"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό." Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...
Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη
Η φωνή σου έχει ξεθωριάσει
απ' το φωνογράφο της ζωής
Αυτή που κάποτε ήταν
Ο απολαυστικότερος ήχος
Το τραγούδισμα της ψυχής
Χιλιοπαιγμένη στο μεγάλο
δίσκο βινυλίου
του νού..
Έχει πια φθαρεί
Πάλιωσε
Σκούριασε
Η ακίδα συνέχιζε να χαϊδεύει
Και να διαπερνάει κάθε εκατοστό της περιστρεφόμενης επιφάνειας
Αδιάκοπα..
Τα σημάδια της φανερά από
Το πλήρωμα
Το πέρασμα
του χρόνου..
Δυσκόλευε την τοξοειδή κίνηση του
Χαραγματιές
Χαραγματιές σαν αυτές
Που άφησε με το φευγιό του
Στη ζωή όλα είναι δανεικά
Ακόμη και το φευγιό κάποια στιγμή θα συναντήσει το αντάμωμα του..
Θα το περιμένει σαν αιώνιος φύλακας
Να 'ρθει να φουντώσει την τρικυμία του πόθου τους
Σαν φουριόζος άνεμος
Αναμεμειγμένος με αναμνήσεις
Αρώματα
Και υποσχέσεις μιας ζωής..
Έτσι λοιπόν..
Σαν χαλασμένο γραμμόφωνο..
Η ανάσα του με άρωμα μέντας
Το γέλιο του
Σαν ολάνθιστος κήπος μιας
Ανοιξιάτικης πρωίας
Ο ήχος της ζεστής βραχνής φωνής του Σαν πρόφερε το όνομα της
Ήταν ασφαλές στα δυο του χείλη
Η πιο υποφερτή φυλακή
Μέχρι να ελευθερωθούν οι λέξεις
Και να την οδηγήσουν στα ουράνια
Σαν τους φτερωτούς προστάτες του αέρα
Δίχως όρους
Δίχως περιορισμούς
Σαν χαλασμένο γραμμόφωνο..
Μιας άλλης εποχής..
Κ.Χ
Απο την ποιητική της συλλογή "Ζωή και Ποίηση"
"Comparisons are easily done once you 've had a taste of perfection..."
Πολύ όμορφο, όπως κάθε σου ποίημα. Με την λεπτότητα που σε χαρακτηρίζει μαζί με τα αναδυόμενα συναισθήματα. Εξαίρετες και οι εικόνες με τη μουσική επένδυση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣας ευχαριστώ παρά πολύ !!
ΑπάντησηΔιαγραφή