Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑΣΗΜΙΝΑ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

 (από τη Βούλα Γκεμίση)



·  Τι σημαίνει για σένα η συγγραφή; Είναι μια μορφή έκφρασης, καταφυγίου ή κάτι άλλο;

Η συγγραφή για εμένα είναι το πάθος. Είναι το μέσο που μου επιτρέπει να περάσω τις σκέψεις μου στο χαρτί. Μου δίνει την δυνατότητα να εκφραστώ και να αδειάσω τις σκέψεις μου ώστε να δημιουργήσω μια ωραία ιστορία που κάποτε θα διαβαστεί και αυτό με κάνει πολύ χαρούμενη.

·  Πώς ξεκινάς ένα νέο έργο; Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία ή αφήνεσαι στη ροή της έμπνευσης;

Δεν έχω κάποια ιεροτελεστία για να ξεκινήσω ένα έργο. Μπορεί εκεί που κάθομαι ξαφνικά να αρχίσω να σκέφτομαι κάτι και σιγά σιγά να το πλάθω στο μυαλό μου. Η επόμενη κίνηση μου είναι να πάρω χαρτί και στυλό να ξεκινήσω να τα αποτυπώνω για να μην τα ξεχάσω την επόμενη μέρα.


·  Τι σε εμπνέει περισσότερο: οι άνθρωποι γύρω σου, τα προσωπικά βιώματα ή η φαντασία;

Μπορεί και μια κουβέντα που θα ακούσω να μου δώσω το έναυσμα για μια νέα ιστορία. Να γίνει η κινητήριος δύναμη που χρειάζομαι για να γράψω. Γενικά η έμπνευση έρχεται από εκεί που δεν την περιμένεις. Μπορεί να κάτσω μπροστά από τον υπολογιστή και να μην έχω τίποτα να γράψω για ώρα και να καταλήγω να φτιάχνω τα αρχεία μου και ξαφνικά να πηγαίνω στο πάρκο τον γιό μου και εκεί που κάθομαι να μου έρχεται μια ιδέα.


·  Πόσο σημαντική είναι για εσένα η πειθαρχία στη συγγραφή και πώς οργανώνεις τον χρόνο σου;

Γενικά για να γράψω θέλω να μην έχω τίποτα άλλο στο μυαλό μου. Να έχω τελειώσει όλες τις δουλείες μου. Ο γιός να μην χρειάζεται την βοήθεια μου και να μην με αποσπά τίποτα. Για αυτό προτιμώ να γράφω αργά το βράδυ όταν όλοι έχουν κοιμηθεί ή στις διακοπές όπου η καθημερινότητα μου είναι πολύ πιο χαλαρή χωρίς σχολεία και δραστηριότητες.


·  Έχεις κάποιον συγγραφέα που θεωρείς δάσκαλο ή πρότυπο; Πώς έχει επηρεάσει το ύφος σου;

Για να πω την αλήθεια δεν έχω κάποιο συγγραφέα σαν πρότυπο. Είναι χιλιάδες μην πω εκατομμύρια και κάθε γραφή τους είναι ξεχωριστή. Αλλά έχω προτιμήσεις ως προς την ανάγνωση. Θέλω οι ιστορίες που διαβάζω να είναι μοναδικές. Είτε είναι ιστορίες αγάπης είτε φαντασίας.  Αυτό προσπαθώ να κάνω και εγώ με τα έργα μου. Τώρα πια όλες οι ιστορίες που διαβάζουμε είναι σχεδόν ίδιες οπότε η συγγραφή ενός έργου γίνεται όλο και πιο δύσκολή αν θέλεις να προσφέρεις κάτι ξεχωριστό στο χώρο του βιβλίου.

·  Πόσο ρόλο παίζει για σένα η γλώσσα στη δημιουργία ατμόσφαιρας και χαρακτήρων;

Είναι το βασικό. Προτιμώ να χρησιμοποιώ έκφρασης που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας για να γίνετε το έργο μου πιο προσιτό στον αναγνώστη και να μην χρησιμοποιώ μεγάλες λέξεις και φράσεις μόνο και μόνο για να το κάνω πιο φανταχτερό και να γεμίζω την σελίδα με αερολογίες.

·  Αν έπρεπε να δώσεις μία συμβουλή σε έναν νέο συγγραφέα, ποια θα ήταν αυτή;

Κάνε αυτό που ονειρεύεσαι. Η ζωή είναι μικρή για να έχουμε ενδοιασμούς και να αφήνουμε τους φόβους μας να μας νικούν.


·  Πώς νιώθεις όταν ολοκληρώνεις ένα βιβλίο; Είναι λύτρωση, αποχωρισμός ή ξεκίνημα για κάτι νέο;

Είναι συγκίνηση γιατί το δύσκολο κομμάτι που είναι η συγγραφή του έχει τελειώσει. Τέρμα πια τα ξενύχτια. Η κούραση για να δώσεις κάτι καλό στο κοινό. Οι διορθώσεις μέχρι να γίνει τέλειο. Τώρα απομένει το ταξίδι μέχρι να φτάσει στα χέρια του και εκεί έχεις την αγωνία αν θα το λατρέψει ή θα το μισήσει. Αλλά και πάλι είναι ένα κομμάτι της δουλείας μου που θα την έκανα ξανά και ξανά γιατί μου δίνει χαρά.

·  Πώς διαχειρίζεσαι την κριτική – είτε θετική είτε αρνητική – από αναγνώστες και επαγγελματίες;

Είναι καλοδεχούμενη. Δεν μπορώ αν την αλλάξω. Την σέβομαι και προχωράω.


·  Πιστεύεις πως η συγγραφή είναι ταλέντο, τέχνη, δουλειά ή ένας συνδυασμός όλων αυτών;

Είναι μεράκι. Είναι να το έχεις μέσα σου. Η συγγραφή δεν θέλει κόπο. Θέλει να έχεις φαντασία για να κάνεις κάτι που αρέσει σε μια μεγάλη μερίδα του κόσμου. Ένα βιβλίο είναι ένας τρόπος φυγής του αναγνώστη από την καθημερινότητα του. Εγώ προσωπικά διαβάσω το βιβλίο γιατί θέλω να χαλαρώσω οπότε πρέπει ο συγγραφέας να βρει τον τρόπο που χρειάζεται ώστε να τα καταφέρει με την πλοκή του έργου του.

                                                                                                                          Σας ευχαριστώ.

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ




Σχόλια

  1. I really enjoyed reading this—Asimina’s honest, grounded approach to writing resonates deeply with me. The way she lets inspiration meet her in everyday life, like at the park or during quiet moments at night, feels so real. It's a beautiful reminder that stories often begin in the most ordinary spaces.
    www.melodyjacob.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

Το Καπετανόσπιτο - Γράφει η Ελένη Ζηνονίδη

Το τελευταίο βράδυ που κοιμήθηκα εκεί ήταν τον Αύγουστο του ’15. Είχαμε μαζευτεί πολλοί βλέπετε. Εγώ. Οι γονείς. Οι παππούδες. Τα φαντάσματα. Οι τύψεις -ζώντων και μη. Ίσως επέστρεφα ξανά. Ίσως όταν δε θα ζει κανένας από τους προαναφερθέντες αποφασίσω να μείνω ξανά μέσα σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους. Με τους νεκρούς και τις τύψεις τους τα καταφέρνω καλύτερα. Είναι πιο σιωπηλά όλα όταν είναι θαμμένα. Και οι άνθρωποι… και οι τύψεις τους. Το Καπετανόσπιτό μας ήταν κάτι σαν ιερό κειμήλιο. Σαν ένα παλιό μπαούλο που από μέσα του βγαίνουν άνθρωποι και αναμνήσεις. Ο παππούς Αυγέρης δεν ήταν ο πρώτος που έζησε εδώ, ήταν όμως εκείνος που φρόντισε να γεμίσει το πετρόχτιστο κειμήλιο των παππούδων του με ζωντάνια και φως. Και αναγκαστικά, όπως συμβαίνει πάντα με τους ανθρώπους… τύψεις. Ο Αυγέρης ήταν καπετάνιος. Και ως σωστός καπετάνιος που δεν μπορεί να κρατάει ταυτόχρονα το πηδάλιο ενός πλοίου κι ενός σπιτιού, παντρεύτηκε τη Σόφη παραδίδοντας της το πηδάλιο του σπιτιού και της καρδιάς του. ...

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ "Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΧΩΡΙΣ ΦΤΕΡΑ"

 (από τη Βούλα Γκεμίση) Παρουσίαση Παραμυθιού της Κατερίνας Χριστοδούλου στη Θεσσαλονίκη:  Μια Γιορτή για τη Μοναδικότητα και την Αυτοαποδοχή   Την Κυριακή 15 Ιουνίου 2025, ανήμερα της Γιορτής του Πατέρα, η Θεσσαλονίκη «ντύθηκε» στα παραμυθένια για να υποδεχτεί την επίσημη παρουσίαση του νέου παραμυθιού της συγγραφέως Κατερίνας Χριστοδούλου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε μέσα σε μία μαγική και ζεστή ατμόσφαιρα, γεμάτη χρώματα, χαμόγελα και… νεραιδόσκονη, που μοιράστηκε απλόχερα σε μικρούς και μεγάλους επισκέπτες. Με εκλεκτούς καλεσμένους και τη συγκινητική παρουσία παιδιών και οικογενειών, η συγγραφέας παρουσίασε το νέο της βιβλίο, το οποίο πραγματεύεται με τρυφερότητα και φαντασία την αξία της μοναδικότητας και της αυτοαποδοχής. Ένα παραμύθι που δεν απευθύνεται μόνο στα παιδιά αλλά και στους ενήλικες που αναζητούν το θάρρος να αγαπήσουν αυτό που πραγματικά είναι.   Η αφήγηση της Κατερίνας Χριστοδούλου ταξίδεψε το κοινό σε κόσμους γεμάτους φως, αποδοχή και ...