|
| Το Crime Report είναι έτοιμο |
Οι λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας το γνωρίζουν πολύ καλά: υπάρχουν εγκλήματα που λύνονται σε λίγες σελίδες και άλλα που θέλουν ολόκληρη τριλογία. Και μετά υπάρχουν και περιπτώσεις όπως αυτή των Moonlight Tales. Δεκατρία χρόνια περίπου μετά την ίδρυσή τους, οι βασικές ύποπτες παραμένουν ελεύθερες και, χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν, γράφουν, εκδίδουν και παρασύρουν ανυποψίαστους ανθρώπους στον επικίνδυνο κόσμο της λογοτεχνίας.
Για μεταμέλεια ούτε λόγος. Αντιθέτως, οργανώνουν δράσεις, συμμετέχουν σε φεστιβάλ, εκδίδουν συλλογές και συλλέγουν βραβεία.
Αύγουστος 2013: Τρεις γυναίκες και μια ύποπτα καλή ιδέα
Με βάση τα όσα εγώ και η ομάδα μου (εγώ δηλαδή) μπορέσαμε να βρούμε, η ιστορία ξεκινά το καλοκαίρι του 2013, όταν η Αγγελίνα Παπαδημητρίου, η Εύη Φρυγανά και η Αναστασία Παπαδάκη αποφασίζουν να δημιουργήσουν έναν διαδικτυακό χώρο όπου νέοι συγγραφείς θα μπορούν να δημοσιεύουν τις ιστορίες τους και να συναντούν το αναγνωστικό τους κοινό. Και μάλιστα σε μια εποχή που τα social δεν ήταν όπως τα ξέρουμε σήμερα, που με κάθε scroll, τσουπ, ξεπετάγεται και άλλη μία βιβλιοφιλική γιάφκα.
Ακούγεται αθώο... Ύστερα σκέφτεσαι ότι ένα εκ των ιδρυτικών μελών, η Εύη Φρυγανά ασχολήθηκε μετέπειτα με την αστυνομική λογοτεχνία εκδίδοντας έργα όπως «Δείπνο Δολοφόνων» και «Ο Κήπος με τους Υάκινθους». Σύμπτωση;
Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες. Και μαζί τους έφεραν την Έλενα.
Το 2017, η Έλενα Παπαδοπούλου εντάσσεται στο Moonlight Tales, αρχικά αναζητώντας εμπειρία στην επιμέλεια και έναν χώρο για να μοιραστεί τα δικά της κείμενα. Στην πορεία όμως φαίνεται να αναλαμβάνει περισσότερες αρμοδιότητες και να ανεβαίνει στην ιεραρχία της οργάνωσης αφού από το 2020, όπως έχει αναφέρει η ίδια, έγινε συνιδιοκτήτρια του blog.
Σήμερα, μαζί με την Αγγελίνα, αποτελεί ένα από τα κύρια πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από τη δραστηριότητά του. Βασικές ύποπτοι δηλαδή.
Η Έλενα έχει παραδεχτεί δημόσια ότι πίνει ζεστό καφέ ακόμη και το καλοκαίρι, ενώ αγαπά τόσο πολύ τα βιβλία, ώστε δεν της αρκεί να τα διαβάζει. Θέλει επίσης να οργανώνει βιβλιοθήκες, να ζωγραφίζει τις σελίδες και τα σόκορά τους και να κρατά reading journal.
Η Αγγελίνα, από την άλλη, έχει περιγράψει τον εαυτό της ως έναν αξιοθαύμαστο συνδυασμό Harry Potter, F.R.I.E.N.D.S. και Αριστόγατων. Είναι να αναρωτιέσαι πώς προκύπτουν τα θέματα για τις συλλογές τους; Δεν υπονοώ τίποτα. Απλά ρωτώ.
Cold Case: Η Τελευταία Νύχτα, 2017
Τον Μάρτιο του 2017, το Moonlight Tales προκήρυξε λογοτεχνικό διαγωνισμό με τίτλο «Η Τελευταία Νύχτα», σε συνεργασία μάλιστα με εγχώριο Εκδοτικό Οίκο.
Δεκαπέντε νικητές, δημοσιεύσεις διηγημάτων σε περιοδικό και στο blog, ενώ για τον πρώτο προβλεπόταν η δυνατότητα δωρεάν έκδοσης μυθιστορήματος. Για την εποχή του, προχωρημένο. Το λες και ανήκουστο...
Τι συνέβει τελικά σε αυτή την υπόθεση που μοιάζει με επεισόδιο γνωστής σειράς ανεξιχνίαστων υποθέσεων; Αυτό μάλλον θα πρέπει να περιμένει λίγο, γιατί είναι ένα άλλο βιβλίο μόνο του. Άλλωστε, αυτή η Τελευταία Νύχτα, μόνο τελευταία δεν ήταν! Όπως έδειξε η ιστορία τουλάχιστον...
Από τις ψηφιακές σελίδες στα βιβλιοπωλεία
Με τα χρόνια, εκείνο το μικρό διαδικτυακό εγχείρημα άρχισε να αποκτά αξιοσημείωτες διαστάσεις. Ανέβηκαν ιστορίες, πέρασαν από τις ψηφιακές σελίδες του blog βιβλία και βιβλία. Νέοι συνεργοί... Δημιουργοί, με συγχωρείτε! Νέοι δημιουργοί βρήκαν αναγνώστες και είδαν τα έργα τους να εκδίδονται.
Κάποια στιγμή οι Moonlight Tales αποφάσισαν ότι δεν τους έφτανε πια μόνο το ίντερνετ. Ήθελαν και χαρτί.
Κι εσείς έμελλε να μείνετε να κοιτάτε το πορτοφόλι και να αναρωτιέστε πώς θα βγει ο μήνας αφού αγοράσατε και την τελευταία συλλογή. Αδίστακτο!
Οι τίτλοι που ακολούθησαν στη μελανοβαμμένη πορεία της ομάδας:
- Once Upon a Horror Time (πρώτα ως δωρεάν ebook και αργότερα έντυπο)
- And They Lived Happily Ever After? (γιατί ποιος αρκείται στο «έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»;)
- There Once Was a Myth
- Echoes of a Lost Time
- The Path Not Taken
Κι αν ήλπιζες πως κάπου θα σταματούσαν, γελάστηκες. Το τελευταίο τους έγκλημα γεννά τέχνη μέσα από την τέχνη, αποδεικνύοντας πως δεν θα σταματήσουν πουθενά!
Πώς να σταματήσουν όμως όταν ο σκοτεινός κόσμος του βιβλίου προωθεί το έργο τους στα Everlies;
- 🥇 1η θέση (2022): And They Lived Happily Ever After? (Καλύτερη συλλογή Ελλήνων συγγραφέων)
- 🏅 4η θέση (2023): There Once was a Myth
- 🥇 1η θέση (2024): Echoes of a Lost Time
Ξεκαθάρισμα Λογαριασμών
Ναι, έγιναν και τέτοια. Και πριν βιαστείς να πεις πως γίναμε Αμέρικαν Μπαρ, να σου πω πως ευτυχώς αυτό το ξεκαθάρισμα αφορούσε πραγματικά λογαριασμούς.
Συγκεκριμένα μια σελίδα στο Facebook που μετρούσε πάνω από 10.000 ακόλουθους και η οποία χακαρίστηκε. Σύμφωνα με τις ίδιες όμως, το σινάφι στάθηκε ακλώνητο στο πλευρό τους. Η νέα σελίδα που δημιουργήθηκε προς αντικατάσταση της παλιάς ξεπέρασε τους 1.000 ακολούθους μέσα σε λίγες ώρες. Και δεν είναι μόνο αυτό.
Οι ίδιες αναφέρουν ανατριχιαστικά νούμερα σε συνέντευξή τους:
- 👁️ 1.000.000+ προβολές στο blog
- 🎙️ 250+ συνεντεύξεις
- 📖 1.000+ δημοσιευμένες ιστορίες
- 📚 100+ ιστορίες που βρήκαν εκδοτική στέγη μετέπειτα
Και κάπου εκεί το βλέπεις αλλιώς, αναδιαρθρώνεις τα στοιχεία και καταλήγεις: Οι γυναίκες αυτές δεν ήθελαν ποτέ να δημοσιεύσουν ιστορίες. Απώτερος σκοπός τους ήταν να δημιουργήσουν κοινότητα!
Η ετυμηγορία
Τα κατάφεραν. Δεκατρία χρόνια μετά, ο φάκελος Moonlight Tales παραμένει ανοιχτός.
Τα στοιχεία είναι πολλά. Οι ιστορίες ακόμη περισσότερες. Οι συνεργοί αυξάνονται διαρκώς, ενώ οι βασικές ύποπτες φαίνεται ότι έχουν αποκτήσει μια ιδιαίτερα επικίνδυνη συνήθεια: δεν μπορούν να σταματήσουν να δημιουργούν. Και όχι μόνο αυτό. Οι Moonlight Tales είναι ένοχες και για τη συστηματική υποκίνηση της δημιουργικότητας και της έκφρασης.
Δεν πρέπει λοιπόν να τους επιβληθεί κάποια ποινή;
Η ποινή: No rest for the wicked
Ο δικαστής, οι ένορκοι και η ολομέλεια αποφάσισαν. Να συνεχίσουν! Με ζεστό καφέ κατακαλόκαιρο και με τον Τζόι να κρατά ένα ραβδί και να τραγουδάει «είμαι τσίφτης γάτος, γάτος μουστακάτος», η μία να επιμελείται και η άλλη να σχεδιάζει εξώφυλλα.
Γιατί ορισμένα εγκλήματα αξίζει να επαναλαμβάνονται.
🔍 Ανοιχτός Φάκελος: Εσύ σε ποιο έγκλημα πήρες μέρος;
Το έγκλημα τελικά αποδείχθηκε ομαδικό, και οι συνεργοί πολλαπλασιάζονται καθημερινά σε κάθε γωνιά του διαδικτύου.
Αν έχεις πέσει κι εσύ θύμα τους, αν έχεις διαβάσει τις ανθολογίες τους ή αν απλώς παρακολουθείς τη δράση τους από μακριά, ξέρεις πολύ καλά ότι δεν υπάρχει σωτηρία. Ποιο βιβλίο ή ποια συλλογή των Moonlight Tales σε έκανε να «συμμετάσχεις» τελικά στην εγκληματική τους οργάνωση; Γράψε μου στα σχόλια!
· · ─ ·✶· ─ · ·
*Σημείωση: Το άρθρο έχει ανέβει επίσης στο προσωπικό μου site, όπου μπορείς να βρεις και άλλα θέματα που ίσως σου φανούν ενδιαφέροντα, και αποτελεί προϊόν αποκλειστικά προσωπικών σκέψεων, θέσεων και απόψεων. Η ανάρτηση στο συλλογικό συγγραφικό blog OneirwnPenes δεν υπονοεί συμφωνία των υπολοίπων μελών με τα παραπάνω.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου