Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η Εξέλιξη του Τρόμου στη Λογοτεχνία: Από το Γοτθικό Σκοτάδι στο Halloween | Χάρης Κωφιάδης

Γιατί επιζητούμε την αδρεναλίνη του φόβου μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, ενώ στην πραγματική ζωή τον αποφεύγουμε; Καθώς πλησιάζει η πιο ατμοσφαιρική νύχτα του Οκτώβρη, τα φώτα χαμηλώνουν, οι σκιές μεγαλώνουν και η ανάγκη μας για μια σκοτεινή ιστορία γιγαντώνεται. Σε καλωσορίζω σε μια αναδρομή στις μορφές που πήρε ο τρόμος στη λογοτεχνία και στο γιατί το Halloween παραμένει η απόλυτη γιορτή των «περιέργων» αναγνωστών. Ανέκαθεν με τραβούσε το σκοτάδι στην τέχνη. Όχι πως αγνοούσα το φως, αλλά παρουσιάζεται συχνά ως λιγότερο γοητευτικό. Το σκοτάδι κρύβει μέσα του ανασφάλεια, αδρεναλίνη, το άγνωστο. Μας προκαλεί συναισθήματα τα οποία δεν θέλουμε να βιώσουμε στην καθημερινότητα και προτιμάμε να τα ανακαλύπτουμε από την ασφάλεια του καναπέ. Εκεί όπου ξέρουμε πολύ καλά πως ο τρόμος τελειώνει τη στιγμή που κλείνουμε το βιβλίο. Ή και λίγες ώρες αργότερα, ανάλογα πόσο θα μας επηρεάσει. Καθ’ όλη τη διάρκεια, ωστόσο, έχουμε πλήρη επίγνωση ότι όλο αυτό δεν είναι παρά μια φανταστική ιστορία...

Συνέντευξη με τον Άγγελο Αναγνωστόπουλο

  Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τον Άγγελο Αναγνωστόπουλο συγγραφέα του βιβλίου "Το έπος της Λάεεναρ".




Πες μας λίγα λόγια για εσένα, την πορεία και τα ενδιαφέροντα σου.

  Είμαι ο Άγγελος (Ευάγγελος) Αναγνωστόπουλος, γεννήθηκα το 2001 στην Αθήνα και μεγάλωσα στο Ναύπλιο. Συγκεκριμένα ζούσα στο χωριό του Αγίου Αδριανού, στο οποίο πήγαινα Δημοτικό, αλλά από εκεί και πέρα όλες μου οι δραστηριότητες λάμβαναν χώρα στο Ναύπλιο.

  Κατά καιρούς ασχολούμουν με τον αθλητισμό. Αρχικά με ομαδικά αθλήματα και έπειτα με τις πολεμικές τέχνες του κουνγκ φου και του κικ μπόξινγκ, στις οποίες αφιέρωσα αρκετά χρόνια. Σταμάτησα να ασχολούμαι με αυτές όταν πέρασα στο τμήμα της ιστορίας και αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ, οπότε και έπρεπε να μετακομίσω στην Αθήνα.

  Άλλα ενδιαφέροντά μου είναι κυρίως η ενασχόληση με τα επιτραπέζια παιχνίδια, το διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων και λιγότερο η ενασχόληση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Η συγγραφή κατατάσσεται σε άλλη κατηγορία, δεν είναι απλά ενδιαφέρον! Τον Μάρτιο του 2021 εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο, «Το έπος της Λάεεναρ», από τις εκδόσεις Παράξενος Ελκυστής. Αποτελεί το πρώτο μέρος μιας σειράς επικής φαντασίας που λαμβάνει χώρα σε έναν νέο για τους αναγνώστες φανταστικό κόσμο.


Πως εμφανίστηκε η συγγραφή στη ζωή σου;

  Η συγγραφή εμφανίστηκε στη ζωή μου όταν πήγα στο λύκειο και όλα τα ερεθίσματά μου ξεκίνησαν να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμουν και δρούσα. Επειδή πολλά από τα πράγματα που ήθελα να κάνω ξεπερνούσαν τη σφαίρα της πραγματικότητας, έπρεπε κάπου να τα διοχετεύσω. Ο τρόπος για να το κάνω αυτό ήταν φυσικά η συγγραφή, να γράφω τις σκέψεις μου στο χαρτί! Για την ακρίβεια, από μικρός μου άρεσε να το κάνω αυτό, να γράφω μικρές ιστορίες τις οποίες χρησιμοποιούσα ως σενάριο για τα παιχνίδια μου.


Το βιβλίο σου ήδη από τον τίτλο «Το έπος της Λάεεναρ» μας ταξιδεύει σε έναν άλλο κόσμο, αυτόν του φανταστικού. Ποια η  αφορμή της δημιουργίας του ;

  Η αφορμή της δημιουργίας της Λάεεν, του κόσμου δηλαδή, μια ήπειρος του οποίου είναι η Λάεεναρ, ήταν αρκετά απλή. Είχα στον νου μου πολλές ιδέες οι οποίες συνδέονταν μεταξύ τους, φτιάχνοντας μια ευχάριστη ιστορία. Η ιστορία αυτή όμως, δεν θα μπορούσε με τίποτα να εκτυλιχθεί στον δικό μας κόσμο. Επομένως, έπρεπε να δημιουργηθεί κάποιος άλλος για να την φιλοξενήσει. Ο κόσμος αυτός ήταν η Λάεεν. 

  Αρχικά ξεκίνησε σαν κάτι παρόμοιο με την γη, με την διαφορά ότι σε εκείνον υπήρχε η έννοια της μαγείας. Αργότερα ξεκίνησε να μπαίνει η μια λεπτομέρεια μετά την άλλη, σε σημείο που άρχισα να καταγράφω τα μοναδικά στοιχεία του κόσμου αυτού, ανά κατηγορίες, μια διαδικασία που συνεχίζεται ακόμα και τώρα.

  Σε μεγάλο βαθμό με επηρέασαν σίγουρα οι αναζητήσεις μου στον θρησκευτικό χώρο. Στην δημιουργία της Λάεεν δίνω τις δικές μου απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα της δημιουργίας του κόσμου, που έχουν στοιχεία από πολλές διαφορετικές θρησκείες, αλλά και από την αρχαία ελληνική γραμματεία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως έχω δημιουργήσει δική μου αίρεση! Μιλάμε καθαρά για δημιουργήματα της φαντασίας μου.

1

Τι είναι η φαντασία για εσένα ; Πως την ορίζεις ;

  Η φαντασία για εμένα, σε ένα πολύ γενικό πλαίσιο, είναι μια απόδραση από την καθημερινότητα. Πόσες φορές σκεφτόμαστε «αν ήταν αυτό έτσι… αν ήταν εκείνο αλλιώς… τι κι αν δεν είχε συμβεί αυτό…». Οι απαντήσεις που δίνουμε σε όλα αυτά τα ερωτήματά μας, δημιουργούν έναν ιδανικό κόσμο στην φαντασία μας στον οποίο δραπετεύουμε συχνά, όταν η πραγματικότητα μας δείχνει το σκληρό της πρόσωπο. Αυτή είναι η πιο απλή μορφή φαντασίας, που όλοι οι άνθρωποι έχουμε.

  Η φαντασία τώρα, για εκείνους που φλερτάρουν με την ιδέα ενός εντελώς νέου κόσμου, και θέλουν να τον μεταφέρουν από το μυαλό τους στο χαρτί, εντάσσεται πιστεύω στο πλαίσιο της ευχαρίστησης που προσφέρει η δημιουργία. Το συναίσθημα του να δίνεις πνοή σε δημιουργήματα της φαντασίας σου μέσα από ένα στυλό ή πληκτρολόγιο, είναι πραγματικά απερίγραπτο.


Πες μας λίγα λόγια για τους χαρακτήρες του βιβλίου σου και ποιος αποτελεί τον δικό σου αγαπημένο.

  Μπορώ να πω ότι οι χαρακτήρες του βιβλίου μου είναι αρκετά ετερόκλητοι. Δηλαδή, σπάνια θα δείτε την προσωπικότητα ενός να μοιάζει με την προσωπικότητα ενός άλλου. Αυτό ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν τρεις διαφορετικές φυλές, με διαφορετικούς πολιτισμούς, έθιμα και συνήθειες. Το σημείο συνάντησης τους, αποτελεί η θρησκεία. Μπορεί να υπάρχουν κάποιες ιδιαιτερότητες στη λατρεία, το πάνθεον ωστόσο είναι για όλους κοινό.

  Για να επανέλθω όμως, υπάρχουν χαρακτήρες ευγενείς, κακοί, παρορμητικοί, άβουλοι και εγωιστές. Οι προσωπικότητές τους είναι εμπνευσμένες από διάφορα παραδείγματα τέτοιων συμπεριφορών που συναντούσα στην καθημερινότητά μου. Ο καθένας, από αυτούς που βλέπουμε στην ιστορία, έχει τη δική του ατζέντα και επιδιώκει να πραγματοποιήσει τον στόχο του, είτε από μόνος του είτε χρησιμοποιώντας υποχείρια.

  Ο δικός μου αγαπημένος χαρακτήρας είναι ο Φίομερ, ο Προστάτης του βασιλείου του Νταντάριαν, που από τη μέση του βιβλίου κι έπειτα λαμβάνει πρωταγωνιστικό χαρακτήρα. Είναι ευγενής, συμπονετικός και έχει το αίσθημα του καθήκοντος, άσχετα αν αυτό καμιά φορά συγκρούεται με τις επιθυμίες του.

 

Ποιο σημείο σε δυσκόλεψε περισσότερο στην περιγραφή του ;

  Το σημείο που με δυσκόλεψε περισσότερο στην περιγραφή του ήταν η δημιουργία του κόσμου, που διηγούμαι στην αρχή του βιβλίου. Ένιωθα πως ήταν απαραίτητο η ιστορία μου να ξεκινήσει από την κοσμογονία, το πώς θα την πραγματοποιούσα όμως ήταν μια δύσκολη υπόθεση. Έπρεπε να λάβω πολλά πράγματα και λεπτομέρειες υπόψη μου, έτσι ώστε να μην φανεί κάποια «τρύπα» σε όλη αυτή τη διαδικασία. Σίγουρα, το γεγονός πως η γραφή μου δεν ήταν ακόμη ώριμη, αλλά ούτε και ο τρόπος σκέψης μου, δεν βοήθησε καθόλου σε αυτή την προσπάθεια. Οι τελευταίες ατέλειες, καλύφθηκαν με τη βοήθεια του επιμελητή μου, Βαγγέλη Ιωσηφίδη.


Ποιος από τους ήρωες σου είναι πιο κοντά στη δική σου χαρακτηροδομή ;

  Δε μπορώ να πω πως κάποιος είναι πολύ κοντά στη δική μου χαρακτηροδομή. Επειδή γράφω για έναν κόσμο που με βάση τα δικά μας χρονολογικά πλαίσια θα μπορούσε να αναχθεί στον πρώιμο μεσαίωνα, οι ανάγκες που συμβάλλουν στη δόμηση ενός χαρακτήρα είναι τελείως διαφορετικές από τις δικές μας.

  Από την άλλη, πιστεύω πως έχω βάλει πολλά καλά, κατ’ εμέ, στοιχεία του χαρακτήρα μου στον Φίομερ, ενώ πολλά κακά σε εκείνον του Φάλαμερ, που είναι ο ανταγωνιστής. Επίσης, η παρορμητικότητα που είχα σε μικρότερη ηλικία, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του χαρακτήρα του Τούρναριν, Προστάτη των Ναράνταρ.


Θεωρείς το είδος του φανταστικού δύσκολο στη γραφή, κι αν ναι, γιατί ;

    Πιστεύω πως το κάθε είδος, όπως και το φανταστικό, παρουσιάζει ευκολίες και δυσκολίες στη γραφή. Για παράδειγμα, είναι εύκολο να γράφεις σε έναν κόσμο στον οποίο δεν χρειάζεται να υπάρχουν οι συμβάσεις και οι περιορισμοί του δικού μας, έχεις πολύ μεγαλύτερη ελευθερία σε αυτό το κομμάτι. Αυτό που είναι δύσκολο όμως, είναι να κάνεις τον αναγνώστη να ταυτιστεί με τους χαρακτήρες και τα δεινά που τους βρίσκουν. Αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή ο κόσμος σου είναι τελείως ξένος προς αυτόν και για να ταυτιστεί κανείς πρέπει να δει στοιχεία του εαυτού του σε αυτό που διαβάζει.

   Αν εγώ γράφω για ένα απόκοσμο κακό που απειλεί με καταστροφή τη Λάεεν, ο αναγνώστης σκοτίστηκε. Και με το δίκιο του. Δεν απειλεί την γη κανένα απόκοσμο κακό. Αν εξηγήσω όμως τι σημαίνει αυτό για τους πρωταγωνιστές και πως τους επηρεάζει, αναλύοντας συναισθήματα και αντιδράσεις, σίγουρα η ταύτιση είναι πιο εύκολη. Όλοι γνωρίζουμε τον πόνο της απώλειας ή την αίσθηση του φόβου. Δεν ξέρω αν λειτουργεί για εσάς το παράδειγμα που χρησιμοποίησα, αλλά αυτό που θέλω να πω είναι πως θέλει μαστοριά για να κάνεις τον αναγνώστη να ταυτιστεί στο είδος του φανταστικού.


Ποιοι συγγραφείς στάθηκαν ως πρότυπα σου ;

  Ο συγγραφέας που με εισήγαγε στον κόσμο του φανταστικού μέσα από τις ταινίες και αργότερα από τα βιβλία του, είναι ο John Ronald Reuel Tolkien. Εξαιτίας του ξεκίνησα να ερευνώ τα φανταστικά όντα που είναι επηρεασμένα από ευρωπαϊκούς, ελληνικούς, κέλτικους και σκανδιναβικούς μύθους. Παλιότερα, σε μικρή ηλικία, μου άρεσε πολύ να διαβάζω έργα της Κίρα Σίνου, επομένως μπορώ να πω οτι κι εκείνη επηρέασε τη φαντασία μου.


 Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια στο χώρο της λογοτεχνίας ;

  Σίγουρα θέλω να συνεχίσω αυτό το ταξίδι που ξεκίνησα φέτος. Μέσα από τον εκδοτικό χώρο έχω κάνει πολλές γνωριμίες, έχω δει πολλά πράγματα και έχω καταλάβει τα μισά από αυτά.

  Αυτή τη στιγμή γράφω το δεύτερο βιβλίο μου, το δεύτερο μέρος της ιστορίας της Λάεεν, που πιστεύω ότι θα αρέσει πολύ στο κοινό, όταν με το καλό εκδοθεί. Ευελπιστώ να το δούμε να κυκλοφορεί τον Ιούνιο του 2022. Σκοπό έχω με την πάροδο του χρόνου να βελτιώνομαι και να προσφέρω με κάθε βιβλίο μου το κάτι παραπάνω. Αν οι αναγνώστες θέλουν να παρακολουθήσουν το ταξίδι μου, είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι να το κάνουν!


Το βιβλίο του μπορείτε να το βρείτε εδώ.


Ας ευχαριστήσουμε τον Άγγελο για την όμορφη συνέντευξη του και να του ευχηθούμε τα καλύτερα δημιουργικά χρόνια. 



Σχόλια

  1. Χαίρομαι να βλέπω και να διαβάζω νέα παιδιά να ταξιδεύουν στους δικούς τους συγγραφικούς κόσμους. Ο Άγγελος έχει μεράκι, έχει πολύ ενδιαφέρον στη γραφή του και θα του ευχηθώ ολόψυχα κάθε επιτυχία στη δημιουργία του και έμπνευση στο μέλλον.
    Κατερίνα, επίσης ευχαριστούμε για την όμορφη οργάνωση της συνέντευξης καλή μας φίλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Σκέψεις για το ρόλο της τέχνης και της συγγραφής, γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης

 Ολόγυρά μας, ένας όμορφος μαγικός κόσμος της τέχνης, έχει απλωμένα τα φτερά του σε ένα διαρκές κάλεσμα στις σκέψεις αλλά και στα συναισθήματά μας. Δημιουργήματα εικαστικά, δημιουργήματα του λόγου, της κίνησης του σώματος, δημιουργήματα της σκηνής. Η αλληλεπίδραση μαζί του είναι μια σχέση που συνοδεύει τον άνθρωπο από την πρωτόγονη κοινωνία μέχρι σήμερα. Για τους ανθρώπους, που γράφουμε. Για όλους εκείνους που προσπαθούμε να εκφραστούμε δημιουργικά μέσα από την πεζογραφία και την ποίηση. Έχουμε σκεφτεί άραγε, γιατί το κάνουμε; Ποιο είναι το βαθύτερο κίνητρο πέρα από τη δύναμη της εξωτερίκευσης της εσωτερικής έμπνευσης; Με λίγα λόγια για να το πάω παρακάτω, το βαθύτερο κίνητρο ενός συγγραφικού έργου, μένει στενά στο να εκφράσει μόνο μια δοσμένη πλοκή, μια μυθοπλασία, ένα ποίημα; Ή προχωράει παραπέρα; Και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η "ομιλία"; Κακά τα ψέματα, μέσα σε κάθε λογοτεχνικό έργο, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα, ένας συγγραφέας, όποιος και και να είναι αυτός, θα ...

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Ο Στάθης & η Αστάθεια

  Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης  Η πρώτη φορά που ο Στάθης είδε τον γέρο ήταν μια μέρα που λίγο διέφερε απ’ όσες προηγήθηκαν. Στη δουλειά το τηλέφωνο δεν είχε σταματήσει να χτυπάει. Φωνές και φράσεις κοφτές, τυπικά ευγενικές μα ουσιαστικά αγενείς. Σπάνια πια, των παραπόνων και των απαιτήσεων προηγούνταν μια καλημέρα, ή μια καλησπέρα. Λες κι ήταν δεδομένο… Μα δεν ήταν. Κι έλειπε κι αυτό το χαμόγελο που εκείνος δεν θα μπορούσε να δει, μα αν μη τι άλλο θα το άκουγε. Είχε καλό αυτί όπως του λέγανε άλλωστε. Χρόνια στην ίδια θέση, επαγγελματικά είχε φτάσει στο απόγειο μιας καριέρας περιορισμένης και κομματάκι πεζής, να ανέχεται τον πάσα έναν που δεν πηδούσε ή δεν πηδιόταν αρκετά. Μπορεί βέβαια να μην έφταιγαν και οι πελάτες∙ το είχε σκεφτεί μια-δυο φορές και αυτό. Μπορεί να ήταν που και ο ίδιος δεν τους χαμογελούσε πια όπως παλιά. Όταν πήρε τη θέση, το ήθελε και το έκανε, μετά το προσπαθούσε. Στο τέλος το πέταξε στην άκρη σαν γραβάτα που κάπως σε στενεύει, κάπως σε πνίγει και δεν σου...