Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...

Συνέντευξη με τον Άγγελο Αναγνωστόπουλο

  Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τον Άγγελο Αναγνωστόπουλο συγγραφέα του βιβλίου "Το έπος της Λάεεναρ".




Πες μας λίγα λόγια για εσένα, την πορεία και τα ενδιαφέροντα σου.

  Είμαι ο Άγγελος (Ευάγγελος) Αναγνωστόπουλος, γεννήθηκα το 2001 στην Αθήνα και μεγάλωσα στο Ναύπλιο. Συγκεκριμένα ζούσα στο χωριό του Αγίου Αδριανού, στο οποίο πήγαινα Δημοτικό, αλλά από εκεί και πέρα όλες μου οι δραστηριότητες λάμβαναν χώρα στο Ναύπλιο.

  Κατά καιρούς ασχολούμουν με τον αθλητισμό. Αρχικά με ομαδικά αθλήματα και έπειτα με τις πολεμικές τέχνες του κουνγκ φου και του κικ μπόξινγκ, στις οποίες αφιέρωσα αρκετά χρόνια. Σταμάτησα να ασχολούμαι με αυτές όταν πέρασα στο τμήμα της ιστορίας και αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ, οπότε και έπρεπε να μετακομίσω στην Αθήνα.

  Άλλα ενδιαφέροντά μου είναι κυρίως η ενασχόληση με τα επιτραπέζια παιχνίδια, το διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων και λιγότερο η ενασχόληση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Η συγγραφή κατατάσσεται σε άλλη κατηγορία, δεν είναι απλά ενδιαφέρον! Τον Μάρτιο του 2021 εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο, «Το έπος της Λάεεναρ», από τις εκδόσεις Παράξενος Ελκυστής. Αποτελεί το πρώτο μέρος μιας σειράς επικής φαντασίας που λαμβάνει χώρα σε έναν νέο για τους αναγνώστες φανταστικό κόσμο.


Πως εμφανίστηκε η συγγραφή στη ζωή σου;

  Η συγγραφή εμφανίστηκε στη ζωή μου όταν πήγα στο λύκειο και όλα τα ερεθίσματά μου ξεκίνησαν να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμουν και δρούσα. Επειδή πολλά από τα πράγματα που ήθελα να κάνω ξεπερνούσαν τη σφαίρα της πραγματικότητας, έπρεπε κάπου να τα διοχετεύσω. Ο τρόπος για να το κάνω αυτό ήταν φυσικά η συγγραφή, να γράφω τις σκέψεις μου στο χαρτί! Για την ακρίβεια, από μικρός μου άρεσε να το κάνω αυτό, να γράφω μικρές ιστορίες τις οποίες χρησιμοποιούσα ως σενάριο για τα παιχνίδια μου.


Το βιβλίο σου ήδη από τον τίτλο «Το έπος της Λάεεναρ» μας ταξιδεύει σε έναν άλλο κόσμο, αυτόν του φανταστικού. Ποια η  αφορμή της δημιουργίας του ;

  Η αφορμή της δημιουργίας της Λάεεν, του κόσμου δηλαδή, μια ήπειρος του οποίου είναι η Λάεεναρ, ήταν αρκετά απλή. Είχα στον νου μου πολλές ιδέες οι οποίες συνδέονταν μεταξύ τους, φτιάχνοντας μια ευχάριστη ιστορία. Η ιστορία αυτή όμως, δεν θα μπορούσε με τίποτα να εκτυλιχθεί στον δικό μας κόσμο. Επομένως, έπρεπε να δημιουργηθεί κάποιος άλλος για να την φιλοξενήσει. Ο κόσμος αυτός ήταν η Λάεεν. 

  Αρχικά ξεκίνησε σαν κάτι παρόμοιο με την γη, με την διαφορά ότι σε εκείνον υπήρχε η έννοια της μαγείας. Αργότερα ξεκίνησε να μπαίνει η μια λεπτομέρεια μετά την άλλη, σε σημείο που άρχισα να καταγράφω τα μοναδικά στοιχεία του κόσμου αυτού, ανά κατηγορίες, μια διαδικασία που συνεχίζεται ακόμα και τώρα.

  Σε μεγάλο βαθμό με επηρέασαν σίγουρα οι αναζητήσεις μου στον θρησκευτικό χώρο. Στην δημιουργία της Λάεεν δίνω τις δικές μου απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα της δημιουργίας του κόσμου, που έχουν στοιχεία από πολλές διαφορετικές θρησκείες, αλλά και από την αρχαία ελληνική γραμματεία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως έχω δημιουργήσει δική μου αίρεση! Μιλάμε καθαρά για δημιουργήματα της φαντασίας μου.

1

Τι είναι η φαντασία για εσένα ; Πως την ορίζεις ;

  Η φαντασία για εμένα, σε ένα πολύ γενικό πλαίσιο, είναι μια απόδραση από την καθημερινότητα. Πόσες φορές σκεφτόμαστε «αν ήταν αυτό έτσι… αν ήταν εκείνο αλλιώς… τι κι αν δεν είχε συμβεί αυτό…». Οι απαντήσεις που δίνουμε σε όλα αυτά τα ερωτήματά μας, δημιουργούν έναν ιδανικό κόσμο στην φαντασία μας στον οποίο δραπετεύουμε συχνά, όταν η πραγματικότητα μας δείχνει το σκληρό της πρόσωπο. Αυτή είναι η πιο απλή μορφή φαντασίας, που όλοι οι άνθρωποι έχουμε.

  Η φαντασία τώρα, για εκείνους που φλερτάρουν με την ιδέα ενός εντελώς νέου κόσμου, και θέλουν να τον μεταφέρουν από το μυαλό τους στο χαρτί, εντάσσεται πιστεύω στο πλαίσιο της ευχαρίστησης που προσφέρει η δημιουργία. Το συναίσθημα του να δίνεις πνοή σε δημιουργήματα της φαντασίας σου μέσα από ένα στυλό ή πληκτρολόγιο, είναι πραγματικά απερίγραπτο.


Πες μας λίγα λόγια για τους χαρακτήρες του βιβλίου σου και ποιος αποτελεί τον δικό σου αγαπημένο.

  Μπορώ να πω ότι οι χαρακτήρες του βιβλίου μου είναι αρκετά ετερόκλητοι. Δηλαδή, σπάνια θα δείτε την προσωπικότητα ενός να μοιάζει με την προσωπικότητα ενός άλλου. Αυτό ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν τρεις διαφορετικές φυλές, με διαφορετικούς πολιτισμούς, έθιμα και συνήθειες. Το σημείο συνάντησης τους, αποτελεί η θρησκεία. Μπορεί να υπάρχουν κάποιες ιδιαιτερότητες στη λατρεία, το πάνθεον ωστόσο είναι για όλους κοινό.

  Για να επανέλθω όμως, υπάρχουν χαρακτήρες ευγενείς, κακοί, παρορμητικοί, άβουλοι και εγωιστές. Οι προσωπικότητές τους είναι εμπνευσμένες από διάφορα παραδείγματα τέτοιων συμπεριφορών που συναντούσα στην καθημερινότητά μου. Ο καθένας, από αυτούς που βλέπουμε στην ιστορία, έχει τη δική του ατζέντα και επιδιώκει να πραγματοποιήσει τον στόχο του, είτε από μόνος του είτε χρησιμοποιώντας υποχείρια.

  Ο δικός μου αγαπημένος χαρακτήρας είναι ο Φίομερ, ο Προστάτης του βασιλείου του Νταντάριαν, που από τη μέση του βιβλίου κι έπειτα λαμβάνει πρωταγωνιστικό χαρακτήρα. Είναι ευγενής, συμπονετικός και έχει το αίσθημα του καθήκοντος, άσχετα αν αυτό καμιά φορά συγκρούεται με τις επιθυμίες του.

 

Ποιο σημείο σε δυσκόλεψε περισσότερο στην περιγραφή του ;

  Το σημείο που με δυσκόλεψε περισσότερο στην περιγραφή του ήταν η δημιουργία του κόσμου, που διηγούμαι στην αρχή του βιβλίου. Ένιωθα πως ήταν απαραίτητο η ιστορία μου να ξεκινήσει από την κοσμογονία, το πώς θα την πραγματοποιούσα όμως ήταν μια δύσκολη υπόθεση. Έπρεπε να λάβω πολλά πράγματα και λεπτομέρειες υπόψη μου, έτσι ώστε να μην φανεί κάποια «τρύπα» σε όλη αυτή τη διαδικασία. Σίγουρα, το γεγονός πως η γραφή μου δεν ήταν ακόμη ώριμη, αλλά ούτε και ο τρόπος σκέψης μου, δεν βοήθησε καθόλου σε αυτή την προσπάθεια. Οι τελευταίες ατέλειες, καλύφθηκαν με τη βοήθεια του επιμελητή μου, Βαγγέλη Ιωσηφίδη.


Ποιος από τους ήρωες σου είναι πιο κοντά στη δική σου χαρακτηροδομή ;

  Δε μπορώ να πω πως κάποιος είναι πολύ κοντά στη δική μου χαρακτηροδομή. Επειδή γράφω για έναν κόσμο που με βάση τα δικά μας χρονολογικά πλαίσια θα μπορούσε να αναχθεί στον πρώιμο μεσαίωνα, οι ανάγκες που συμβάλλουν στη δόμηση ενός χαρακτήρα είναι τελείως διαφορετικές από τις δικές μας.

  Από την άλλη, πιστεύω πως έχω βάλει πολλά καλά, κατ’ εμέ, στοιχεία του χαρακτήρα μου στον Φίομερ, ενώ πολλά κακά σε εκείνον του Φάλαμερ, που είναι ο ανταγωνιστής. Επίσης, η παρορμητικότητα που είχα σε μικρότερη ηλικία, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του χαρακτήρα του Τούρναριν, Προστάτη των Ναράνταρ.


Θεωρείς το είδος του φανταστικού δύσκολο στη γραφή, κι αν ναι, γιατί ;

    Πιστεύω πως το κάθε είδος, όπως και το φανταστικό, παρουσιάζει ευκολίες και δυσκολίες στη γραφή. Για παράδειγμα, είναι εύκολο να γράφεις σε έναν κόσμο στον οποίο δεν χρειάζεται να υπάρχουν οι συμβάσεις και οι περιορισμοί του δικού μας, έχεις πολύ μεγαλύτερη ελευθερία σε αυτό το κομμάτι. Αυτό που είναι δύσκολο όμως, είναι να κάνεις τον αναγνώστη να ταυτιστεί με τους χαρακτήρες και τα δεινά που τους βρίσκουν. Αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή ο κόσμος σου είναι τελείως ξένος προς αυτόν και για να ταυτιστεί κανείς πρέπει να δει στοιχεία του εαυτού του σε αυτό που διαβάζει.

   Αν εγώ γράφω για ένα απόκοσμο κακό που απειλεί με καταστροφή τη Λάεεν, ο αναγνώστης σκοτίστηκε. Και με το δίκιο του. Δεν απειλεί την γη κανένα απόκοσμο κακό. Αν εξηγήσω όμως τι σημαίνει αυτό για τους πρωταγωνιστές και πως τους επηρεάζει, αναλύοντας συναισθήματα και αντιδράσεις, σίγουρα η ταύτιση είναι πιο εύκολη. Όλοι γνωρίζουμε τον πόνο της απώλειας ή την αίσθηση του φόβου. Δεν ξέρω αν λειτουργεί για εσάς το παράδειγμα που χρησιμοποίησα, αλλά αυτό που θέλω να πω είναι πως θέλει μαστοριά για να κάνεις τον αναγνώστη να ταυτιστεί στο είδος του φανταστικού.


Ποιοι συγγραφείς στάθηκαν ως πρότυπα σου ;

  Ο συγγραφέας που με εισήγαγε στον κόσμο του φανταστικού μέσα από τις ταινίες και αργότερα από τα βιβλία του, είναι ο John Ronald Reuel Tolkien. Εξαιτίας του ξεκίνησα να ερευνώ τα φανταστικά όντα που είναι επηρεασμένα από ευρωπαϊκούς, ελληνικούς, κέλτικους και σκανδιναβικούς μύθους. Παλιότερα, σε μικρή ηλικία, μου άρεσε πολύ να διαβάζω έργα της Κίρα Σίνου, επομένως μπορώ να πω οτι κι εκείνη επηρέασε τη φαντασία μου.


 Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια στο χώρο της λογοτεχνίας ;

  Σίγουρα θέλω να συνεχίσω αυτό το ταξίδι που ξεκίνησα φέτος. Μέσα από τον εκδοτικό χώρο έχω κάνει πολλές γνωριμίες, έχω δει πολλά πράγματα και έχω καταλάβει τα μισά από αυτά.

  Αυτή τη στιγμή γράφω το δεύτερο βιβλίο μου, το δεύτερο μέρος της ιστορίας της Λάεεν, που πιστεύω ότι θα αρέσει πολύ στο κοινό, όταν με το καλό εκδοθεί. Ευελπιστώ να το δούμε να κυκλοφορεί τον Ιούνιο του 2022. Σκοπό έχω με την πάροδο του χρόνου να βελτιώνομαι και να προσφέρω με κάθε βιβλίο μου το κάτι παραπάνω. Αν οι αναγνώστες θέλουν να παρακολουθήσουν το ταξίδι μου, είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι να το κάνουν!


Το βιβλίο του μπορείτε να το βρείτε εδώ.


Ας ευχαριστήσουμε τον Άγγελο για την όμορφη συνέντευξη του και να του ευχηθούμε τα καλύτερα δημιουργικά χρόνια. 



Σχόλια

  1. Χαίρομαι να βλέπω και να διαβάζω νέα παιδιά να ταξιδεύουν στους δικούς τους συγγραφικούς κόσμους. Ο Άγγελος έχει μεράκι, έχει πολύ ενδιαφέρον στη γραφή του και θα του ευχηθώ ολόψυχα κάθε επιτυχία στη δημιουργία του και έμπνευση στο μέλλον.
    Κατερίνα, επίσης ευχαριστούμε για την όμορφη οργάνωση της συνέντευξης καλή μας φίλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Ψώνια Συγγραφείς

  "Τα λεφτά μου όλα δίνω για λίγα clicks, κι ένα μήνυμά σου κάτω από το τραπέζι..." Ψώνια είμαστε. Φαντασμένα πλάσματα που διψάνε για αναγνώριση και δόξα, έχοντας γράψει μερικές σελίδες στο Word. Συγγραφείς, με άλλα λόγια, στα όρια της απελπισίας -θα έλεγε κανείς- για αυτό που δεν έρχεται από μόνο του. Κι εμείς εκεί, στο σπρώξιμο. Με το στανιό να γίνουμε φίρμες και να πουλήσουμε. Γιατί, ως γνωστόν, τα χρήματα είναι στο βιβλίο... Κι αν εδώ σου ξέφυγε ένα γελάκι, μην ανησυχείς, σε καταλαβαίνω. Έχω γελάσει πάμπολλες φορές και ο ίδιος με παρόμοια θέματα. Αλλά συγγνώμη, παρεκτράπηκε λίγο ο ειρμός μου. Πού ήμουν; Α, ναι! Στα ψώνια. Είναι πασιφανής, άλλωστε, η υπερπροσπάθεια. Τη βλέπουμε όλοι στα social media, όπου ο συγγραφέας «μαϊντανίζει», καθώς πρέπει να έχει συνεχή παρουσία και engagement ώστε… να γίνει γνωστός, φυσικά! Τι να κάνει, λοιπόν, το προσφιλές μας ψώνιο; Σπάει το κεφάλι του να βρει θεματολογίες για να κάνει ένα ακόμη βίντεο. Πασχίζει να μάθει τα Canva, τα CapCut κα...

Οι κίτρινες τουλίπες μυρίζουν "Σ' αγαπώ" (γράφει η Ελένη Ζηνονίδη)

"Δεν είναι αυτή τη μία φορά του χρόνου. Αυτή τη μία μέρα. Ειναι συνεχώς από πάνω μας, μέσα μας, γύρω μας, νεκρές οι ζωντανές. Απλά μια φορά τον χρόνο... αξίζει να τις θυμόμαστε λίγο περισσότερο. Αξίζει να ακούμε τις καρδιές τους όπως όταν μας κουβαλούσαν μέσα τους.  Σε μία ποιητική συλλογή είχα διαβάσει μια εύστοχη τοποθέτηση: " Οταν γιορτάζουν δε μιλούν, μα όταν γελούν το δείχνουν. Όποτε κλάψεις σε ακούν, όμως αν κλαιν' το κρύβουν".  Δεν είναι περίεργο που έχουν όλες μια διαπεραστική μυρωδιά που μας κάνει και κλαίμε; Η κάθε μία τη δική της, αλλά είναι μία. Με όσα αρώματα κι αν ψεκαστούν στο πέρας της ζωής τους. Με όσα κρίματα, ερωτήματα ψεκάσουνε και μας.  Αλλά είναι μαμάδες. Και αδειάζουν, και αλλάζουν, από πάνες μέχρι τον ίδιο τους τον εαυτό. Φιλτράρουν, προσέχουν, παρέχουν, ιδρώνουν, νυχτώνουν λουσμένες αγωνία πως όλα είναι καλά, ίσως βαλτώνουν, μα δεν κολώνουν. Σαν να τους χαρίζει η ζωή μια ατσάλινη πανοπλία που με τα χρόνια θαμπώνει, γεμίζει χαρακιές, γδαρσίμ...

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...