Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

Συνέντευξη με την Τατιάνα Τζινιώλη

 

Σήμερα είμαστε κάτι παραπάνω από ενθουσιασμένοι, καθώς φιλοξενούμε στο blog μας την Ελληνίδα best seller, Τατιάνα Τζινιώλη. Η Τατιάνα μας κάνει να πιστέψουμε στον έρωτα μέσα από τα βιβλία της Road Trip, την τριλογία Manhattan, τα 18 σκαλιά, τα Βραδινά Ραντεβού και τις Μεθυσμένες Αλήθειες





Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις.

Μου αρέσουν τα ταξίδια, τα ατελείωτα βράδια με την παρέα, τα γέλια και υπεραγαπώ τη Ντόρα -το πιο cute κουνελάκι (πάντα αντικειμενικά!). Γράφω με δυνατή μουσική στα ακουστικά μου και συνήθως σε απόλυτο σκοτάδι για να μην αφαιρούμαι. Λατρεύω να λιώνω στον καναπέ με ένα καλό βιβλίο και μία ωραία σειρά. Γενικά, νομίζω πως ο όρος binge watching περιγράφει απλά τα Σαββατοκύριακά μου.



Ο έρωτας στα βιβλία σου παίζει πολύ μεγάλο ρόλο. Στην καθημερινή ζωή πιστεύεις ότι ισχύει το ίδιο;

Πιστεύω πως όλοι δίνουμε βάση σε αυτό, είτε είναι προτεραιότητά μας, είτε όχι. Νομίζω πως μαζί με τη φιλία, έτσι και η ερωτική σχέση είναι μία ανάγκη μας.



Πόσο πιστεύεις ότι έχουν αλλάξει οι ερωτικές σχέσεις με την πανδημία;

Όπως όλες οι σχέσεις, έχουν γίνει πιο…δύσκολες. Θέλω να πω, δεν μπορείς να βγεις ραντεβού για ένα φαγητό ή ποτό. Όλα βασίζονται στην επικοινωνία μέσω οθόνης που εκτός του ότι πολλές φορές κουράζει, δεν υπάρχει αυτή η φυσική αλληλεπίδραση. Οπότε, θεωρώ πως όλες οι σχέσεις -ερωτικές και φιλικές- έχουν επηρεαστεί αρκετά από την πανδημία. Τώρα, το τι θα γίνει μετά την άρση του lockdown…εικασίες γίνονται πολλές, αλλά μένει να το δούμε.



Έχεις σκεφτεί ποτέ να πειραματιστείς με άλλα λογοτεχνικά είδη;

Το έχω σκεφτεί κατά καιρούς, όμως σε ένα πολύ θεωρητικό επίπεδο. Δεν μου έχει έρθει κάποια ιδέα που να μπορεί να αναπτυχθεί σε μεγάλη έκταση και να είναι σε άλλο είδος.





Ποιο βιβλίο σου πιστεύεις ότι κρύβει τη μεγαλύτερη αλήθεια σου;

Νομίζω κάθε ένα έχει ένα μικρό κομμάτι από μένα, οπότε μπορώ να σου πω πως όλα, εξίσου, έχουν κομμάτια μου και αλήθειες μου.



Είσαι πολυταξιδεμένη και αυτό βγαίνει προς τα έξω. Σε ποια άλλη χώρα εκτός Αμερικής σκέφτεσαι να επενδύσεις πνευματικά για επόμενο έργο σου;

Να σου πω την αλήθεια…δεν ξέρω. Η άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι αυτή που με εμπνέει κι αυτή που έχω «μελετήσει» περισσότερο αν θες, ως προς την κουλτούρα, τη συμπεριφορά και τα κοινωνικά θέματα που αντιμετωπίζει. Προς το παρόν λοιπόν, δεν έχω ιδέα!



Πιστεύεις ότι ο κόσμος εκτιμά το ερωτικό μυθιστόρημα ή υπάρχουν ταμπού και προκαταλήψεις;

Υπάρχουν σίγουρα. Πολλοί θεωρούν πως θα διαβάσουν εκτενείς σκηνές με περιγραφικό σεξ και απλά η υπόθεση είναι κάτι που υπάρχει ως «μουσικό χαλί» από πίσω. Ωστόσο, το ερωτικό μυθιστόρημα αφορά τη σχέση δύο ανθρώπων, την καθημερινότητά τους και τη ζωή τους. Το σεξ υπάρχει σε κάθε ερωτική σχέση και στη ζωή όλων μας, οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί -σε γενικότερο πλαίσιο και όχι μόνο στη λογοτεχνία- γίνεται τόσο πολύ θέμα γι΄αυτό.



Τέλος, θα θέλαμε να κλείσεις με μια συμβουλή προς τους επερχόμενους συγγραφείς.

Να γράφουν πρώτα για εκείνους και όχι για τους άλλους. Να πουν την ιστορία που θέλουν και να στηρίζουν τις επιλογές τους.


Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε την Τατιάνα και να της ευχηθούμε ό,τι καλύτερο στη συγγραφική της πορεία. Μπορείτε να τη βρείτε επίσης στο Instagram


Σχόλια

  1. Τατιάνα ευχαριστούμε για την συνέντευξη καλή μας φίλη. Προσωπικά να σου ευχηθώ ότι καλύτερο στην έμπνευσή σου αλλά και στη διαδρομή σου. Κάθε σου όνειρο εφικτό.
    Καλή σου συνέχεια.
    Δανάη μου ευχαριστούμε πολύ για μια ακόμα άψογα οργανωμένη συνέντευξη παρουσίαση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

Το Καπετανόσπιτο - Γράφει η Ελένη Ζηνονίδη

Το τελευταίο βράδυ που κοιμήθηκα εκεί ήταν τον Αύγουστο του ’15. Είχαμε μαζευτεί πολλοί βλέπετε. Εγώ. Οι γονείς. Οι παππούδες. Τα φαντάσματα. Οι τύψεις -ζώντων και μη. Ίσως επέστρεφα ξανά. Ίσως όταν δε θα ζει κανένας από τους προαναφερθέντες αποφασίσω να μείνω ξανά μέσα σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους. Με τους νεκρούς και τις τύψεις τους τα καταφέρνω καλύτερα. Είναι πιο σιωπηλά όλα όταν είναι θαμμένα. Και οι άνθρωποι… και οι τύψεις τους. Το Καπετανόσπιτό μας ήταν κάτι σαν ιερό κειμήλιο. Σαν ένα παλιό μπαούλο που από μέσα του βγαίνουν άνθρωποι και αναμνήσεις. Ο παππούς Αυγέρης δεν ήταν ο πρώτος που έζησε εδώ, ήταν όμως εκείνος που φρόντισε να γεμίσει το πετρόχτιστο κειμήλιο των παππούδων του με ζωντάνια και φως. Και αναγκαστικά, όπως συμβαίνει πάντα με τους ανθρώπους… τύψεις. Ο Αυγέρης ήταν καπετάνιος. Και ως σωστός καπετάνιος που δεν μπορεί να κρατάει ταυτόχρονα το πηδάλιο ενός πλοίου κι ενός σπιτιού, παντρεύτηκε τη Σόφη παραδίδοντας της το πηδάλιο του σπιτιού και της καρδιάς του. ...

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ "Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΧΩΡΙΣ ΦΤΕΡΑ"

 (από τη Βούλα Γκεμίση) Παρουσίαση Παραμυθιού της Κατερίνας Χριστοδούλου στη Θεσσαλονίκη:  Μια Γιορτή για τη Μοναδικότητα και την Αυτοαποδοχή   Την Κυριακή 15 Ιουνίου 2025, ανήμερα της Γιορτής του Πατέρα, η Θεσσαλονίκη «ντύθηκε» στα παραμυθένια για να υποδεχτεί την επίσημη παρουσίαση του νέου παραμυθιού της συγγραφέως Κατερίνας Χριστοδούλου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε μέσα σε μία μαγική και ζεστή ατμόσφαιρα, γεμάτη χρώματα, χαμόγελα και… νεραιδόσκονη, που μοιράστηκε απλόχερα σε μικρούς και μεγάλους επισκέπτες. Με εκλεκτούς καλεσμένους και τη συγκινητική παρουσία παιδιών και οικογενειών, η συγγραφέας παρουσίασε το νέο της βιβλίο, το οποίο πραγματεύεται με τρυφερότητα και φαντασία την αξία της μοναδικότητας και της αυτοαποδοχής. Ένα παραμύθι που δεν απευθύνεται μόνο στα παιδιά αλλά και στους ενήλικες που αναζητούν το θάρρος να αγαπήσουν αυτό που πραγματικά είναι.   Η αφήγηση της Κατερίνας Χριστοδούλου ταξίδεψε το κοινό σε κόσμους γεμάτους φως, αποδοχή και ...