" Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...
Φίλες και φίλοι,
συνοδοιπόροι σε τούτη τη δικτυακή γωνία.
Συνταξιδιώτες στις "Ονείρων πένες"
Ευχόμαστε σε όλες και σε όλους
Καλές Γιορτές
και
Καλά Χριστούγεννα
Σε έναν κόσμο άδικο, υποκριτικό, παρακμιακό, έχουμε καθήκον και χρέος, πνευματικό και κοινωνικό, να αγωνιστούμε για τις αξίες εκείνες που προάγουν τον ανθρωπισμό και το σεβασμό στη ζωή.
Απέναντι στη φτώχεια και την αδικία.
Για δικαίωμα στη ζωή και στα Χριστούγεννα σε κάθε κατατρεγμένο, πεινασμένο, πρόσφυγα, μετανάστη, φτωχό και πληγωμένο.
Να είστε καλά, να περάσετε όμορφες γιορτινές μέρες.
Με υγεία, χαμόγελα, πολλά όνειρα και εμπνεύσεις.
Χρόνια Πολλά
Καλησπέρα Γιάννη μου. Συμφωνώ με τις ευχές σου και αντεύχομαι επίσης σε όλους τους φίλους μας και μη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλές γιορτές.
Ας είμαστε καλά Γιώργο μου. Ευχαριστούμε για τις ευχές αγαπητέ φίλε. Καλές γιορτές σε όλους μας και σε σένα προσωπικά με την οικογένειά σου.
Διαγραφή