" Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...
Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη
Η γιορτή του Ευαγγελισμού, προμηνύει το χαρμόσυνο μήνυμα του Αρχαγγέλου Γαβριήλ προς την Παρθένο Μαρία, ότι θα γεννήσει τον Υιό του Θεού. Σημαντική εορτή της ορθοδοξίας, καθώς συμπίπτει και με την ελληνική επανάσταση του 1821, μια συμπόρευση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας. Στις δύσκολες ώρες που περνάνε χιλιάδες άνθρωποι, με την πανδημία φερόμενη ως "κορωνοϊός" να χτυπάει όλο και περισσότερες πόρτες, η εξύμνηση, η υπομονή, η ελπίδα και η αισιοδοξία είναι τα μόνα "φάρμακα" που μπορούν να γιατρέψουν τις πληγές στη ψυχή μας.
Με αφορμή αυτή τη μεγάλη εορτή, θα ήθελα να αναφερθώ σε έναν Άγγλο, ποιητή και ζωγράφο τον Dante Gabriel Rossetti (1828-1882), μια εξέχουσα προσωπικότητα στο χώρο των Τεχνών και ιδρυτή του Προ-Ραφαηλητικού κινήματος. Οι πίνακες του χαρακτηρίζονται απο ρεαλισμό αλλά στη συνέχεια ακολούθησαν το κίνημα του συμβολισμού και τις μυθολογικές παρεκβολές.
Ένας απο τους διασημότερους πίνακες του είναι ο "Ευαγγελισμός της Θεοτόκου". Ένα έργο που μόλις το πρωτοείδα, συγκινήθηκα βαθύτατα.
 |
D. G. Rossetti, Ecce Ancilla Domini (Eίμαι ο υπηρέτης του Κυρίου) ή O Eυαγγελισμός της Θεοτόκου. 1849-50. Tate Britain. Λονδίνο. Ο τρόπος που ο Rossetti παρουσιάζει την σκηνή του Ευαγγελισμού, διαφέρει από την παράδοση. Παρατηρούνται απλοϊκές και ζωντανές αναπαραστάσεις με λαμπερά χρώματα. Ο τόνος του λευκού, σύμβολο της αγνότητας, κυριαρχεί σχεδόν σε ολόκληρο τον πίνακα. Ο άγγελος, η Μαρία, οι τοίχοι, τα λευκά σεντόνια, το άνθος του κρίνου, όλα ντυμένα στα λευκά. Ελάχιστο γαλάζιο, κόκκινο και χρυσαφί χρώμα πλαισιώνουν τον πίνακα. Η Παναγία παρουσιάζεται ως μία μικρή καθημερινή κοπέλα που κάθεται στο κρεβάτι της, τρομαγμένη, ανήσυχη για αυτό που πρόκειται να συμβεί. Λέγεται πως το μοντέλο του πίνακα, ήταν η αδελφή του ζωγράφου. Ο χώρος είναι περιορισμένος, κλειστός, μικρός. Ο άγγελος παρουσιάζεται δίχως φτερά, να ίπτεται ελαφρώς, ενώ στο δάπεδο εμφανίζεται μία φλόγα που τον περιβάλει.
Οι πίνακες του είχαν προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς δε συμβάδιζε με τα πολιτικά τεκταινόμενα της εποχής, τότε που στην Ευρώπη δημιουργούνταν εξεγέρσεις (1850).
Χρόνια πολλά και ευλογημένα, Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω το έθνος! |
Πολύ όμορφο το άρθρο σου Κατερίνα. Συγχαρητήρια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ Ανδρέα για τα όμορφα σου λόγια !
ΔιαγραφήΧρόνια Πολλά Κατερίνα. Μεγάλη συμβολικά μέρα η σημερινή για την εξέγερση του λαού μας κατά της Τουρκικής τυραννίας. Έστω και αν δεν άρχισε ανήμερα την 25η ο μεγάλος ξεσηκωμός είχε το δικό του συμβολισμό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ κύριε Γιάννη, χρόνια πολλά με υπομονή!!!
Διαγραφή