Ψώνια Συγγραφείς

 

"Τα λεφτά μου όλα δίνω για λίγα clicks, κι ένα μήνυμά σου κάτω από το τραπέζι..."

Ψώνια είμαστε.

Φαντασμένα πλάσματα που διψάνε για αναγνώριση και δόξα, έχοντας γράψει μερικές σελίδες στο Word. Συγγραφείς, με άλλα λόγια, στα όρια της απελπισίας -θα έλεγε κανείς- για αυτό που δεν έρχεται από μόνο του. Κι εμείς εκεί, στο σπρώξιμο. Με το στανιό να γίνουμε φίρμες και να πουλήσουμε. Γιατί, ως γνωστόν, τα χρήματα είναι στο βιβλίο... Κι αν εδώ σου ξέφυγε ένα γελάκι, μην ανησυχείς, σε καταλαβαίνω. Έχω γελάσει πάμπολλες φορές και ο ίδιος με παρόμοια θέματα.

Αλλά συγγνώμη, παρεκτράπηκε λίγο ο ειρμός μου. Πού ήμουν; Α, ναι! Στα ψώνια.

Είναι πασιφανής, άλλωστε, η υπερπροσπάθεια. Τη βλέπουμε όλοι στα social media, όπου ο συγγραφέας «μαϊντανίζει», καθώς πρέπει να έχει συνεχή παρουσία και engagement ώστε… να γίνει γνωστός, φυσικά! Τι να κάνει, λοιπόν, το προσφιλές μας ψώνιο; Σπάει το κεφάλι του να βρει θεματολογίες για να κάνει ένα ακόμη βίντεο. Πασχίζει να μάθει τα Canva, τα CapCut και τα captions. Ψάχνει δημοφιλείς ήχους. Και δεν ανεβάζει μόνο φωτογραφίες, γιατί «είναι τα Reels που έχουν απήχηση». Πρέπει να είναι συνεπής, αλλιώς ο αλγόριθμος θα τον τιμωρήσει, αποθέτοντάς τον στο κατώφλι των 200 προβολών. Και μετά; Πώς θα γίνει διάσημος μετά;

Μην τρομάζεις! Υπάρχει λύση. Κι έρχεται από άτομα που θα τη σου προσφέρουν απλόχερα -σχεδόν- χωρίς καν να τη ζητήσεις. Μα τι λέω; Τη ζήτησες. Τη ζητάς καθημερινά, όταν απεγνωσμένα ανεβάζεις ένα ακόμη βίντεο για το βιβλίο σου, μπας και τραβήξεις την προσοχή του κόσμου.

Λαμβάνω, λοιπόν, χθες ένα μήνυμα από ένα τέτοιο άτομο. Μάλλον το παράκανα τελευταία και φάνηκα λίγο πιο απελπισμένος από όσο θα ήθελα:

«Γεια σας απο την τηλ εκπομπη ___________ στο _____ αναμςταδοση περιφερεια θα θελατε 1 συνεντευξη σε εμας»

Το πρώτο red flag ανεμίζει περήφανα πάνω από το κεφάλι μου, αφού η κυρία δεν έκανε καν τον κόπο να επιμεληθεί το μήνυμά της. Τι χρειάζεται άλλωστε; Όταν διψάς και σου προσφέρουν νερό, θα προσέξεις το ποτήρι; Ουχί. Θα είσαι ευγνώμων. Οφείλεις να είσαι, μάλλον…

«Αρχικά ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόταση», απαντάει το ψώνιο (δηλαδή εγώ). «Χωρίς να θέλω να φανώ αγενής, μπορώ να ρωτήσω πάνω σε ποια θεματολογία και πώς με βρήκατε;»

«Για το βιβλιο σαε στο instagram», μου απαντάει η κυρία.

Καλύτερα τα πράγματα σε αυτό το μήνυμα.

«Α, μάλιστα! Θα ήταν χαρά μου να τα πούμε. Θέλετε να μου πείτε λεπτομέρειες;» ρωτάει το ψώνιο, που μυρίζεται πρωτοκλασάτη ευκαιρία να γίνει επιτέλους talk of the town και όχι μόνο.

«Ναι μονο υπαρχει χρεωση γισ το συνεργειο μονταζ για τον καλεσμενο». 

Πρώτο μήνυμα.

«Ειναι στα 100€+φπα για 47 αναμεταδοσεις». 

Δεύτερο μήνυμα.

«Σας ευχαριστώ πολύ για τις διευκρινίσεις και τον χρόνο σας. Εάν το γνώριζα εξαρχής, ενδεχομένως δεν θα σας είχα ταλαιπωρήσει κιόλας. Προς το παρόν δεν ενδιαφέρομαι για προβολή με χρέωση, καθώς προτιμώ να κινηθώ σε καθαρά δημοσιογραφικό πλαίσιο για την παρουσίαση του βιβλίου μου, εάν και όποτε έρθει αυτή. Καλή συνέχεια στην εκπομπή σας.»

Διαβάστηκε πριν από 11 ώρες.

Αυτοί είμαστε. Ή μάλλον, αυτοί νομίζουν ότι είμαστε. Γιατί ζούμε σε μια εποχή που η προσφορά στο βιβλίο είναι τόσο μεγάλη, που ως δημιουργός πλέον δεν «φτάνεις». Πρέπει να είσαι μαρκετίστας, content creator, γραφίστας, βιντεολήπτης και influencer άμα λάχει. Κι αυτό σε κάνει να μοιάζεις απελπισμένος. Τόσο, που χρειάζεσαι ένα πακέτο προβολής των 124 ευρώ σε μικρά τοπικά κανάλια, με 47 αναμεταδόσεις των οποίων η πλειονότητα θα γίνει νωρίς το πρωί και αργά το βράδυ.

Αυτός είσαι σήμερα αν είσαι συγγραφέας. Και δεν τα έχω με την κυρία, παρότι θα μπορούσα -για την προχειρότητα, την ευτέλεια της συνομιλίας μας και το γεγονός ότι όταν δεν βγήκε το πλάνο για το κατοσταρικάκι, δεν είχε την ευγένεια να πει ένα «καλή συνέχεια».

«Ειναι στα 100€+φπα…»

Όχι. Δεν τα έχω μαζί της, γιατί κι αυτή κάνει τη δουλειά που της ανατέθηκε ή που ανέλαβε. Το αν την κάνει καλά είναι μάλλον προσωπική μου κρίση και ποσώς ενδιαφέρει κανέναν.

Αυτό που με εξοργίζει, όμως, είναι η εικόνα που έχει σχηματιστεί για όλους εμάς που γράφουμε. Αφού πασχίσαμε να τελειώσουμε ένα βιβλίο, μας είπαν ότι: «Ξέρεις τι; Τώρα ξεκινάει η κούρσα». Μας έχουν βάλει σε αυτό το τρυπάκι του να πρέπει να προβάλλουμε το βιβλίο μας, μπουχτίζοντας την αγορά με παραπάνω έργα από όσα μπορεί να καταναλώσει, θάβοντας αξιόλογες προσπάθειες για να διαφημιστούν τα ευπώλητα του booktok και εμπορευματοποιώντας το όνειρο. Μας έχουν βάλει σε έναν χορό, αναγκαστικά, μόνο και μόνο για να μας χαρακτηρίσουν έπειτα ακριβώς επειδή χορεύουμε. Γιατί αν δεν ίσχυαν όλα αυτά, καμία κυρία δεν θα τολμούσε να έρθει στα προσωπικά μου μηνύματα με αυτόν τον τρόπο. Πρόχειρα, γρήγορα, αναλφάβητα. Όχι γιατί δεν ξέρει να το κάνει διαφορετικά, αλλά γιατί δεν χρειάζεται.

Το ψώνιο θα τσιμπήσει.

Υ.Γ: Η κυρία επανήλθε στα dm μου προτείνοντάς μου πρακτικά να γίνω μεσάζων. Αν της έφερνα κάποιον άλλον να πληρώσει γι' αυτό που εγώ βρήκα απαράδεκτο, θα έπαιρνα τη συνέντευξή μου δωρεάν. Κάποια βαρέλια δεν έχουν πάτο...

Όπως πάντα, είμαστε εδώ για να μοιραζόμαστε απόψεις και σκέψεις. Υπόσχομαι να σε ακούσω, αν το κάνεις κι εσύ. 

· · ─ ·✶· ─ · ·

*Σημείωση: Το άρθρο θα ανέβει επίσης στο προσωπικό μου site, όπου μπορείς να βρεις και άλλα θέματα που ίσως σου φανούν ενδιαφέροντα, και αποτελεί προϊόν αποκλειστικά προσωπικών σκέψεων, θέσεων και απόψεων. Η ανάρτηση στο συλλογικό συγγραφικό blog OneirwnPenes δεν υπονοεί συμφωνία των υπολοίπων μελών με τα παραπάνω.

HarisKofiades BookBlog ➜