Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Σ' Εμένα Ποτέ

Γράφει η Λευκή Παναγιώτου


Ο κάθε άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση και την ελευθερία της επιλογής. Η ελευθερία αυτή, όμως, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προσωπική ευθύνη που δημιουργεί στον καθένα. Όλοι αποζητούμε την ελευθερία.

Πως θα νιώθατε λοιπόν εάν ένα πρωί, κάποιος σας ανακοίνωνε ότι δεν μπορείτε πλέον να έχετε τις ίδιες συνήθειες όπως παλιά; Πως θα νιώθατε αν κάποιος μια μέρα σας απαγόρευε να κάνετε ό, τι αγαπάτε και να συναναστρέφεστε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα; Θα αισθανόσασταν πως η ελευθερία σας παραβιάζεται. Θα αγανακτούσατε. Το ερώτημα είναι, τι γίνεται στην περίπτωση που εμείς, με τις πράξεις μας, οδηγούμαστε στα παραπάνω αποτελέσματα;

Τόσο καιρό γνωρίζαμε για το θέμα του κορωνοϊού και την κατάσταση που επικρατεί στην Κίνα και  στην Ευρώπη. Μερικοί από εμάς ανησυχήσαμε, άλλοι αδιαφορήσαμε και άλλοι απλά πανικοβληθήκαμε .

Όσοι  πανικοβλήθηκαν και έτρεξαν πρώτοι στα φαρμακεία κ στα σουπερμάρκετ δεν μπορούν να χαρακτηριστούν παρανοϊκοί, άλλωστε η ανθρώπινη φύση είναι πολλές φορές απρόβλεπτη... Ίσως απλά ήταν οι προνοητικοί, ο χρόνος θα δείξει.

Δεν θα σταθώ σε αυτούς που έτρεξαν μέσα στην νύχτα να χτυπάνε πόρτες φαρμακείων σαν ζόμπι και να αγοράζουν οτιδήποτε έβλεπαν σε μορφή μάσκας ,αλλά θα εστιάσω σε αυτούς που έκαναν ακριβώς το αντίθετο: γυρίσανε την πλάτη και είπανε την φράση που πάντα μας χαρακτηρίζει ως λαό:  ‘’ΣΕ ΕΜΕΝΑ??ΠΟΤΕ!’’

Σε εσένα ποτέ λοιπόν! Σύμφωνοι! Όχι σε εσένα!..αλλά στον διπλανό σου;

Τόσο καιρό όλα αυτά στο κεφάλι σου ήταν μια τρομοκρατία που τα κανάλια ήθελαν  να προβάλλουν ,ένα χημικό κατασκεύασμα ,ένας νέο ιός που ξέφυγε μια θεωρία συνομωσίας κλπ.

Πως ήσουν τόσο σίγουρος λοιπόν κύριε και το λες με τόσο αυτοπεποίθηση ότι σε εσένα ποτέ?

Και να σου πω το πιο τρομακτικό νέο;

Ναι! Ήρθε και σ’ εσένα!

Μπορεί να είναι ήδη στον οργανισμό σου. Ίσως πάλι να κρυβόταν στον αθώο βήχα του διπλανού σου στο μαγαζί που διασκέδαζες χθες, κι όπως εσύ, έτσι κι εκείνος αγνόησε τις προειδοποιήσεις. 

Γιατί σε προειδοποίησαν αγαπητέ/ή μου ,σου είπαν να προσέχεις… Αν έχεις έρθει από ταξίδι από πληττόμενη χώρα να μείνεις σπίτι για 2 εβδομάδες... Για 14 μέρες, για 336 ώρες…

Σου είπανε να μην έρχεσαι σε επαφή με κόσμο, να έχεις ατομική ευθύνη! Να τηρείς τους κανόνες υγιεινής, όπως το να έχεις ένα απλό μαντηλάκι μαζί σου, να βήχεις στον αγκώνα σου… Να προσέχεις λίγο παραπάνω! Να προσέχεις εσένα και τους γύρω σου! Αλλά ναι ξέχασα!

ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΠΟΤΕ!

Όταν λοιπόν η μυτούλα σου έτρεχε και ο βήχας ήταν συνέχεια στην φωνή σου προτίμησες να μην απομονωθείς σπίτι σου και απλά συνέχισες να κάνεις βόλτες και να αψηφάς τον κίνδυνο γιατί απλά σε εσένα ποτέ. Κι αυτό ήταν μόνο η αρχή απ’ ότι φαίνεται.

Άρα, λοιπόν, τώρα μην σου φαίνεται  άσχημο που κάποιος άλλος έχει πάρει την δική σου ευθύνη, όπως και την ευθύνη όλων μας, στα χεριά του και μην διαμαρτύρεσαι για έλλειψη ελευθερίας. Η υγεία όλων μας είναι πάνω από όλα.


Σχόλια

  1. Αυτή τη στιγμή που δοκιμαζόμαστε με μια μεγάλη υγειονομική και όχι μόνο κρίση, κάθε ώριμη, γαλήνια και συγκροτημένη σκέψη όπως αυτή εδώ, πιστεύω ότι μπορεί να προσφέρει πάρα πολλά.
    Ανδρέα σε ευχαριστούμε πάρα πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...

Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...