Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

Γνωρίστε την Ελευθερία Καλογνωμά

Το "Ονείρων Πένες" συνεχίζει να ανοίγει τις πόρτες του στους αναγνώστες του. Σκοπός μας πρωταρχικός να γνωρίσετε τα μέλη της λογοτεχνικής μας ομάδας. 
Στα πλαίσια αυτά έχουμε ήδη ξεκινήσει, τη διαδικασία μιας μικρής συνέντευξης μέσα από την οποία, τα μέλη της ομάδας και συντάκτες του blog παρουσιάζουν βασικές πτυχές από τις σκέψεις και τα βιώματά τους από την μέχρι τώρα εμπειρία τους στον κόσμο της λογοτεχνίας και της ποίησης.

Εκτός λοιπόν από τις προσωπικές σελίδες που υπάρχουν στο blog για το κάθε μέλος, στις οποίες μπορείτε να διαβάσετε τα βιογραφικά τους αλλά και την βιβλιογραφία τους, μπορείτε και μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις να μάθετε περισσότερα πράγματα πάνω σε αυτούς για την αγάπη τους και το μεράκι τους στην τέχνη του λόγου.


Συνεχίζουμε λοιπόν σήμερα με το 5ο μέλος της λογοτεχνικής μας ομάδας:

Γνωρίστε την Ελυθερία Καλογνωμά
(Λογοτεχνικό όνομα στο Wattpad:  RitsaKal5)

Ερωτήσεις παρουσίασης

Ποια εσωτερική ανάγκη ή τι άλλο σε ώθησε να γράφεις και ποια μηνύματα τυχόν θα ήθελες να περάσεις μέσα απ τη γραφή σου;

Το γράψιμο για μένα είναι μια διαδικασία φυσική, όπως η ομιλία. Δεν θέλω να ακουστώ κλισέ και να μιλήσω για βαθιές υπαρξιακές ανάγκες έκφρασης. Είμαι απλά κάποια που έχει ζωηρή φαντασία, χειρίζεται αξιοπρεπώς την ελληνική γλώσσα και λατρεύει να διαβάζει και να γράφει. Δεν ξέρω αν τα έργα μου περνούν μηνύματα, σίγουρα όμως μιλούν για αγάπη, φιλία και κάπου εκεί μέσα σ' αυτά υπάρχουν κομμάτια από εμένα και τα όσα έχω ζήσει και κυρίως παρατηρήσει σ' αυτόν τον κόσμο που μας περιβάλλει. 

Ποιο λογοτεχνικό είδος σου αρέσει περισσότερο και γιατί όπως επίσης αν θα ήθελες να πειραματιστείς και με κάτι διαφορετικό.

Διαβάζω τα πάντα, από κλασσική λογοτεχνία μέχρι fantasy fiction. Περνώ περιόδους όπου διαβάζω με μανία ένα είδος κι ύστερα επιστρέφω σ' ένα άλλο. Γενικά ακολουθώ τις διαθέσεις της στιγμής. Όσο για τον πειραματισμό... Νομίζω πως έχω ήδη πειραματιστεί με διάφορα, από καθαρά αισθηματικό, ιστορικό φαντασίας, κοινωνικό και πρόσφατα μια περιπέτεια που σχετίζεται με την τρομοκρατία. 'Ολα φυσικά με άξονα μια ιστορία αγάπης, πιστεύω ακράδαντα πως η ζωή μας, με όλες τις πτυχές της, περιστρέφεται γύρω από τον έρωτα. Δεν θέλω να τυποποιηθώ, υπάρχουν πολλά που μένουν ακόμα να βγουν, απλά πρέπει να έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Δώσε μας μια γενική εικόνα για το συγγραφικό σου έργο μέχρι στιγμής

Τα έργα μου είναι δημοσιευμένα στο Wattpad και είναι μυθιστορήματα που μιλούν κυρίως για έρωτα, αλλά σε διαφορετικό πλαίσιο κάθε φορά, από σύγχρονο μέχρι ιστορικό, κάποια με μεγάλη δόση περιπέτειας, κάποια με αρκετή δόση χιούμορ και ρεαλισμού, εμπνευσμένα από υπαρκτούς χαρακτήρες. Είναι μεγάλη πρόκληση για μένα να αλλάζω τόπο και χρόνο κάθε φορά, ένα στοίχημα που μέχρι τώρα φαίνεται να κερδίζω, αν κρίνω από την ανταπόκριση και την αγάπη του κοινού μου, το οποίο ευγνωμονώ καθημερινά γιατί με έσπρωξε να κάνω ένα βήμα πιο πέρα, κάτι που μάλλον δε θα είχα τολμήσει ποτέ.

Μίλησέ μας για την προσωπική σου εμπειρία στο γράψιμο ενός έργου. Την πηγή έμπνευσης, το βαθμό δυσκολίας, τα συναισθήματά σου.

'Εμπνευση μπορεί να είναι προσωπικά βιώματα ή βιώματα άλλων, μια ταινία, ένα άλλο βιβλίο, όλα και τίποτα μαζί. Η δυσκολία για μένα έγκειται στην περιγραφή τόπων που δεν έχω επισκεφθεί, ιστορικών δεδομένων και στοιχείων που θέλουν ψάξιμο για να μην πέσω σε ατοπήματα, τέτοια πράγματα γενικώς. Με την έκφραση συναισθημάτων δεν αντιμετωπίζω ποτέ δυσκολίες. 'Οσο για τα δικά μου συναισθήματα... Τρελό δέσιμο με τους ήρωές μου και αίσθημα απόλυτης πληρότητας όταν ολοκληρώνω ένα έργο.
Μπορείς να μας σκιαγραφήσεις λίγο τους βασικούς χαρακτήρες από τα έργα σου;

Συνήθως είναι γυναίκες, που νομίζω έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: παλεύουν, η κάθε μία στο δικό της "κάδρο" που συνιστούν οι καταστάσεις της ζωής της. Διεκδικούν με πάθος και τολμούν. Καμία σχέση με μένα, δηλαδή. Και φυσικά αγαπούν με πάθος και το δείχνουν, καμιά φορά με ακραίους τρόπους.


Τι είναι για σένα το blogging και ποια η εμπειρία σου από αυτό.

Η συμμετοχή μου στο "Ονείρων Πένες" είναι η πρώτη μου επαφή με τον κόσμο του blogging. Μένει να δούμε πώς θα πάει.

Δώσε μας μια εικόνα από τις δικτυακές σου ενασχολήσεις
    Περιορίζονται σε αυτό που ανέλυσα παραπάνω, την συγγραφή δηλαδή στο Wattpad και την ενασχόλησή μου με γνωστά κοινωνικά μέσα δικτύωσης, με τα οποία απλώς διασκεδάζω ή ενημερώνομαι. Τώρα πια ελπίζω και σ' αυτό το blog, που είναι κάτι εντελώς νέο για μένα.



    Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Ελευθερία Καλογνωμά για το άνοιγμα της καρδιάς της και να του ευχηθούμε καλή συνέχεια σε κάθε δημιουργικό της βήμα
    Επίσης να ενημερώσουμε ότι όλα τα links για τους δικτυακούς της τόπους θα τα βρείτε στην προσωπική του σελίδα στο blog.

    Η διαχείριση του Blog

    Σχόλια

    1. Έχω διαβάσει τα βιβλία σου αγαπητή Ελευθερία και ναι έχω διαμορφώσει προσωπική άποψη. Η πλοκή των έργων σου, η λογοτεχνική υφή της γλώσσας σου, οι χαρακτήρες σου έχουν τη δική τους ποιότητα.
      Στις δύο ρομαντικές σου περιπέτειες εποχής ταξίδεψα στην κυριολεξία ανάμεσα και σε πολλά ιστορικά στοιχεία.
      Αγάπησα το "Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος" και λάτρεψα στην κυριολεξία το "Μια λέξη".
      Συνέχισε αγαπητή φίλη. Έχεις πολλά να προσφέρεις.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
      Απαντήσεις
      1. Ευχαριστώ, συνεχίζω με την αγάπη και υποστήριξη όλων όσων με διαβάζουν ως τωρα.

        Διαγραφή

    Δημοσίευση σχολίου

    Most Popular

    Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

    "Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

    Το Καπετανόσπιτο - Γράφει η Ελένη Ζηνονίδη

    Το τελευταίο βράδυ που κοιμήθηκα εκεί ήταν τον Αύγουστο του ’15. Είχαμε μαζευτεί πολλοί βλέπετε. Εγώ. Οι γονείς. Οι παππούδες. Τα φαντάσματα. Οι τύψεις -ζώντων και μη. Ίσως επέστρεφα ξανά. Ίσως όταν δε θα ζει κανένας από τους προαναφερθέντες αποφασίσω να μείνω ξανά μέσα σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους. Με τους νεκρούς και τις τύψεις τους τα καταφέρνω καλύτερα. Είναι πιο σιωπηλά όλα όταν είναι θαμμένα. Και οι άνθρωποι… και οι τύψεις τους. Το Καπετανόσπιτό μας ήταν κάτι σαν ιερό κειμήλιο. Σαν ένα παλιό μπαούλο που από μέσα του βγαίνουν άνθρωποι και αναμνήσεις. Ο παππούς Αυγέρης δεν ήταν ο πρώτος που έζησε εδώ, ήταν όμως εκείνος που φρόντισε να γεμίσει το πετρόχτιστο κειμήλιο των παππούδων του με ζωντάνια και φως. Και αναγκαστικά, όπως συμβαίνει πάντα με τους ανθρώπους… τύψεις. Ο Αυγέρης ήταν καπετάνιος. Και ως σωστός καπετάνιος που δεν μπορεί να κρατάει ταυτόχρονα το πηδάλιο ενός πλοίου κι ενός σπιτιού, παντρεύτηκε τη Σόφη παραδίδοντας της το πηδάλιο του σπιτιού και της καρδιάς του. ...

    ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ "Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΧΩΡΙΣ ΦΤΕΡΑ"

     (από τη Βούλα Γκεμίση) Παρουσίαση Παραμυθιού της Κατερίνας Χριστοδούλου στη Θεσσαλονίκη:  Μια Γιορτή για τη Μοναδικότητα και την Αυτοαποδοχή   Την Κυριακή 15 Ιουνίου 2025, ανήμερα της Γιορτής του Πατέρα, η Θεσσαλονίκη «ντύθηκε» στα παραμυθένια για να υποδεχτεί την επίσημη παρουσίαση του νέου παραμυθιού της συγγραφέως Κατερίνας Χριστοδούλου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε μέσα σε μία μαγική και ζεστή ατμόσφαιρα, γεμάτη χρώματα, χαμόγελα και… νεραιδόσκονη, που μοιράστηκε απλόχερα σε μικρούς και μεγάλους επισκέπτες. Με εκλεκτούς καλεσμένους και τη συγκινητική παρουσία παιδιών και οικογενειών, η συγγραφέας παρουσίασε το νέο της βιβλίο, το οποίο πραγματεύεται με τρυφερότητα και φαντασία την αξία της μοναδικότητας και της αυτοαποδοχής. Ένα παραμύθι που δεν απευθύνεται μόνο στα παιδιά αλλά και στους ενήλικες που αναζητούν το θάρρος να αγαπήσουν αυτό που πραγματικά είναι.   Η αφήγηση της Κατερίνας Χριστοδούλου ταξίδεψε το κοινό σε κόσμους γεμάτους φως, αποδοχή και ...