Γιατί επιζητούμε την αδρεναλίνη του φόβου μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, ενώ στην πραγματική ζωή τον αποφεύγουμε; Καθώς πλησιάζει η πιο ατμοσφαιρική νύχτα του Οκτώβρη, τα φώτα χαμηλώνουν, οι σκιές μεγαλώνουν και η ανάγκη μας για μια σκοτεινή ιστορία γιγαντώνεται. Σε καλωσορίζω σε μια αναδρομή στις μορφές που πήρε ο τρόμος στη λογοτεχνία και στο γιατί το Halloween παραμένει η απόλυτη γιορτή των «περιέργων» αναγνωστών. Ανέκαθεν με τραβούσε το σκοτάδι στην τέχνη. Όχι πως αγνοούσα το φως, αλλά παρουσιάζεται συχνά ως λιγότερο γοητευτικό. Το σκοτάδι κρύβει μέσα του ανασφάλεια, αδρεναλίνη, το άγνωστο. Μας προκαλεί συναισθήματα τα οποία δεν θέλουμε να βιώσουμε στην καθημερινότητα και προτιμάμε να τα ανακαλύπτουμε από την ασφάλεια του καναπέ. Εκεί όπου ξέρουμε πολύ καλά πως ο τρόμος τελειώνει τη στιγμή που κλείνουμε το βιβλίο. Ή και λίγες ώρες αργότερα, ανάλογα πόσο θα μας επηρεάσει. Καθ’ όλη τη διάρκεια, ωστόσο, έχουμε πλήρη επίγνωση ότι όλο αυτό δεν είναι παρά μια φανταστική ιστορία...
Φίλες και φίλοι,
συνοδοιπόροι σε τούτη τη δικτυακή γωνία.
Συνταξιδιώτες στις "Ονείρων πένες"
Ευχόμαστε σε όλες και σε όλους
Καλές Γιορτές
και
Καλά Χριστούγεννα
Σε έναν κόσμο άδικο, υποκριτικό, παρακμιακό, έχουμε καθήκον και χρέος, πνευματικό και κοινωνικό, να αγωνιστούμε για τις αξίες εκείνες που προάγουν τον ανθρωπισμό και το σεβασμό στη ζωή.
Απέναντι στη φτώχεια και την αδικία.
Για δικαίωμα στη ζωή και στα Χριστούγεννα σε κάθε κατατρεγμένο, πεινασμένο, πρόσφυγα, μετανάστη, φτωχό και πληγωμένο.
Να είστε καλά, να περάσετε όμορφες γιορτινές μέρες.
Με υγεία, χαμόγελα, πολλά όνειρα και εμπνεύσεις.
Χρόνια Πολλά
Καλησπέρα Γιάννη μου. Συμφωνώ με τις ευχές σου και αντεύχομαι επίσης σε όλους τους φίλους μας και μη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλές γιορτές.
Ας είμαστε καλά Γιώργο μου. Ευχαριστούμε για τις ευχές αγαπητέ φίλε. Καλές γιορτές σε όλους μας και σε σένα προσωπικά με την οικογένειά σου.
Διαγραφή