Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Γιώργος Δερβεντλής

Γιώργος Δερβεντλής

(GeorgeDRV)



Λίγα λόγια για εμένα

Είμαι γεννημένος στις 20-02-1982. Μεγάλωσα στον Πειραιά και έζησα πολλά χρόνια στην Αθήνα.Είμαι μηχανικός στο εμπορικό ναυτικό,έχω ταξιδέψει αρκετά και σε πολλά μέρη. Ανέκαθεν είχα πάρα πολλά πράγματα στο κεφάλι μου τα οποία ήθελα να πω. Έκανα πολλές προσπάθειες για να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά, χωρίς όμως επιτυχία. Πριν 5 χρόνια αποφάσισα να πάρω χαρτί και μολύβι και να τις βάλω κάτω. Το αποτέλεσμα ήταν το πρώτο μου βιβλίο, μια ιστορία με τις δικές μου ανησυχίες και αγάπες. Χάρη στη γυναίκα μου που πίστεψε την ιστορία που ήθελα να πω, βρήκα το θάρρος και εξέδωσα το βιβλίο μου. Πρόσφατα τελείωσα και το δεύτερο βιβλίο μου με τίτλο: Ο χορός μιας μοναχικής καρδιάς.

Ο Γιώργος στο διαδίκτυο:





Βιβλιογραφία

ΕΝΤΥΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

"Ερημότοποι"

Το Βιβλίο αφορά την πρώτη ανθολογία Post apocalyptic και ο Γιώργος συμμετέχει με ακόμα οκτώ εξαίρετα διηγήματα πάνω στο συγκεκριμένο είδος.



"Η Ελευθερία στο κλουβί"

Ένα μυθιστόρημα ιστορικής φαντασίας. Ένα άγριο κοινωνικό-πολιτικό παραμύθι που ταράζει και βάζει σε άπειρες σκέψεις τις χειραγωγημένες και συμβιβασμένες συνειδήσεις. Ένα βιβλίο που σπανίζει στην βιβλιογραφία μας.




"Ο χορός μιας μοναχικής καρδιάς"

"Η Μοναξιά πονάει και σκοτώνει. Τι άραγε μπορεί να γίνει όταν δύο μοναχικές καρδιές που είναι εθισμένες στο λάθος αποφασίσουν να ενωθούν και ως που μπορούν να φτάσουν"

Ένα κοινωνικό δράμα σε σκοτεινές αποχρώσεις, όπως αυτές μπορεί να τις δίνει ο Γιώργος. Ένα μυθιστόρημα που θα σας ανεβάσει έντονα σφυγμούς αλλά και συναισθηματική φόρτιση.




Τα Βιβλία του στο Wattpad

"Ανθρώπινα παιχνίδια"

Αστυνομικό θρίλερ τρόμου και φαντασίας



"Το κυνήγι του δαίμονα"

Θρίλερ μυστηρίου και φαντασίας

(Τρίτο βραβείο Φεστιβάλ φαντασίας Larry Niven)







"Το εργοστάσιο της φαντασίας"

Περιπέτεια Φαντασίας
(Επιλαχούσα επιλογή στα Βραβεία Φανταστικού "Larry Niven" στην κατηγορία "Διήγημα φαντασίας")




Επίσης προσωπικά του διηγήματα, νουβέλες δημοσιεύονται στο προσωπικό του blog









Σχόλια

Most Popular

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...

Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...