Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...
Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη
Κλείνω τα μάτια μου σφιχτά και χάνομαι
σα διαβατάρικα πουλιά που φεύγουν μακριά
απ' του βούρκου τα κλαδιά
και χάνονται..
Σε μέρη αμόλυντα, αθάνατα, τερπνά
Κι είναι η ζωή η βιαστική που μου χαρίσανε
δίχως αγάπη, δίχως χάρτη, γιατρειά
Ψάχνει να βρει ένα σκοπό
το παρασύνθημα
που θα σηκώσει το ανάστημα ψηλά
Μη μου θυμώνεις μάτια μου γλυκά
μη μου θυμώνεις..
Κι είναι οι έρωτες
ολόλευκα φτερά
που ανοίγουν διάπλατα
στου κόσμου το αρχιπέλαγος
με μάτια πάντοτε στραμμένα
στα βαθιά..
Εμένα γιατί αυτό το ποίημα με ταξίδεψε τόσο; Εσύ τις κέντησες κορίτσι μου τις λέξεις μία προς μία.... Υπέροχο για ακόμα μία φορά!!! 💞
ΑπάντησηΔιαγραφή"Κι είναι οι έρωτες ολόλευκα φτερά..."
ΑπάντησηΔιαγραφήΚατερίνα μου, ένα ακόμα αισθαντικό σου ποίημα, που χαϊδεύει τρυφερά τα συναισθήματά μας και ανεβάζει τις συγκινήσεις μας.
Μπράβο καλή μου φίλη.
Και παραμένεις η αγαπημένη μου ποιήτρια.
ΑπάντησηΔιαγραφή