Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...
Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη
Η γιορτή του Ευαγγελισμού, προμηνύει το χαρμόσυνο μήνυμα του Αρχαγγέλου Γαβριήλ προς την Παρθένο Μαρία, ότι θα γεννήσει τον Υιό του Θεού. Σημαντική εορτή της ορθοδοξίας, καθώς συμπίπτει και με την ελληνική επανάσταση του 1821, μια συμπόρευση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας. Στις δύσκολες ώρες που περνάνε χιλιάδες άνθρωποι, με την πανδημία φερόμενη ως "κορωνοϊός" να χτυπάει όλο και περισσότερες πόρτες, η εξύμνηση, η υπομονή, η ελπίδα και η αισιοδοξία είναι τα μόνα "φάρμακα" που μπορούν να γιατρέψουν τις πληγές στη ψυχή μας.
Με αφορμή αυτή τη μεγάλη εορτή, θα ήθελα να αναφερθώ σε έναν Άγγλο, ποιητή και ζωγράφο τον Dante Gabriel Rossetti (1828-1882), μια εξέχουσα προσωπικότητα στο χώρο των Τεχνών και ιδρυτή του Προ-Ραφαηλητικού κινήματος. Οι πίνακες του χαρακτηρίζονται απο ρεαλισμό αλλά στη συνέχεια ακολούθησαν το κίνημα του συμβολισμού και τις μυθολογικές παρεκβολές.
Ένας απο τους διασημότερους πίνακες του είναι ο "Ευαγγελισμός της Θεοτόκου". Ένα έργο που μόλις το πρωτοείδα, συγκινήθηκα βαθύτατα.
 |
D. G. Rossetti, Ecce Ancilla Domini (Eίμαι ο υπηρέτης του Κυρίου) ή O Eυαγγελισμός της Θεοτόκου. 1849-50. Tate Britain. Λονδίνο. Ο τρόπος που ο Rossetti παρουσιάζει την σκηνή του Ευαγγελισμού, διαφέρει από την παράδοση. Παρατηρούνται απλοϊκές και ζωντανές αναπαραστάσεις με λαμπερά χρώματα. Ο τόνος του λευκού, σύμβολο της αγνότητας, κυριαρχεί σχεδόν σε ολόκληρο τον πίνακα. Ο άγγελος, η Μαρία, οι τοίχοι, τα λευκά σεντόνια, το άνθος του κρίνου, όλα ντυμένα στα λευκά. Ελάχιστο γαλάζιο, κόκκινο και χρυσαφί χρώμα πλαισιώνουν τον πίνακα. Η Παναγία παρουσιάζεται ως μία μικρή καθημερινή κοπέλα που κάθεται στο κρεβάτι της, τρομαγμένη, ανήσυχη για αυτό που πρόκειται να συμβεί. Λέγεται πως το μοντέλο του πίνακα, ήταν η αδελφή του ζωγράφου. Ο χώρος είναι περιορισμένος, κλειστός, μικρός. Ο άγγελος παρουσιάζεται δίχως φτερά, να ίπτεται ελαφρώς, ενώ στο δάπεδο εμφανίζεται μία φλόγα που τον περιβάλει.
Οι πίνακες του είχαν προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς δε συμβάδιζε με τα πολιτικά τεκταινόμενα της εποχής, τότε που στην Ευρώπη δημιουργούνταν εξεγέρσεις (1850).
Χρόνια πολλά και ευλογημένα, Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω το έθνος! |
Πολύ όμορφο το άρθρο σου Κατερίνα. Συγχαρητήρια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ Ανδρέα για τα όμορφα σου λόγια !
ΔιαγραφήΧρόνια Πολλά Κατερίνα. Μεγάλη συμβολικά μέρα η σημερινή για την εξέγερση του λαού μας κατά της Τουρκικής τυραννίας. Έστω και αν δεν άρχισε ανήμερα την 25η ο μεγάλος ξεσηκωμός είχε το δικό του συμβολισμό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ κύριε Γιάννη, χρόνια πολλά με υπομονή!!!
Διαγραφή