Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει; Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια. Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...
Γράφει η Χριστοδούλου ΑικατερίνηΛόγια πικρά λόγια γλυκάΚουβέντεςΜισοτελειωμένεςΔιαλυμένεςσε αλκοόλ και στάχτηΦαρμάκια να κρέμονταισαν αόρατεςδιάφανες κλωστέςπου στάζουν ακριβά δηλητήριααπ' τις άκρες των χειλιώνΡωγμές ποτισμένεςμε καυστικό συναίσθημαΦονικό αγάπης απεφάνθησαν-Ηδυπαθής έρωτας-Φονικό αγάπης απεφάνθησανΧείμαρρος ανεξέλεγκτοςπου ρέει ακατάπαυσταΛόγια πίκρα λόγια γλυκάανακατεμέναμε αμφιβολίες και πλάνηΣε ένα γλυκόπικρο μεθύσιαλλιώτικο από όλα τ' άλλατα γνώριμα τα οικεία τα μεγάλαΚάποιος που μ' αγαπάει..Κάποιος να μ' αγαπάει..Κ.Χ
Από την Ποιητική της συλλογή "Ζωή και Ποίηση"
Just stop your crying, it's a sign of the times..
Για μια ακόμα φορά υπέροχη η ποιητική σου γραφή. Την καλησπέρα μου Κατερίνα.
ΑπάντησηΔιαγραφή