ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΓΕΝΙΑ ΝΙΦΟΡΑ!

 

1.     Σε ποιο λογοτεχνικό είδος έχεις αδυναμία σαν αναγνώστρια;

Λατρεύω το καλό κοινωνικό μυθιστόρημα. Αυτό που έχει δράση, έρωτα, ανατροπές ενώ ταυτόχρονα περνάει ένα ηχηρό μήνυμα. Όταν συνδυάζεται και με ένα ιστορικό background, πιστεύω, απογειώνεται. Μάλιστα, τα αγαπημένα μου μυθιστορήματα διαδραματίζονται περασμένους αιώνες.

2.     Αν έπρεπε να ξεχωρίσεις έναν από τους ήρωες των βιβλίων σου, ποιος θα ήταν αυτός και για ποιο λόγο;

Είναι λίγο περίπλοκο καθώς υπεραγαπάω όλους μου τους ήρωες εξίσου. Αν ξεχώριζα κάποιον από το «Σαν πέφτει η Αυλαία» θα ήταν η Μόνικα. Πρόκειται για μια κοπέλα που αγωνίζεται ολομόναχη χωρίς την στήριξη κανενός. Είδε την οικογένεια της να πεθαίνει μπροστά στα μάτια της, παράτησε όσα πίστευε την ολοκλήρωναν προκειμένου να βιοποριστεί, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της να εξιλεωθεί στα φαντάσματα του παρελθόντος. Προσωπικά, απόλαυσα την συντροφιά της όσο έγραφα το βιβλίο αυτό. Είχε χιούμορ, νάζι, μπρίο και τόσο σκοτάδι μέσα της που το έκρυβε πίσω από τον αυτοσαρκασμό της.

3.     Εκτός από την τέχνη του λόγου, με τι άλλο ασχολείσαι;

Πρέπει να ρωτήσεις την κολλητή μου αυτό γιατί αλλάζω καριέρα συνεχώς (γέλια). Σπούδασα πολιτική και νομική μετάφραση στην αγγλική και γαλλική γλώσσα στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Εργάστηκα πάνω στην λογοτεχνική μετάφραση για λίγα χρόνια, μετέπειτα απορροφήθηκα στο καλλιτεχνικό τμήμα ως copywriter από μια διαφημιστική εταιρεία και προς το καλοκαίρι ασχολήθηκα με το social media management. Από τον Δεκέμβριο του 2024, μετακόμισα στην Αθήνα και πλέον είμαι cabin crew member της Αεροπορικής Αιγαίου, της Aegean, και ανυπομονώ για την πρώτη μου πτήση.

ΣΑΝ ΠΕΦΤΕΙ Η ΑΥΛΑΙΑ - ΒΡΕΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ!

4.     Υπάρχει κάποιο σημείο που σε δυσκολεύει συγγραφικά;

Θέτω μόνη μου δυσκολίες στον εαυτό μου. Μιας που αγαπάω τα ταξίδια παρόλο που δεν έχω πραγματοποιήσει πολλά, τοποθετώ τους ήρωες μου συχνά σε διάφορες χώρες κι ας μην τις έχω επισκεφθεί. Έχουμε, λοιπόν, το εξής στοίχημα: να καταφέρω να ξεναγήσω τον αναγνώστη μου σε μέρη που αν και δεν έχω δει με τα μάτια μου, αυτός να πιστεύει ότι το έχω κάνει και μάλιστα, πολλάκις.

5.     Πιστεύεις ότι συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Σίγουρα πρέπει να έχεις το μικρόβιο από τα γεννοφάσκια σου που λέμε. Να είναι ζωτική η ανάγκη να γράψεις αλλιώς στερείσαι από οξυγόνο. Και με τα χρόνια σαφώς καλλιεργείται. Προσωπικά, θα έλεγα πως η προδιάθεση θα πρέπει να είναι εμφανής. Δεν θα ήθελα να θέσω τον εαυτό μου ως παράδειγμα, έχω όμως διαβάσει πολλές συνεντεύξεις μεγάλων συγγραφέων που το παραδέχονται δημοσίως.

6.     Ποιο πιστεύεις ότι είναι το βασικό χαρακτηριστικό που πρέπει να έχει ένας επιτυχημένος συγγραφέας;

Το κλειδί κρύβεται στην λεπτομέρεια. Κι αυτό τι προσφέρει; Πρόσβαση στις πέντε αισθήσεις: όραση, ακοή, αφή, όσφρηση και γεύση. Αν καταφέρει να με μεταφέρει στις σελίδες του μέσω των αισθήσεων, για μένα αυτό είναι επιτυχία.

7.     Αν έπρεπε να μας προτείνεις ένα μόνο βιβλίο ποιο θα ήταν αυτό και για ποιο λόγο;

Έχω τρία κατά νου και πραγματικά αδυνατώ να ξεχωρίσω κάποιο από αυτά. Πρόκειται για την «Αλεξάνδρεια» της υπέροχης Δήμητρας Ιωάννου που παίζει με τις αισθήσεις, την μαγεία και τα μπαχάρια με φόντο την λατρεμένη μου Αίγυπτο. Το «Όσα κατάφεραν να ανθίσουν» της φίλης μου Μαρίας Στεφάνου που μας ξεναγεί στα σοκάκια της ειδυλλιακής Σύμης, με την οποία ύστερα από αυτό το βιβλίο έχω ερωτευτεί βαθιά. Τέλος, το «Η ζωή που σου ‘κλεψα» της αγαπημένης  Έλενας Γκίκα-Πετρουλάκη, που μου χάρισε ένα απίστευτο roller coaster συναισθημάτων, αναφέρεται στην ιδέα της ανεξήγητης επικοινωνίας των διδύμων και σε εγκλωβίζει κατευθείαν στην ιστορία.

8.     Υπάρχει κάποιος συγγραφικός στόχος που ξεπέρασε τις προσδοκίες σου;

Δεν πίστευα ποτέ όταν έγραφα το «Σαν πέφτει η Αυλαία» ότι θα σκαρφάλωνε στα ευπώλητα της χρονιάς του εκδοτικού μου κι ούτε ότι θα το διάβαζε η αγαπημένη μου συγγραφέας, η Έλενα Γκίκα-Πετρουλάκη. Ήταν μια διπλή επιτυχία που μου ζεσταίνει την καρδιά με κίνητρο να συνεχίζω αυτό που αγαπάω.

9.     Αν είχες απέναντι σου όλους τους αναγνώστες σου, τι θα τους έλεγες;

Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για όσα έχουν γράψει, πει και κάνει για εμένα. Αυτή η αγκαλιά όταν κάποιος με αναγνωρίζει στον δρόμο αποτελεί την μεγαλύτερη ανταμοιβή και είμαι ευγνώμων που είναι δίπλα μου. Θα τους έλεγα ακόμη να πιστεύουν στα όνειρα τους. Παρότι οι καιροί είναι δύσκολοι, κανένα όνειρο δεν θα έπρεπε να μένει στον πάγο. Ήρθε η ώρα να το κυνηγήσετε. Μπορείτε και θα τα καταφέρετε.

             10. Ποιο είναι το επόμενο συγγραφικό σου βήμα;

Έχω ολοκληρώσει το πρώτο βιβλίο από μια τριλογία που ετοιμάζω κι ανυπομονώ να σας πω περισσότερα σε λίγο καιρό. Ένα είναι σίγουρο, το «Σαν πέφτει η Αυλαία» ήταν μόνο η αρχή.