Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

25η Μαρτίου - Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου




Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη






Η γιορτή του Ευαγγελισμού, προμηνύει το χαρμόσυνο μήνυμα του Αρχαγγέλου Γαβριήλ προς την Παρθένο Μαρία, ότι θα γεννήσει τον Υιό του Θεού. Σημαντική εορτή της ορθοδοξίας, καθώς συμπίπτει και με την ελληνική επανάσταση του 1821, μια συμπόρευση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας. Στις δύσκολες ώρες που περνάνε χιλιάδες άνθρωποι, με την πανδημία φερόμενη ως "κορωνοϊός" να χτυπάει όλο και περισσότερες πόρτες, η εξύμνηση, η υπομονή, η ελπίδα και η αισιοδοξία είναι τα μόνα "φάρμακα" που μπορούν να γιατρέψουν τις πληγές στη ψυχή μας.

Με αφορμή αυτή τη μεγάλη εορτή, θα ήθελα να αναφερθώ σε έναν Άγγλο, ποιητή και ζωγράφο τον Dante Gabriel Rossetti (1828-1882), μια εξέχουσα προσωπικότητα στο χώρο των Τεχνών και ιδρυτή του Προ-Ραφαηλητικού κινήματος. Οι πίνακες του χαρακτηρίζονται απο ρεαλισμό αλλά στη συνέχεια ακολούθησαν  το κίνημα του συμβολισμού και τις μυθολογικές παρεκβολές.
Ένας απο τους διασημότερους πίνακες του είναι ο "Ευαγγελισμός της Θεοτόκου". Ένα έργο που μόλις το πρωτοείδα, συγκινήθηκα βαθύτατα.




D. G. Rossetti, Ecce Ancilla Domini (Eίμαι ο υπηρέτης του Κυρίου) ή O Eυαγγελισμός της Θεοτόκου. 1849-50. Tate Britain. Λονδίνο.



Ο τρόπος που ο Rossetti παρουσιάζει την σκηνή του Ευαγγελισμού, διαφέρει από την παράδοση. Παρατηρούνται απλοϊκές και ζωντανές αναπαραστάσεις με λαμπερά χρώματα. Ο τόνος του λευκού, σύμβολο της αγνότητας, κυριαρχεί σχεδόν σε ολόκληρο τον πίνακα. Ο άγγελος, η Μαρία, οι τοίχοι, τα λευκά σεντόνια, το άνθος του κρίνου, όλα ντυμένα στα λευκά. Ελάχιστο γαλάζιο, κόκκινο και χρυσαφί χρώμα πλαισιώνουν τον πίνακα. Η Παναγία παρουσιάζεται ως μία μικρή καθημερινή κοπέλα που κάθεται στο κρεβάτι της, τρομαγμένη, ανήσυχη για αυτό που πρόκειται να συμβεί. Λέγεται πως το μοντέλο του πίνακα, ήταν η αδελφή του ζωγράφου. Ο χώρος είναι περιορισμένος, κλειστός, μικρός. Ο άγγελος παρουσιάζεται δίχως φτερά, να ίπτεται ελαφρώς, ενώ στο δάπεδο εμφανίζεται μία φλόγα που τον περιβάλει.
Οι πίνακες του είχαν προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς δε συμβάδιζε με τα πολιτικά τεκταινόμενα της εποχής, τότε που στην Ευρώπη δημιουργούνταν εξεγέρσεις (1850).


" Ευαγγελίζου γη χαράν μεγάλην "



Χρόνια πολλά και ευλογημένα, Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω το έθνος!

Σχόλια

  1. Πολύ όμορφο το άρθρο σου Κατερίνα. Συγχαρητήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χρόνια Πολλά Κατερίνα. Μεγάλη συμβολικά μέρα η σημερινή για την εξέγερση του λαού μας κατά της Τουρκικής τυραννίας. Έστω και αν δεν άρχισε ανήμερα την 25η ο μεγάλος ξεσηκωμός είχε το δικό του συμβολισμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

Fanfiction, Συγγραφή ή απλώς Δανεικά Όνειρα

  "Κόσμοι μέσα από κόσμους, και χαρακτήρες που κάπου τους ξέρεις και κάπως αλλιώς τους έχεις αγαπήσει..." Σήμερα έγινα μάρτυρας μιας διαδικτυακής συζήτησης που με έβαλε σε σκέψεις. Γι’ αυτό, αν έχεις όρεξη, πάρε τον καφέ σου, ή όποιο άλλο ρόφημα προτιμάς, κάθισε αναπαυτικά κι έλα να το δούμε μαζί. Το θέμα; Είναι το fanfiction συγγραφή; Μπορεί όποιος γράφει fanfiction να λέγεται συγγραφέας; Οι απόψεις που ακούστηκαν ποικίλες και δεν νομίζω πως έχει νόημα να τις αναπαράγω μία προς μία. Καλύτερα να το πιάσουμε από την αρχή κι έναν ορισμό που έχω βάλει στην προσωπική μου ιστοσελίδα και δεν θα μπορούσα να παρακάμψω χωρίς να φανώ υποκριτής. Παραθέτω αυτούσιο ένα απόσπασμα για του λόγου το αληθές. Τι εννοώ συγγραφέας; “Συγγραφέας είναι όποιος διψά να δημιουργήσει∙ να πλάσει κόσμους, πρόσωπα, ιστορίες. Να ζήσει αγάπες, απώλειες, συγκρούσεις -μέσα σε ένα εντελώς φανταστικό περιβάλλον, που για εκείνον είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο συγγραφέας δεν παρατηρεί απλώς. Ζει, συναισθάνεται, τα...

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...