Γνωρίστε την Δανάη Ιμπραχήμ

Το "Ονείρων Πένες" συνεχίζει να ανοίγει τις πόρτες του στους αναγνώστες του. Σκοπός μας πρωταρχικός να γνωρίσετε τα μέλη της λογοτεχνικής μας ομάδας. 

Στα πλαίσια αυτά έχουμε ήδη ξεκινήσει, τη διαδικασία μιας μικρής συνέντευξης μέσα από την οποία, τα μέλη της ομάδας και συντάκτες του blog παρουσιάζουν βασικές πτυχές από τις σκέψεις και τα βιώματά τους από την μέχρι τώρα εμπειρία τους στον κόσμο της λογοτεχνίας και της ποίησης.

Εκτός λοιπόν από τις προσωπικές σελίδες που υπάρχουν στο blog για το κάθε μέλος, στις οποίες μπορείτε να διαβάσετε τα βιογραφικά τους αλλά και την βιβλιογραφία τους, μπορείτε και μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις να μάθετε περισσότερα πράγματα πάνω σε αυτούς για την αγάπη τους και το μεράκι τους στην τέχνη του λόγου.

Συνεχίζουμε λοιπόν σήμερα με το 8ο μέλος της λογοτεχνικής μας ομάδας:

Γνωρίστε την Δανάη Ιμπραχήμ

Ερωτήσεις παρουσίασης

Ποια εσωτερική ανάγκη ή τι άλλο σε ώθησε να γράφεις και ποια μηνύματα τυχόν θα ήθελες να περάσεις μέσα απ τη γραφή σου;

Από μικρή ήμουν πολύ εσωστρεφής και δεν εκδήλωνα εύκολα τα συναισθήματα μου, ούτε μοιραζόμουν τις σκέψεις μου. Επιπλέον, μου άρεσε το πλάσιμο ψεύτικων ιστοριών στο μυαλό μου οι οποίες με βοηθούσαν να δραπετεύω από την πραγματικότητα. Δεν το κρύβω πως φοβόμουν και φοβάμαι μήπως χάσω τα λογικά μου. Ωστόσο, με την ώθηση ενός δασκάλου μου στράφηκα στην συγγραφή. Είδε το ταλέντο μου στον γραπτό λόγο και με προέτρεψε να το καλλιεργήσω. Και λέω γιατί όχι; Η συγγραφή λοιπόν έγινε το εξομολογητήριο μου. Μέσα από τα βιβλία μου λέω όσα δεν μπορώ να εκφράσω δυνατά, μοιράζομαι τις αγωνίες μου, τις φιλοσοφικές μου ανησυχίες, επικοινωνώ με τους ανθρώπους. Και φυσικά υπογραμμίζω με κάθε τρόπο αυτό που μου έμαθε η πολυπολιτισμική οικογένεια μου: Όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίσοι!

Ποιο λογοτεχνικό είδος σου αρέσει περισσότερο και γιατί όπως επίσης αν θα ήθελες να πειραματιστείς και με κάτι διαφορετικό.

Το είδος μου είναι η φαντασία. Αυτό που μου αρέσει στα βιβλία μου είναι το γεγονός ότι έχω τον απόλυτο έλεγχο. Με την φαντασία μάλιστα φτιάχνω τους δικούς μου υπερφυσικούς κανόνες. Είχα από νωρίς μεταφυσικές ανησυχίες. Επομένως, καταπιάνομαι με όλες τις υποκατηγορίες της φαντασίας. Ξεκίνησα με το αγαπημένο είδος των βρικολάκων με τον Κάτω Κόσμο (δωρεάν στο Wattpad), ο οποίος πήρε χροιά urban fantasy. Συνέχισα με το historical fiction, δηλαδή ένα ιστορικό έργο που υπακούει σε μαγικούς κανόνες. Από τον Θησαυρό της Δαμασκού (Εκδόσεις Πηγή) μέχρι και τα διηγήματα μου στην ανθολογία Άρωμα Ανατολής (δωρεάν στο wattpad), ταξίδεψα στον χρόνο με την ευλογία της λαογραφίας. Ενίοτε με συνόδευαν κι άλλες υποκατηγορίες, όπως τρόμος ή επική φαντασία. Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να γράψω ένα αμιγώς ιστορικό μυθιστόρημα, αφιερωμένο στην Ζηνοβία της Παλμύρας. Αργότερα θα ήθελα να δοκιμάσω και ένα ερωτικό. Πάντως τα περισσότερα πονήματα που είναι στα σκαριά ανήκουν στην φαντασία. Απλώς αλλάζει η υποκατηγορία. 

Δώσε μας μια γενική εικόνα για το συγγραφικό σου έργο μέχρι στιγμής

Σε περίπτωση που δεν έγινε κατανοητό: Φαντασία! Η μαγεία είναι στα μικρά και μεγάλα πράγματα και δεν θα μπορούσε να λείψει από τα βιβλία μου. Αυτή την στιγμή έχω να τελειώσω τρεις ιστορίες και μόνο μία δεν ανήκει στην φαντασία. Η επταλογία μου, Κάτω Κόσμος, είναι από τα πρωτόλεια μου. Δεν είναι το πρώτο, αλλά είναι το πρώτο που με ικανοποίησε. Είναι γεμάτο έρωτα, περιπέτεια, μαγεία και πολλή σαρκασμό. Τώρα που το σκέφτομαι, όλα μου τα βιβλία είναι έτσι. Αν μιλήσω για ένα, καλύπτω τα πάντα. Αλλά για την τιμή των όπλων να αναφέρω ενδεικτικά ότι ο Θησαυρός της Δαμασκού, μια τριλογία για γερά μπράτσα, έχει σκοπό να σας ταξιδέψει στα μυστήρια της Ανατολής, το Άρωμα Ανατολής θα σας παρουσιάσει ενδελεχώς όλη την Ασία και η Septimia Zenobia με παρακαλάει για λίγη προσοχή με την ελπίδα να φτάσει έστω στη μέση. Δεν έχει μαγεία βλέπετε! 

Μίλησέ μας για την προσωπική σου εμπειρία στο γράψιμο ενός έργου. Την πηγή έμπνευσης, το βαθμό δυσκολίας, τα συναισθήματά σου.

Η συγγραφή είναι πολύ δύσκολη. Μπορεί μια μέρα να έχεις απίστευτη έμπνευση, αλλά να μην διαθέτεις το κουράγιο να γράψεις. Αν μετρήσω τις ώρες που απλά κάθομαι και κοιτάζω την οθόνη μέχρι να βρω την διάθεση να πληκτρολογήσω αυτό που έχω ήδη σκεφτεί, θα κλάψω με το αποτέλεσμα. Υπάρχουν επίσης φορές που ενώ έχω φανταστεί κάτι συναρπαστικό, δεν καταφέρνω να το αποτυπώσω επαρκώς και έτσι πέφτει στα σκουπίδια μια υπέροχη σκηνή. Κάθε συγγραφέας έχει να μοιραστεί δεκάδες ιστορίες στιγμών που κάτι πήγε στραβά. Στις φορές όμως που τα κατάφερα, ένιωσα ανακούφιση. Εν συνεχεία αισθάνομαι ό,τι και οι χαρακτήρες μου. Ζω ό,τι ζουν. Γελάω μαζί τους, κλαίω, θυμώνω, πονάω. Το να γράφεις είναι σαν να είσαι γονιός. Φέρνεις στον κόσμο νέα άτομα για τα οποία φέρεις την απόλυτη ευθύνη και κάνεις δικό σου κάθε τους πάθος. Λένε πως ένας αναγνώστης ζει χιλιάδες ζωές. Το ίδιο ισχύει και για τον συγγραφέα. 

Μπορείς να μας σκιαγραφήσεις λίγο τους βασικούς χαρακτήρες από τα έργα σου;

Αχ, αυτή η ερώτηση είναι στα sos, αλλά ποτέ δεν την διαβάζω. Πολλοί θα αναρωτηθούν αν όντως γράφω αυτά που φέρουν το όνομα μου ή σας κοροϊδεύω. Όμως όχι, δεν μπορώ εύκολα να μιλήσω ούτε για τις υποθέσεις, ούτε για τους χαρακτήρες των βιβλίων μου. Ό,τι έχω να πω, το λέω στην ιστορία. Αυτό όμως που μπορώ να μοιραστώ μαζί σας είναι ότι οι πρωταγωνιστές μου είναι άνθρωποι, με την ευρεία έννοια. Είτε υβρίδια βρικόλακες, είτε θνητοί, είτε τζίνι, οι βασικοί μου χαρακτήρες έχουν πάθη, δεν είναι αλάθητοι, θα σας νευριάσουν, αλλά θα σας κάνουν να ταυτιστείτε μαζί τους. Δεν υπάρχει καλός και κακός. Δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο ή τέλειος χαρακτήρας. Οι ατέλειες τους και η χρωματική πανδαισία της προσωπικότητας τους είναι αυτό που τους κάνει μοναδικούς. 

Τι είναι για σένα το blogging και ποια η εμπειρία σου από αυτό.

Blog διαθέτω μόνο στο tumblr, εδώ και έξι χρόνια. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα που μου έχει προσφέρει γνώσεις στο αντικείμενο μου, βιβλιογραφία και με πείσμωσε στο να ασχοληθώ ερασιτεχνικά με την ανάλυση φωτογραφιών. 

Δώσε μας μια εικόνα από τις δικτυακές σου ενασχολήσεις

Δεν έχω κάτι ιδιαίτερο να μοιραστώ. Με εξαίρεση το tumblr και το wattpad, χρησιμοποιώ τις γνωστές πλατφόρμες που χρησιμοποιούν και άλλα παιδιά της ηλικίας μου. Τώρα μου ανοίγεται ένας νέος δρόμος με το συγκεκριμένο Blog, αλλά και με το willowisps.gr στο οποίο αρθρογραφώ τους τελευταίους μήνες. 

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Δανάη Ιμπραχήμ για το άνοιγμα της καρδιάς της και να της ευχηθούμε καλή συνέχεια σε κάθε δημιουργικό της βήμα

Επίσης να ενημερώσουμε ότι όλα τα links για τους δικτυακούς της τόπους θα τα βρείτε στην προσωπική της σελίδα στο blog.

Η διαχείριση του Blog