Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Γνωρίστε την Ιφιγένεια Μπακογιάννη

Το "Ονείρων Πένες" ανοίγει τις πόρτες του στους αναγνώστες του. Σκοπός μας πρωταρχικός να γνωρίσετε τα μέλη της λογοτεχνικής μας ομάδας. 
Στα πλαίσια αυτά έχουμε ήδη ξεκινήσει, τη διαδικασία μιας μικρής συνέντευξης μέσα από την οποία, τα μέλη της ομάδας και συντάκτες του blog παρουσιάζουν βασικές πτυχές από τις σκέψεις και τα βιώματά τους από την μέχρι τώρα εμπειρία τους στον κόσμο της λογοτεχνίας και της ποίησης.

Εκτός λοιπόν από τις προσωπικές σελίδες που υπάρχουν στο blog για το κάθε μέλος, στις οποίες μπορείτε να διαβάσετε τα βιογραφικά τους αλλά και την βιβλιογραφία τους, μπορείτε και μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις να μάθετε περισσότερα πράγματα πάνω σε αυτούς για την αγάπη τους και το μεράκι τους στην τέχνη του λόγου.


Συνεχίζουμε λοιπόν σήμερα:

Γνωρίστε την Ιφιγένεια Μπακογιάννη


Ερωτήσεις παρουσίασης

Ποια εσωτερική ανάγκη ή τι άλλο σε ώθησε να γράφεις και ποια μηνύματα τυχόν θα ήθελες να περάσεις μέσα απ τη γραφή σου;

Δεν θα το αποκαλούσα ανάγκη. Πιο πολύ το είχα μέσα μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Αργότερα, με ώθησε η ανάγκη να αποβάλω το άγχος μου και τα αρνητικά μου συναισθήματα. Μέσα από τα γραπτά μου, θέλω να περνώ μηνύματα, αντιρατσιστικά, αξιών, για την σημασία της αγάπης, της φιλίας και της οικογένειας. Από τη στιγμή που έχω το ταλέντο, γιατί να μην τα αποτυπώσω στο χαρτί δίνοντάς τους την ευκαιρία να διαβαστούν;

Ποιο λογοτεχνικό είδος σου αρέσει περισσότερο και γιατί όπως επίσης αν θα ήθελες να πειραματιστείς και με κάτι διαφορετικό.

Η φαντασία. Η πραγματικότητα ποτέ δεν μου αρκούσε. Ήθελα να βλέπω πίσω από τα μουντά κτίρια, πίσω από ότι μου επέτρεπαν τα μάτια μου. Η φαντασία ανοίγει νέους ορίζοντες, σε ταξιδεύει και απλά την αγαπώ. Βεβαίως και έχω πειραματιστεί και με άλλα είδη, όπως το κοινωνικό δράμα, το χιούμορ και το ρομαντικό.

Δώσε μας μια γενική εικόνα για το συγγραφικό σου έργο μέχρι στιγμής

Έχω γράψει 25 ιστορίες, κάποιες ολοκληρωμένες, άλλες όχι. Έχω εκδώσει ένα μεταφυσικό μυθιστόρημα, το ΄΄5 Νοέμβρη΄΄ και ελπίζω να κατορθώσω μελλοντικά να εκδόσω και άλλα μου έργα.

Μίλησέ μας για την προσωπική σου εμπειρία στο γράψιμο ενός έργου. Την πηγή έμπνευσης, το βαθμό δυσκολίας, τα συναισθήματά σου.

Πάντοτε όταν γράφω κάτι, το νιώθω και δένομαι με τους ήρωες. Έχω κλάψει μία φορά, καθώς γνώριζα πως το επόμενο κεφάλαιο, θα μιλούσε για τον θάνατο του ήρωά μου. Πηγή έμπνευσής μου, είναι τα πάντα. Από ταινίες κυρίως, ως γεγονότα όπως η πτώση των Δίδυμων Πύργων. Στη φαντασία αν και έχει χρειαστεί να κάνω κοσμογονία, ένιωσα πως η έμπνευση ερχόταν εύκολα. Αρκετές φορές ωστόσο, δυσκολεύομαι να περιγράψω απλές και καθημερινές στιγμές των ηρώων φοβούμενη πως ίσως θα ήταν βαρετές για τον αναγνώστη.

Μπορείς να μας σκιαγραφήσεις λίγο τους βασικούς χαρακτήρες από τα έργα σου;

Οι χαρακτήρες σε όλα μου τα έργα είναι ανθρώπινοι, που σημαίνει πως σε όποιο είδος και αν ανήκουν, έχουν αδυναμίες και πάθη, ακόμη και ο πρωταγωνιστής. Αγαπώ τους γκρίζους χαρακτήρες. Εκείνους που έχουν θέματα, αλλά παλεύουν να τα λύσουν και να αλλάξουν. Οι βασικοί μου χαρακτήρες έτσι είναι. Έξυπνοι, δυνατοί, αλλά αρκετές φορές ο χαρακτήρας τους, τους βάζει σε μπελάδες.


Τι είναι για σένα το blogging και ποια η εμπειρία σου από αυτό.

Το blogging θεωρώ πως είναι τρόπος έκφρασης των ιδεών και διαφήμισης παράλληλα της δουλειάς μας ως συγγραφείς. Δεν έχω καμία απολύτως προηγούμενη εμπειρία για να μπορώ να μιλήσω με σιγουριά.

Δώσε μας μια εικόνα από τις δικτυακές σου ενασχολήσεις
    Γενικά δεν είμαι υπέρ του διαδικτύου. Προσπαθώ να το κρατώ σε στενά όρια εκτός από τη σελίδα μου τη συγγραφική στο Facebook που την έχω δημόσια. Οτιδήποτε άλλο αφορά την προσωπική μου ζωή, την κρατώ αυστηρά στα πλαίσια των φίλων και των ανθρώπων που έχω γνωρίσει προσωπικά.



    Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Ιφιγένεια Μπακογιάννη (Baiffi88 user name στο Wattpad) για το άνοιγμα της καρδιάς της και να της ευχηθούμε καλή συνέχεια σε κάθε δημιουργικό της βήμα
    Επίσης να ενημερώσουμε ότι όλα τα links για τους δικτυακούς της τόπους θα τα βρείτε στην προσωπική της σελίδα στο blog.

    Η διαχείριση του Blog

    Σχόλια

    1. Ιφιγένεια, εύχομαι ολόψυχα καλές εμπνεύσεις. Έχω άποψη για τη γραφή σου και κάποια από τα έργα σου και την θεωρώ εξαιρετική και έχει πολλά να δώσει. Να σου ευχηθώ πάντα το καλύτερο.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    2. Ιφιγένεια, διαθέτεις μια ευαισθησία στα έργα σου που ξεχωρίζει. Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις.

      ΑπάντησηΔιαγραφή

    Δημοσίευση σχολίου

    Most Popular

    Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

      "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

    Κι αν δεν πρόλαβες...

            Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

    Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

      Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...