Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΖΟΑΝ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ

 

(από τη Βούλα Γκεμίση) 


  Ποια ήταν η πρώτη "σκοτεινή σκέψη" που σου ενέπνευσε να ασχοληθείς με το είδος του ψυχολογικού θρίλερ;

      Δεν ήταν απλώς μια σκέψη, ήταν όλο το backround από πίσω. Φαντάσου πως από πολύ μικρή ηλικία είχα ξεκινήσει να βλέπω ταινίες με τον Freddy Krueger (τις έβλεπα αγκαλιά με τον μπαμπά μου και δε φοβόμουν) και διάβαζα βιβλία μυστηρίου, οπότε ήταν αναμενόμενο μεγαλώνοντας να αναζητώ να διαβάζω και να γράφω κάτι πιο σκοτεινό.


  Πώς διαχειρίζεσαι τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αγωνία και την υπερβολή όταν χτίζεις την ψυχολογία των χαρακτήρων σου;

     Προσπαθώ να μπαίνω στη θέση των χαρακτήρων για να τους κατανοήσω, οπότε μου δίνουν εκείνοι τις απαντήσεις. Τώρα αν καταφέρνω να μην περνάω αυτήν τη λεπτή γραμμή, θα το κρίνουν οι αναγνώστες.

ΒΡΕΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ! 

  Υπάρχει κάποιος ήρωας ή αντιήρωας από τα βιβλία σου που σε ταλαιπώρησε συναισθηματικά περισσότερο απ’ ό,τι περίμενες;

     Ω, ναι! Ξεκάθαρα και με διαφορά η Αμαλία Κοντομανώλη από τη “Δεμένη κόκκινη κορδέλα” , γι’ αυτό γράφτηκε μετά και το “Μέχρι Τέλους”. Ήταν δύσκολο να την βγάλω από το μυαλό μου.

  Χρησιμοποιείς δικά σου όνειρα ή εσωτερικούς φόβους στις ιστορίες σου ή προτιμάς να "δανείζεσαι" άλλες εμπειρίες;

Χρησιμοποιώ τα πάντα, αναλόγως τι με εξυπηρετεί σε κάθε περίπτωση. Σε κάθε βιβλίο υπάρχει και μια αλήθεια μου.

                                                

                                                      ΒΡΕΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ! 

  Έχεις ποτέ ανησυχήσει ότι οι αναγνώστες θα αναρωτηθούν τι κρύβεται στο δικό σου μυαλό, διαβάζοντας τις ιστορίες σου;

      Φυσικά, ειδικά όταν πρόκειται για ανθρώπους που δε με γνωρίζουν. Δεν έχω και την πιο light θεματολογία ξέρεις. Για τα κοντινά μου άτομα δεν ανησυχώ καθόλου πάντως. Ξέρω πως με αγαπούν ακριβώς γι’ αυτό που είμαι.

  Πόσο δύσκολο είναι να βρεις το "τέλειο έγκλημα" και πόσο ρεαλισμό επιδιώκεις στην πλοκή;

      Είναι πολύ δύσκολο να βρεις το “τέλειο έγκλημα|”μιας και έχουν γραφτεί τα πάντα, γι’ αυτό και έχω δολοφονήσει αμέτρητες ιδέες.

  Πώς επηρεάζει η εποχή μας —με την τεχνολογία, τις θεωρίες συνωμοσίας και την κοινωνική απομόνωση— τη θεματολογία σου;

      Όλοι ξέρουμε πως η ζωή ξεπερνάει και τα πιο τρελά σενάρια. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να με επηρεάσει και να μου δώσει τροφή.

  Έχεις νιώσει ποτέ ότι ένα βιβλίο σε "παρασύρει" ψυχολογικά περισσότερο απ’ όσο είναι υγιές;

      Ναι, ναι και πάλι ναι. Είναι αυτή η Αμαλία που ανέφερα πιο πάνω. Την “ένιωσα” παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε για να κατανοήσω τη λογική της και πραγματικά φοβήθηκα όταν μπήκα για τα καλά στο μυαλό της και κόντεψα να περάσω τη λεπτή γραμμή μεταξύ λογικής και παράνοιας.

  Ποια συναισθήματα θέλεις να αφήνεις στον αναγνώστη όταν τελειώνει το τελευταίο κεφάλαιο;

      Μου αρκεί να είναι έντονα, για να μπορούν να τον προβληματίσουν.

  Υπάρχει κάποιο ηθικό ή υπαρξιακό ερώτημα που επανέρχεται υποσυνείδητα στα έργα σου;

      Θελημένα ή μη, θεωρώ πως περνάω διάφορα τέτοια ερωτήματα. Αναλόγως τι εξυπηρετεί τον κάθε χαρακτήρα και την πλοκή του.

ΒΡΕΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ!

> Διαβάστε & τη συνέντευξη που παραχώρησε η αγαπημένη συγγραφέας Τζόαν Ζαχαριάδου στο voulagkemisibooks.com!


 

Σχόλια

  1. Πόσο ενδιαφέρον να “ακούς” μια συγγραφέα του ψυχολογικού θρίλερ να μιλάει με τόση ειλικρίνεια για τις σκοτεινές πλευρές του νου και της γραφής! Η Αμαλία φαίνεται πράγματι να άφησε βαθύ αποτύπωμα — το ίδιο και η ματιά σου στον ρεαλισμό, την αγωνία και τη λεπτή γραμμή μεταξύ φαντασίας και αλήθειας. Πολύ δυνατή συνέντευξη, με γοήτευσε και με προβλημάτισε όσο πρέπει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. This is a great interview. I love hearing about an author's process, especially in a genre like psychological thrillers. It's fascinating how she uses her own experiences and even her dreams to create such intense stories. And the point about being "seized" by a character—that's a wild thought. It really shows how much of herself she puts into her work. Thanks for sharing.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ όμορφη συνέντευξη! Μπράβο και στις δύο για το ενδιαφέρον υλικό που μας παραδώσατε! Εγώ θα σταθώ το ότι μάλλον έχουμε μαζί μας μια συγγραφέα με αρκετή ενσυναίσθηση, πράγμα εξαιρετικά καλό για την ποιότητα της δουλειάς που παραδίδει ένας συγγραφέας, αλλά και εξαιρετικά δύσκολο από την πλευρά του συγγραφέα ως άνθρωπο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Υδάτινο Φέρετρο

Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ   « Δεν έχω καταφέρει να δαμάσω ακόμα αυτό τον ψεύτικο κόσμο Δεν έχω καταφέρει να συναντήσω ακόμα τους αγαπημένους μου Φύγε θάνατε κι έλα ξανά μετά » .  - Karacaoglan (c. 1606 - 1680) Η Ελενίτσα βάδιζε πλάι στην ακρογιαλιά κρατώντας σφιχτά την κούκλα της. Ο ουρανός από πάνω ήταν γεμάτος χρώματα από τους χαρταετούς που πετούσαν οι συντοπίτες της. Κάπου εκεί βρισκόταν και αυτός που πάσχιζαν να κρατήσουν ψηλά ο πατέρας με τον αδερφό της. Εκείνη όμως είχε κουραστεί και ζήτησε από την μητέρα της την άδεια να κατέβει στην παραλία. «Δεν θα πλησιάσεις το νερό», την είχε συμβουλέψει. «’Κει κοντά είναι και η κυρά Μάρω. Αν δεις κάποιον περίεργο ή πεινάσεις θα τρέξεις κοντά της». Αφού η μικρή υποσχέθηκε ότι θα έκανε ό,τι της υπέδειξε η μητέρα της, κατέβηκε να απολαύσει την αλμύρα και τον απαλό ήχο του νερού καθώς άγγιζε τα βότσαλα. Λίγη ώρα αφότου βρέθηκε στην παραλία, είδε από μακριά ένα παιδί να κάθεται και να κοιτάζει το νερό θλιμμένο. ...

Σκέψεις για το ρόλο της τέχνης και της συγγραφής, γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης

 Ολόγυρά μας, ένας όμορφος μαγικός κόσμος της τέχνης, έχει απλωμένα τα φτερά του σε ένα διαρκές κάλεσμα στις σκέψεις αλλά και στα συναισθήματά μας. Δημιουργήματα εικαστικά, δημιουργήματα του λόγου, της κίνησης του σώματος, δημιουργήματα της σκηνής. Η αλληλεπίδραση μαζί του είναι μια σχέση που συνοδεύει τον άνθρωπο από την πρωτόγονη κοινωνία μέχρι σήμερα. Για τους ανθρώπους, που γράφουμε. Για όλους εκείνους που προσπαθούμε να εκφραστούμε δημιουργικά μέσα από την πεζογραφία και την ποίηση. Έχουμε σκεφτεί άραγε, γιατί το κάνουμε; Ποιο είναι το βαθύτερο κίνητρο πέρα από τη δύναμη της εξωτερίκευσης της εσωτερικής έμπνευσης; Με λίγα λόγια για να το πάω παρακάτω, το βαθύτερο κίνητρο ενός συγγραφικού έργου, μένει στενά στο να εκφράσει μόνο μια δοσμένη πλοκή, μια μυθοπλασία, ένα ποίημα; Ή προχωράει παραπέρα; Και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η "ομιλία"; Κακά τα ψέματα, μέσα σε κάθε λογοτεχνικό έργο, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα, ένας συγγραφέας, όποιος και και να είναι αυτός, θα ...