Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει; Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια. Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...
Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη
Η φωνή σου έχει ξεθωριάσει
απ' το φωνογράφο της ζωής
Αυτή που κάποτε ήταν
Ο απολαυστικότερος ήχος
Το τραγούδισμα της ψυχής
Χιλιοπαιγμένη στο μεγάλο
δίσκο βινυλίου
του νού..
Έχει πια φθαρεί
Πάλιωσε
Σκούριασε
Η ακίδα συνέχιζε να χαϊδεύει
Και να διαπερνάει κάθε εκατοστό της περιστρεφόμενης επιφάνειας
Αδιάκοπα..
Τα σημάδια της φανερά από
Το πλήρωμα
Το πέρασμα
του χρόνου..
Δυσκόλευε την τοξοειδή κίνηση του
Χαραγματιές
Χαραγματιές σαν αυτές
Που άφησε με το φευγιό του
Στη ζωή όλα είναι δανεικά
Ακόμη και το φευγιό κάποια στιγμή θα συναντήσει το αντάμωμα του..
Θα το περιμένει σαν αιώνιος φύλακας
Να 'ρθει να φουντώσει την τρικυμία του πόθου τους
Σαν φουριόζος άνεμος
Αναμεμειγμένος με αναμνήσεις
Αρώματα
Και υποσχέσεις μιας ζωής..
Έτσι λοιπόν..
Σαν χαλασμένο γραμμόφωνο..
Η ανάσα του με άρωμα μέντας
Το γέλιο του
Σαν ολάνθιστος κήπος μιας
Ανοιξιάτικης πρωίας
Ο ήχος της ζεστής βραχνής φωνής του Σαν πρόφερε το όνομα της
Ήταν ασφαλές στα δυο του χείλη
Η πιο υποφερτή φυλακή
Μέχρι να ελευθερωθούν οι λέξεις
Και να την οδηγήσουν στα ουράνια
Σαν τους φτερωτούς προστάτες του αέρα
Δίχως όρους
Δίχως περιορισμούς
Σαν χαλασμένο γραμμόφωνο..
Μιας άλλης εποχής..
Κ.Χ
Απο την ποιητική της συλλογή "Ζωή και Ποίηση"
"Comparisons are easily done once you 've had a taste of perfection..."
Πολύ όμορφο, όπως κάθε σου ποίημα. Με την λεπτότητα που σε χαρακτηρίζει μαζί με τα αναδυόμενα συναισθήματα. Εξαίρετες και οι εικόνες με τη μουσική επένδυση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣας ευχαριστώ παρά πολύ !!
ΑπάντησηΔιαγραφή