Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η Εξέλιξη του Τρόμου στη Λογοτεχνία: Από το Γοτθικό Σκοτάδι στο Halloween | Χάρης Κωφιάδης

Γιατί επιζητούμε την αδρεναλίνη του φόβου μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, ενώ στην πραγματική ζωή τον αποφεύγουμε; Καθώς πλησιάζει η πιο ατμοσφαιρική νύχτα του Οκτώβρη, τα φώτα χαμηλώνουν, οι σκιές μεγαλώνουν και η ανάγκη μας για μια σκοτεινή ιστορία γιγαντώνεται. Σε καλωσορίζω σε μια αναδρομή στις μορφές που πήρε ο τρόμος στη λογοτεχνία και στο γιατί το Halloween παραμένει η απόλυτη γιορτή των «περιέργων» αναγνωστών. Ανέκαθεν με τραβούσε το σκοτάδι στην τέχνη. Όχι πως αγνοούσα το φως, αλλά παρουσιάζεται συχνά ως λιγότερο γοητευτικό. Το σκοτάδι κρύβει μέσα του ανασφάλεια, αδρεναλίνη, το άγνωστο. Μας προκαλεί συναισθήματα τα οποία δεν θέλουμε να βιώσουμε στην καθημερινότητα και προτιμάμε να τα ανακαλύπτουμε από την ασφάλεια του καναπέ. Εκεί όπου ξέρουμε πολύ καλά πως ο τρόμος τελειώνει τη στιγμή που κλείνουμε το βιβλίο. Ή και λίγες ώρες αργότερα, ανάλογα πόσο θα μας επηρεάσει. Καθ’ όλη τη διάρκεια, ωστόσο, έχουμε πλήρη επίγνωση ότι όλο αυτό δεν είναι παρά μια φανταστική ιστορία...

Γνωρίστε την Ελευθερία Καλογνωμά

Το "Ονείρων Πένες" συνεχίζει να ανοίγει τις πόρτες του στους αναγνώστες του. Σκοπός μας πρωταρχικός να γνωρίσετε τα μέλη της λογοτεχνικής μας ομάδας. 
Στα πλαίσια αυτά έχουμε ήδη ξεκινήσει, τη διαδικασία μιας μικρής συνέντευξης μέσα από την οποία, τα μέλη της ομάδας και συντάκτες του blog παρουσιάζουν βασικές πτυχές από τις σκέψεις και τα βιώματά τους από την μέχρι τώρα εμπειρία τους στον κόσμο της λογοτεχνίας και της ποίησης.

Εκτός λοιπόν από τις προσωπικές σελίδες που υπάρχουν στο blog για το κάθε μέλος, στις οποίες μπορείτε να διαβάσετε τα βιογραφικά τους αλλά και την βιβλιογραφία τους, μπορείτε και μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις να μάθετε περισσότερα πράγματα πάνω σε αυτούς για την αγάπη τους και το μεράκι τους στην τέχνη του λόγου.


Συνεχίζουμε λοιπόν σήμερα με το 5ο μέλος της λογοτεχνικής μας ομάδας:

Γνωρίστε την Ελυθερία Καλογνωμά
(Λογοτεχνικό όνομα στο Wattpad:  RitsaKal5)

Ερωτήσεις παρουσίασης

Ποια εσωτερική ανάγκη ή τι άλλο σε ώθησε να γράφεις και ποια μηνύματα τυχόν θα ήθελες να περάσεις μέσα απ τη γραφή σου;

Το γράψιμο για μένα είναι μια διαδικασία φυσική, όπως η ομιλία. Δεν θέλω να ακουστώ κλισέ και να μιλήσω για βαθιές υπαρξιακές ανάγκες έκφρασης. Είμαι απλά κάποια που έχει ζωηρή φαντασία, χειρίζεται αξιοπρεπώς την ελληνική γλώσσα και λατρεύει να διαβάζει και να γράφει. Δεν ξέρω αν τα έργα μου περνούν μηνύματα, σίγουρα όμως μιλούν για αγάπη, φιλία και κάπου εκεί μέσα σ' αυτά υπάρχουν κομμάτια από εμένα και τα όσα έχω ζήσει και κυρίως παρατηρήσει σ' αυτόν τον κόσμο που μας περιβάλλει. 

Ποιο λογοτεχνικό είδος σου αρέσει περισσότερο και γιατί όπως επίσης αν θα ήθελες να πειραματιστείς και με κάτι διαφορετικό.

Διαβάζω τα πάντα, από κλασσική λογοτεχνία μέχρι fantasy fiction. Περνώ περιόδους όπου διαβάζω με μανία ένα είδος κι ύστερα επιστρέφω σ' ένα άλλο. Γενικά ακολουθώ τις διαθέσεις της στιγμής. Όσο για τον πειραματισμό... Νομίζω πως έχω ήδη πειραματιστεί με διάφορα, από καθαρά αισθηματικό, ιστορικό φαντασίας, κοινωνικό και πρόσφατα μια περιπέτεια που σχετίζεται με την τρομοκρατία. 'Ολα φυσικά με άξονα μια ιστορία αγάπης, πιστεύω ακράδαντα πως η ζωή μας, με όλες τις πτυχές της, περιστρέφεται γύρω από τον έρωτα. Δεν θέλω να τυποποιηθώ, υπάρχουν πολλά που μένουν ακόμα να βγουν, απλά πρέπει να έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Δώσε μας μια γενική εικόνα για το συγγραφικό σου έργο μέχρι στιγμής

Τα έργα μου είναι δημοσιευμένα στο Wattpad και είναι μυθιστορήματα που μιλούν κυρίως για έρωτα, αλλά σε διαφορετικό πλαίσιο κάθε φορά, από σύγχρονο μέχρι ιστορικό, κάποια με μεγάλη δόση περιπέτειας, κάποια με αρκετή δόση χιούμορ και ρεαλισμού, εμπνευσμένα από υπαρκτούς χαρακτήρες. Είναι μεγάλη πρόκληση για μένα να αλλάζω τόπο και χρόνο κάθε φορά, ένα στοίχημα που μέχρι τώρα φαίνεται να κερδίζω, αν κρίνω από την ανταπόκριση και την αγάπη του κοινού μου, το οποίο ευγνωμονώ καθημερινά γιατί με έσπρωξε να κάνω ένα βήμα πιο πέρα, κάτι που μάλλον δε θα είχα τολμήσει ποτέ.

Μίλησέ μας για την προσωπική σου εμπειρία στο γράψιμο ενός έργου. Την πηγή έμπνευσης, το βαθμό δυσκολίας, τα συναισθήματά σου.

'Εμπνευση μπορεί να είναι προσωπικά βιώματα ή βιώματα άλλων, μια ταινία, ένα άλλο βιβλίο, όλα και τίποτα μαζί. Η δυσκολία για μένα έγκειται στην περιγραφή τόπων που δεν έχω επισκεφθεί, ιστορικών δεδομένων και στοιχείων που θέλουν ψάξιμο για να μην πέσω σε ατοπήματα, τέτοια πράγματα γενικώς. Με την έκφραση συναισθημάτων δεν αντιμετωπίζω ποτέ δυσκολίες. 'Οσο για τα δικά μου συναισθήματα... Τρελό δέσιμο με τους ήρωές μου και αίσθημα απόλυτης πληρότητας όταν ολοκληρώνω ένα έργο.
Μπορείς να μας σκιαγραφήσεις λίγο τους βασικούς χαρακτήρες από τα έργα σου;

Συνήθως είναι γυναίκες, που νομίζω έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: παλεύουν, η κάθε μία στο δικό της "κάδρο" που συνιστούν οι καταστάσεις της ζωής της. Διεκδικούν με πάθος και τολμούν. Καμία σχέση με μένα, δηλαδή. Και φυσικά αγαπούν με πάθος και το δείχνουν, καμιά φορά με ακραίους τρόπους.


Τι είναι για σένα το blogging και ποια η εμπειρία σου από αυτό.

Η συμμετοχή μου στο "Ονείρων Πένες" είναι η πρώτη μου επαφή με τον κόσμο του blogging. Μένει να δούμε πώς θα πάει.

Δώσε μας μια εικόνα από τις δικτυακές σου ενασχολήσεις
    Περιορίζονται σε αυτό που ανέλυσα παραπάνω, την συγγραφή δηλαδή στο Wattpad και την ενασχόλησή μου με γνωστά κοινωνικά μέσα δικτύωσης, με τα οποία απλώς διασκεδάζω ή ενημερώνομαι. Τώρα πια ελπίζω και σ' αυτό το blog, που είναι κάτι εντελώς νέο για μένα.



    Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Ελευθερία Καλογνωμά για το άνοιγμα της καρδιάς της και να του ευχηθούμε καλή συνέχεια σε κάθε δημιουργικό της βήμα
    Επίσης να ενημερώσουμε ότι όλα τα links για τους δικτυακούς της τόπους θα τα βρείτε στην προσωπική του σελίδα στο blog.

    Η διαχείριση του Blog

    Σχόλια

    1. Έχω διαβάσει τα βιβλία σου αγαπητή Ελευθερία και ναι έχω διαμορφώσει προσωπική άποψη. Η πλοκή των έργων σου, η λογοτεχνική υφή της γλώσσας σου, οι χαρακτήρες σου έχουν τη δική τους ποιότητα.
      Στις δύο ρομαντικές σου περιπέτειες εποχής ταξίδεψα στην κυριολεξία ανάμεσα και σε πολλά ιστορικά στοιχεία.
      Αγάπησα το "Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος" και λάτρεψα στην κυριολεξία το "Μια λέξη".
      Συνέχισε αγαπητή φίλη. Έχεις πολλά να προσφέρεις.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
      Απαντήσεις
      1. Ευχαριστώ, συνεχίζω με την αγάπη και υποστήριξη όλων όσων με διαβάζουν ως τωρα.

        Διαγραφή

    Δημοσίευση σχολίου

    Most Popular

    Σκέψεις για το ρόλο της τέχνης και της συγγραφής, γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης

     Ολόγυρά μας, ένας όμορφος μαγικός κόσμος της τέχνης, έχει απλωμένα τα φτερά του σε ένα διαρκές κάλεσμα στις σκέψεις αλλά και στα συναισθήματά μας. Δημιουργήματα εικαστικά, δημιουργήματα του λόγου, της κίνησης του σώματος, δημιουργήματα της σκηνής. Η αλληλεπίδραση μαζί του είναι μια σχέση που συνοδεύει τον άνθρωπο από την πρωτόγονη κοινωνία μέχρι σήμερα. Για τους ανθρώπους, που γράφουμε. Για όλους εκείνους που προσπαθούμε να εκφραστούμε δημιουργικά μέσα από την πεζογραφία και την ποίηση. Έχουμε σκεφτεί άραγε, γιατί το κάνουμε; Ποιο είναι το βαθύτερο κίνητρο πέρα από τη δύναμη της εξωτερίκευσης της εσωτερικής έμπνευσης; Με λίγα λόγια για να το πάω παρακάτω, το βαθύτερο κίνητρο ενός συγγραφικού έργου, μένει στενά στο να εκφράσει μόνο μια δοσμένη πλοκή, μια μυθοπλασία, ένα ποίημα; Ή προχωράει παραπέρα; Και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η "ομιλία"; Κακά τα ψέματα, μέσα σε κάθε λογοτεχνικό έργο, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα, ένας συγγραφέας, όποιος και και να είναι αυτός, θα ...

    Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

      Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

    Ο Στάθης & η Αστάθεια

      Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης  Η πρώτη φορά που ο Στάθης είδε τον γέρο ήταν μια μέρα που λίγο διέφερε απ’ όσες προηγήθηκαν. Στη δουλειά το τηλέφωνο δεν είχε σταματήσει να χτυπάει. Φωνές και φράσεις κοφτές, τυπικά ευγενικές μα ουσιαστικά αγενείς. Σπάνια πια, των παραπόνων και των απαιτήσεων προηγούνταν μια καλημέρα, ή μια καλησπέρα. Λες κι ήταν δεδομένο… Μα δεν ήταν. Κι έλειπε κι αυτό το χαμόγελο που εκείνος δεν θα μπορούσε να δει, μα αν μη τι άλλο θα το άκουγε. Είχε καλό αυτί όπως του λέγανε άλλωστε. Χρόνια στην ίδια θέση, επαγγελματικά είχε φτάσει στο απόγειο μιας καριέρας περιορισμένης και κομματάκι πεζής, να ανέχεται τον πάσα έναν που δεν πηδούσε ή δεν πηδιόταν αρκετά. Μπορεί βέβαια να μην έφταιγαν και οι πελάτες∙ το είχε σκεφτεί μια-δυο φορές και αυτό. Μπορεί να ήταν που και ο ίδιος δεν τους χαμογελούσε πια όπως παλιά. Όταν πήρε τη θέση, το ήθελε και το έκανε, μετά το προσπαθούσε. Στο τέλος το πέταξε στην άκρη σαν γραβάτα που κάπως σε στενεύει, κάπως σε πνίγει και δεν σου...