Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει; Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια. Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...
(από τη Βούλα Γκεμίση) · Τι σημαίνει για σένα η συγγραφή; Είναι μια μορφή έκφρασης, καταφυγίου ή κάτι άλλο; Η συγγραφή για εμένα είναι το πάθος. Είναι το μέσο που μου επιτρέπει να περάσω τις σκέψεις μου στο χαρτί. Μου δίνει την δυνατότητα να εκφραστώ και να αδειάσω τις σκέψεις μου ώστε να δημιουργήσω μια ωραία ιστορία που κάποτε θα διαβαστεί και αυτό με κάνει πολύ χαρούμενη. · Πώς ξεκινάς ένα νέο έργο; Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία ή αφήνεσαι στη ροή της έμπνευσης; Δεν έχω κάποια ιεροτελεστία για να ξεκινήσω ένα έργο. Μπορεί εκεί που κάθομαι ξαφνικά να αρχίσω να σκέφτομαι κάτι και σιγά σιγά να το πλάθω στο μυαλό μου. Η επόμενη κίνηση μου είναι να πάρω χαρτί και στυλό να ξεκινήσω να τα αποτυπώνω για να μην τα ξεχάσω την επόμενη μέρα. ΒΡΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ! · Τι σε εμπνέει περισσότερο: οι άνθρωποι γύρω σου, τα προσωπικά βιώματα ή η φαντασία; Μπορεί και μια κουβέντα που θα ακούσω να μου δώσω το έναυσμα για μια νέα ιστορία. Να γίνει...