λέτε, εξάλλου διοικεί τον Κάτω Κόσμο, εκεί όπου οι φλόγες καίνε αέναα, οπότε πώς θα μπορούσε να είναι κάτι λιγότερο από αυτό;

 

Για να μη φανεί πως μεροληπτούμε, από την άλλη έχουμε τον Κριστόφ και τη Σαχάρα που αποτελεί το κέντρο του «τριγώνου». Είχες ξεκάθαρη εικόνα για τους ρόλους και τον χαρακτήρα τους ή σε «οδήγησαν» εκείνοι στην εξέλιξη τους, όπως συμβαίνει συχνά σε συγγραφείς;

Η αλήθεια είναι ότι αρχικά είχα άλλη εξέλιξη κατά νου, σε σχέση με την έκβαση αυτού του τριγώνου. Ανεξάρτητα από αυτό, και οι τρεις ήρωες, ο Ανατόλ, ο Κριστόφ και η Σαχάρα, βγήκαν ακριβώς όπως τους είχα φανταστεί, τόσο δραματικοί όσο τους ήθελα, με όλα τα χαρακτηριστικά του καθενός που να τους κάνουν αυτό που λέμε «ολοκληρωμένος χαρακτήρας» σε ένα βιβλίο.

 

Ερωτήσεις για το πρόσωπο που κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο. Την ώρα που κάθεσαι να γράψεις, ποια είναι τα τρία πράγματα που σίγουρα έχεις δίπλα σου.

Όταν γράφω, έχω δίπλα μου πάντα το σημειωματάριό μου, καφέ και ακουστικά στα αφτιά μου για να ακούω μουσική.

 

Τι διαβάζεις στον ελεύθερο χρόνο σου;

Εννοείται διαβάζω ερωτική λογοτεχνία, όχι για να πάρω ιδέες, αλλά για να παρακολουθώ την εξέλιξη στο είδος. Διαφωνώ με τους συγγραφείς που λένε: δε διαβάζω όταν γράφω. Το θεωρώ λάθος. Πάντα κάτι έχεις να πάρεις από κάποιον ήδη καταξιωμένο, από μία ταινία κτλ. Χωρίς γνώσεις και εμπειρίες δε θα γίνεις ποτέ καλός συγγραφέας, αν θεωρήσουμε ότι διαθέτεις ήδη το ταλέντο και την κλίση στο γράψιμο. Όλα απαιτούν έρευνα, μελέτη. Κατά τα άλλα, διαβάζω ψυχολογία, μιας και είναι και το αντικείμενο των σπουδών μου, κάτι που επίσης με βοηθά στο να χτίζω καλύτερα τους χαρακτήρες μου.

 

Τέλος. Σου δίνω το όνομα Σαλβαδόρ. Περίγραψέ μου με πέντε λέξεις-κλειδιά, τι να περιμένουμε στο νέο βιβλίο.

Σαλβαδόρ! Πέντε λέξεις κλειδιά, λοιπόν: Αβάνα, πίνακας, μυστικά, έρωτας, εμμονή.


Ευχαριστούμε θερμά για την ενδιαφέρουσα συζήτηση. Ό,τι κι αν κάνεις να στέφεται με επιτυχία! Εμείς θα συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε κάθε βήμα σου!

Σχόλια

  1. Να καλωσορίσουμε την αγαπητή φίλη στο μπλογκ. Πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη από τη φίλη μας την Ελένη, όσον αφορά τη συγκρότησή της.
    Χαίρομαι, που μια νεαρή γυναίκα, με υποδομή και επιρροές στην κουλτούρα της Ασίας και δη της Ινδίας, ασχολείται με την Ινδική λογοτεχνία. Κατηγορία, ομολογουμένως δύσκολη, που απαιτεί πολλές ισορροπίες.
    Να ευχηθώ, ολόψυχα, κάθε επιτυχία στην αγαπητή μας φίλη και να την ευχαριστήσουμε για την τιμή, που μάς έκανε.
    Καλή χρονιά σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή χρονιά. Η τιμή που μας έκανε ήταν τεράστια, όπως τεράστιο είναι και το ταλέντο της!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

Το Καπετανόσπιτο - Γράφει η Ελένη Ζηνονίδη

Το τελευταίο βράδυ που κοιμήθηκα εκεί ήταν τον Αύγουστο του ’15. Είχαμε μαζευτεί πολλοί βλέπετε. Εγώ. Οι γονείς. Οι παππούδες. Τα φαντάσματα. Οι τύψεις -ζώντων και μη. Ίσως επέστρεφα ξανά. Ίσως όταν δε θα ζει κανένας από τους προαναφερθέντες αποφασίσω να μείνω ξανά μέσα σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους. Με τους νεκρούς και τις τύψεις τους τα καταφέρνω καλύτερα. Είναι πιο σιωπηλά όλα όταν είναι θαμμένα. Και οι άνθρωποι… και οι τύψεις τους. Το Καπετανόσπιτό μας ήταν κάτι σαν ιερό κειμήλιο. Σαν ένα παλιό μπαούλο που από μέσα του βγαίνουν άνθρωποι και αναμνήσεις. Ο παππούς Αυγέρης δεν ήταν ο πρώτος που έζησε εδώ, ήταν όμως εκείνος που φρόντισε να γεμίσει το πετρόχτιστο κειμήλιο των παππούδων του με ζωντάνια και φως. Και αναγκαστικά, όπως συμβαίνει πάντα με τους ανθρώπους… τύψεις. Ο Αυγέρης ήταν καπετάνιος. Και ως σωστός καπετάνιος που δεν μπορεί να κρατάει ταυτόχρονα το πηδάλιο ενός πλοίου κι ενός σπιτιού, παντρεύτηκε τη Σόφη παραδίδοντας της το πηδάλιο του σπιτιού και της καρδιάς του. ...

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ "Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΧΩΡΙΣ ΦΤΕΡΑ"

 (από τη Βούλα Γκεμίση) Παρουσίαση Παραμυθιού της Κατερίνας Χριστοδούλου στη Θεσσαλονίκη:  Μια Γιορτή για τη Μοναδικότητα και την Αυτοαποδοχή   Την Κυριακή 15 Ιουνίου 2025, ανήμερα της Γιορτής του Πατέρα, η Θεσσαλονίκη «ντύθηκε» στα παραμυθένια για να υποδεχτεί την επίσημη παρουσίαση του νέου παραμυθιού της συγγραφέως Κατερίνας Χριστοδούλου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε μέσα σε μία μαγική και ζεστή ατμόσφαιρα, γεμάτη χρώματα, χαμόγελα και… νεραιδόσκονη, που μοιράστηκε απλόχερα σε μικρούς και μεγάλους επισκέπτες. Με εκλεκτούς καλεσμένους και τη συγκινητική παρουσία παιδιών και οικογενειών, η συγγραφέας παρουσίασε το νέο της βιβλίο, το οποίο πραγματεύεται με τρυφερότητα και φαντασία την αξία της μοναδικότητας και της αυτοαποδοχής. Ένα παραμύθι που δεν απευθύνεται μόνο στα παιδιά αλλά και στους ενήλικες που αναζητούν το θάρρος να αγαπήσουν αυτό που πραγματικά είναι.   Η αφήγηση της Κατερίνας Χριστοδούλου ταξίδεψε το κοινό σε κόσμους γεμάτους φως, αποδοχή και ...