"Κόσμοι μέσα από κόσμους, και χαρακτήρες που κάπου τους ξέρεις και κάπως αλλιώς τους έχεις αγαπήσει..." Σήμερα έγινα μάρτυρας μιας διαδικτυακής συζήτησης που με έβαλε σε σκέψεις. Γι’ αυτό, αν έχεις όρεξη, πάρε τον καφέ σου, ή όποιο άλλο ρόφημα προτιμάς, κάθισε αναπαυτικά κι έλα να το δούμε μαζί. Το θέμα; Είναι το fanfiction συγγραφή; Μπορεί όποιος γράφει fanfiction να λέγεται συγγραφέας; Οι απόψεις που ακούστηκαν ποικίλες και δεν νομίζω πως έχει νόημα να τις αναπαράγω μία προς μία. Καλύτερα να το πιάσουμε από την αρχή κι έναν ορισμό που έχω βάλει στην προσωπική μου ιστοσελίδα και δεν θα μπορούσα να παρακάμψω χωρίς να φανώ υποκριτής. Παραθέτω αυτούσιο ένα απόσπασμα για του λόγου το αληθές. Τι εννοώ συγγραφέας; “Συγγραφέας είναι όποιος διψά να δημιουργήσει∙ να πλάσει κόσμους, πρόσωπα, ιστορίες. Να ζήσει αγάπες, απώλειες, συγκρούσεις -μέσα σε ένα εντελώς φανταστικό περιβάλλον, που για εκείνον είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο συγγραφέας δεν παρατηρεί απλώς. Ζει, συναισθάνεται, τα...
Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης Κι αν κάπως έτσι τελειώνουν όλα; Σκέψη απρόσκλητη∙ δεν κοίταξε στιγμές, φωνές και αισθήσεις Απλά κατέφτασε εκεί που ένιωθες πιο ασφαλής Σε μια αγκαλιά, ένα φιλί κι ένα κρεβάτι τρυπωμένη Αδιάκριτα όρια σε μπερδεμένα σεντόνια Κι αν κάπως έτσι τελειώνουν όλα; Κλείνεις την πόρτα σου και λες είμαι καλά. Θα είμαι καλά Έχω δρόμο ακόμη σκέφτεσαι αφελώς, ή όχι και τόσο Μα εγγυήσεις δεν σου χάρισε κανείς Θέλω, πιστεύω, ευσεβείς και άλλοι πόθοι "Σε περιγελούν μήπως;" Κι αν κάπως έτσι τελειώνουν όλα; Άπλωσε ρίζες ο επισκέπτης με τις ώρες, τις μέρες και τα χρόνια, ενώ εσύ γελάς με το ακατάληπτο μουρμουρητό του Ποτέ δεν έγινε κάτι πιο πάνω από 6 λέξεις κι ένα ενοχλητικό σημείο στίξης Σιγουριά, ηρεμία κι ένας φόβος μικρός "Αυτός δεν θα φύγει ποτέ;" Κι αν κάπως έτσι τελειώνουν όλα; Το σκέφτεσαι, παρόλο που δεν θες να το παραδεχτείς Μα με τα χρόνια ο επισκέπτης άλλαξε και χρώμα και φωνή μα και χροιά "Θέλεις να τον κοιτάξεις;" Δεν είναι εχθρός...