Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Γνωρίστε την Ιφιγένεια Μπακογιάννη

Το "Ονείρων Πένες" ανοίγει τις πόρτες του στους αναγνώστες του. Σκοπός μας πρωταρχικός να γνωρίσετε τα μέλη της λογοτεχνικής μας ομάδας. 
Στα πλαίσια αυτά έχουμε ήδη ξεκινήσει, τη διαδικασία μιας μικρής συνέντευξης μέσα από την οποία, τα μέλη της ομάδας και συντάκτες του blog παρουσιάζουν βασικές πτυχές από τις σκέψεις και τα βιώματά τους από την μέχρι τώρα εμπειρία τους στον κόσμο της λογοτεχνίας και της ποίησης.

Εκτός λοιπόν από τις προσωπικές σελίδες που υπάρχουν στο blog για το κάθε μέλος, στις οποίες μπορείτε να διαβάσετε τα βιογραφικά τους αλλά και την βιβλιογραφία τους, μπορείτε και μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις να μάθετε περισσότερα πράγματα πάνω σε αυτούς για την αγάπη τους και το μεράκι τους στην τέχνη του λόγου.


Συνεχίζουμε λοιπόν σήμερα:

Γνωρίστε την Ιφιγένεια Μπακογιάννη


Ερωτήσεις παρουσίασης

Ποια εσωτερική ανάγκη ή τι άλλο σε ώθησε να γράφεις και ποια μηνύματα τυχόν θα ήθελες να περάσεις μέσα απ τη γραφή σου;

Δεν θα το αποκαλούσα ανάγκη. Πιο πολύ το είχα μέσα μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Αργότερα, με ώθησε η ανάγκη να αποβάλω το άγχος μου και τα αρνητικά μου συναισθήματα. Μέσα από τα γραπτά μου, θέλω να περνώ μηνύματα, αντιρατσιστικά, αξιών, για την σημασία της αγάπης, της φιλίας και της οικογένειας. Από τη στιγμή που έχω το ταλέντο, γιατί να μην τα αποτυπώσω στο χαρτί δίνοντάς τους την ευκαιρία να διαβαστούν;

Ποιο λογοτεχνικό είδος σου αρέσει περισσότερο και γιατί όπως επίσης αν θα ήθελες να πειραματιστείς και με κάτι διαφορετικό.

Η φαντασία. Η πραγματικότητα ποτέ δεν μου αρκούσε. Ήθελα να βλέπω πίσω από τα μουντά κτίρια, πίσω από ότι μου επέτρεπαν τα μάτια μου. Η φαντασία ανοίγει νέους ορίζοντες, σε ταξιδεύει και απλά την αγαπώ. Βεβαίως και έχω πειραματιστεί και με άλλα είδη, όπως το κοινωνικό δράμα, το χιούμορ και το ρομαντικό.

Δώσε μας μια γενική εικόνα για το συγγραφικό σου έργο μέχρι στιγμής

Έχω γράψει 25 ιστορίες, κάποιες ολοκληρωμένες, άλλες όχι. Έχω εκδώσει ένα μεταφυσικό μυθιστόρημα, το ΄΄5 Νοέμβρη΄΄ και ελπίζω να κατορθώσω μελλοντικά να εκδόσω και άλλα μου έργα.

Μίλησέ μας για την προσωπική σου εμπειρία στο γράψιμο ενός έργου. Την πηγή έμπνευσης, το βαθμό δυσκολίας, τα συναισθήματά σου.

Πάντοτε όταν γράφω κάτι, το νιώθω και δένομαι με τους ήρωες. Έχω κλάψει μία φορά, καθώς γνώριζα πως το επόμενο κεφάλαιο, θα μιλούσε για τον θάνατο του ήρωά μου. Πηγή έμπνευσής μου, είναι τα πάντα. Από ταινίες κυρίως, ως γεγονότα όπως η πτώση των Δίδυμων Πύργων. Στη φαντασία αν και έχει χρειαστεί να κάνω κοσμογονία, ένιωσα πως η έμπνευση ερχόταν εύκολα. Αρκετές φορές ωστόσο, δυσκολεύομαι να περιγράψω απλές και καθημερινές στιγμές των ηρώων φοβούμενη πως ίσως θα ήταν βαρετές για τον αναγνώστη.

Μπορείς να μας σκιαγραφήσεις λίγο τους βασικούς χαρακτήρες από τα έργα σου;

Οι χαρακτήρες σε όλα μου τα έργα είναι ανθρώπινοι, που σημαίνει πως σε όποιο είδος και αν ανήκουν, έχουν αδυναμίες και πάθη, ακόμη και ο πρωταγωνιστής. Αγαπώ τους γκρίζους χαρακτήρες. Εκείνους που έχουν θέματα, αλλά παλεύουν να τα λύσουν και να αλλάξουν. Οι βασικοί μου χαρακτήρες έτσι είναι. Έξυπνοι, δυνατοί, αλλά αρκετές φορές ο χαρακτήρας τους, τους βάζει σε μπελάδες.


Τι είναι για σένα το blogging και ποια η εμπειρία σου από αυτό.

Το blogging θεωρώ πως είναι τρόπος έκφρασης των ιδεών και διαφήμισης παράλληλα της δουλειάς μας ως συγγραφείς. Δεν έχω καμία απολύτως προηγούμενη εμπειρία για να μπορώ να μιλήσω με σιγουριά.

Δώσε μας μια εικόνα από τις δικτυακές σου ενασχολήσεις
    Γενικά δεν είμαι υπέρ του διαδικτύου. Προσπαθώ να το κρατώ σε στενά όρια εκτός από τη σελίδα μου τη συγγραφική στο Facebook που την έχω δημόσια. Οτιδήποτε άλλο αφορά την προσωπική μου ζωή, την κρατώ αυστηρά στα πλαίσια των φίλων και των ανθρώπων που έχω γνωρίσει προσωπικά.



    Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Ιφιγένεια Μπακογιάννη (Baiffi88 user name στο Wattpad) για το άνοιγμα της καρδιάς της και να της ευχηθούμε καλή συνέχεια σε κάθε δημιουργικό της βήμα
    Επίσης να ενημερώσουμε ότι όλα τα links για τους δικτυακούς της τόπους θα τα βρείτε στην προσωπική της σελίδα στο blog.

    Η διαχείριση του Blog

    Σχόλια

    1. Ιφιγένεια, εύχομαι ολόψυχα καλές εμπνεύσεις. Έχω άποψη για τη γραφή σου και κάποια από τα έργα σου και την θεωρώ εξαιρετική και έχει πολλά να δώσει. Να σου ευχηθώ πάντα το καλύτερο.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    2. Ιφιγένεια, διαθέτεις μια ευαισθησία στα έργα σου που ξεχωρίζει. Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις.

      ΑπάντησηΔιαγραφή

    Δημοσίευση σχολίου

    Most Popular

    Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

    Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...

    "Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

    "Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...

    "Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

    Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...