Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Γνωρίστε την Ελευθερία Καλογνωμά

Το "Ονείρων Πένες" συνεχίζει να ανοίγει τις πόρτες του στους αναγνώστες του. Σκοπός μας πρωταρχικός να γνωρίσετε τα μέλη της λογοτεχνικής μας ομάδας. 
Στα πλαίσια αυτά έχουμε ήδη ξεκινήσει, τη διαδικασία μιας μικρής συνέντευξης μέσα από την οποία, τα μέλη της ομάδας και συντάκτες του blog παρουσιάζουν βασικές πτυχές από τις σκέψεις και τα βιώματά τους από την μέχρι τώρα εμπειρία τους στον κόσμο της λογοτεχνίας και της ποίησης.

Εκτός λοιπόν από τις προσωπικές σελίδες που υπάρχουν στο blog για το κάθε μέλος, στις οποίες μπορείτε να διαβάσετε τα βιογραφικά τους αλλά και την βιβλιογραφία τους, μπορείτε και μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις να μάθετε περισσότερα πράγματα πάνω σε αυτούς για την αγάπη τους και το μεράκι τους στην τέχνη του λόγου.


Συνεχίζουμε λοιπόν σήμερα με το 5ο μέλος της λογοτεχνικής μας ομάδας:

Γνωρίστε την Ελυθερία Καλογνωμά
(Λογοτεχνικό όνομα στο Wattpad:  RitsaKal5)

Ερωτήσεις παρουσίασης

Ποια εσωτερική ανάγκη ή τι άλλο σε ώθησε να γράφεις και ποια μηνύματα τυχόν θα ήθελες να περάσεις μέσα απ τη γραφή σου;

Το γράψιμο για μένα είναι μια διαδικασία φυσική, όπως η ομιλία. Δεν θέλω να ακουστώ κλισέ και να μιλήσω για βαθιές υπαρξιακές ανάγκες έκφρασης. Είμαι απλά κάποια που έχει ζωηρή φαντασία, χειρίζεται αξιοπρεπώς την ελληνική γλώσσα και λατρεύει να διαβάζει και να γράφει. Δεν ξέρω αν τα έργα μου περνούν μηνύματα, σίγουρα όμως μιλούν για αγάπη, φιλία και κάπου εκεί μέσα σ' αυτά υπάρχουν κομμάτια από εμένα και τα όσα έχω ζήσει και κυρίως παρατηρήσει σ' αυτόν τον κόσμο που μας περιβάλλει. 

Ποιο λογοτεχνικό είδος σου αρέσει περισσότερο και γιατί όπως επίσης αν θα ήθελες να πειραματιστείς και με κάτι διαφορετικό.

Διαβάζω τα πάντα, από κλασσική λογοτεχνία μέχρι fantasy fiction. Περνώ περιόδους όπου διαβάζω με μανία ένα είδος κι ύστερα επιστρέφω σ' ένα άλλο. Γενικά ακολουθώ τις διαθέσεις της στιγμής. Όσο για τον πειραματισμό... Νομίζω πως έχω ήδη πειραματιστεί με διάφορα, από καθαρά αισθηματικό, ιστορικό φαντασίας, κοινωνικό και πρόσφατα μια περιπέτεια που σχετίζεται με την τρομοκρατία. 'Ολα φυσικά με άξονα μια ιστορία αγάπης, πιστεύω ακράδαντα πως η ζωή μας, με όλες τις πτυχές της, περιστρέφεται γύρω από τον έρωτα. Δεν θέλω να τυποποιηθώ, υπάρχουν πολλά που μένουν ακόμα να βγουν, απλά πρέπει να έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Δώσε μας μια γενική εικόνα για το συγγραφικό σου έργο μέχρι στιγμής

Τα έργα μου είναι δημοσιευμένα στο Wattpad και είναι μυθιστορήματα που μιλούν κυρίως για έρωτα, αλλά σε διαφορετικό πλαίσιο κάθε φορά, από σύγχρονο μέχρι ιστορικό, κάποια με μεγάλη δόση περιπέτειας, κάποια με αρκετή δόση χιούμορ και ρεαλισμού, εμπνευσμένα από υπαρκτούς χαρακτήρες. Είναι μεγάλη πρόκληση για μένα να αλλάζω τόπο και χρόνο κάθε φορά, ένα στοίχημα που μέχρι τώρα φαίνεται να κερδίζω, αν κρίνω από την ανταπόκριση και την αγάπη του κοινού μου, το οποίο ευγνωμονώ καθημερινά γιατί με έσπρωξε να κάνω ένα βήμα πιο πέρα, κάτι που μάλλον δε θα είχα τολμήσει ποτέ.

Μίλησέ μας για την προσωπική σου εμπειρία στο γράψιμο ενός έργου. Την πηγή έμπνευσης, το βαθμό δυσκολίας, τα συναισθήματά σου.

'Εμπνευση μπορεί να είναι προσωπικά βιώματα ή βιώματα άλλων, μια ταινία, ένα άλλο βιβλίο, όλα και τίποτα μαζί. Η δυσκολία για μένα έγκειται στην περιγραφή τόπων που δεν έχω επισκεφθεί, ιστορικών δεδομένων και στοιχείων που θέλουν ψάξιμο για να μην πέσω σε ατοπήματα, τέτοια πράγματα γενικώς. Με την έκφραση συναισθημάτων δεν αντιμετωπίζω ποτέ δυσκολίες. 'Οσο για τα δικά μου συναισθήματα... Τρελό δέσιμο με τους ήρωές μου και αίσθημα απόλυτης πληρότητας όταν ολοκληρώνω ένα έργο.
Μπορείς να μας σκιαγραφήσεις λίγο τους βασικούς χαρακτήρες από τα έργα σου;

Συνήθως είναι γυναίκες, που νομίζω έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: παλεύουν, η κάθε μία στο δικό της "κάδρο" που συνιστούν οι καταστάσεις της ζωής της. Διεκδικούν με πάθος και τολμούν. Καμία σχέση με μένα, δηλαδή. Και φυσικά αγαπούν με πάθος και το δείχνουν, καμιά φορά με ακραίους τρόπους.


Τι είναι για σένα το blogging και ποια η εμπειρία σου από αυτό.

Η συμμετοχή μου στο "Ονείρων Πένες" είναι η πρώτη μου επαφή με τον κόσμο του blogging. Μένει να δούμε πώς θα πάει.

Δώσε μας μια εικόνα από τις δικτυακές σου ενασχολήσεις
    Περιορίζονται σε αυτό που ανέλυσα παραπάνω, την συγγραφή δηλαδή στο Wattpad και την ενασχόλησή μου με γνωστά κοινωνικά μέσα δικτύωσης, με τα οποία απλώς διασκεδάζω ή ενημερώνομαι. Τώρα πια ελπίζω και σ' αυτό το blog, που είναι κάτι εντελώς νέο για μένα.



    Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Ελευθερία Καλογνωμά για το άνοιγμα της καρδιάς της και να του ευχηθούμε καλή συνέχεια σε κάθε δημιουργικό της βήμα
    Επίσης να ενημερώσουμε ότι όλα τα links για τους δικτυακούς της τόπους θα τα βρείτε στην προσωπική του σελίδα στο blog.

    Η διαχείριση του Blog

    Σχόλια

    1. Έχω διαβάσει τα βιβλία σου αγαπητή Ελευθερία και ναι έχω διαμορφώσει προσωπική άποψη. Η πλοκή των έργων σου, η λογοτεχνική υφή της γλώσσας σου, οι χαρακτήρες σου έχουν τη δική τους ποιότητα.
      Στις δύο ρομαντικές σου περιπέτειες εποχής ταξίδεψα στην κυριολεξία ανάμεσα και σε πολλά ιστορικά στοιχεία.
      Αγάπησα το "Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος" και λάτρεψα στην κυριολεξία το "Μια λέξη".
      Συνέχισε αγαπητή φίλη. Έχεις πολλά να προσφέρεις.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
      Απαντήσεις
      1. Ευχαριστώ, συνεχίζω με την αγάπη και υποστήριξη όλων όσων με διαβάζουν ως τωρα.

        Διαγραφή

    Δημοσίευση σχολίου

    Most Popular

    Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

      "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

    Κι αν δεν πρόλαβες...

            Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

    Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

      Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...