Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Συνέντευξη με την Τατιάνα Τζινιώλη

 

Σήμερα είμαστε κάτι παραπάνω από ενθουσιασμένοι, καθώς φιλοξενούμε στο blog μας την Ελληνίδα best seller, Τατιάνα Τζινιώλη. Η Τατιάνα μας κάνει να πιστέψουμε στον έρωτα μέσα από τα βιβλία της Road Trip, την τριλογία Manhattan, τα 18 σκαλιά, τα Βραδινά Ραντεβού και τις Μεθυσμένες Αλήθειες





Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις.

Μου αρέσουν τα ταξίδια, τα ατελείωτα βράδια με την παρέα, τα γέλια και υπεραγαπώ τη Ντόρα -το πιο cute κουνελάκι (πάντα αντικειμενικά!). Γράφω με δυνατή μουσική στα ακουστικά μου και συνήθως σε απόλυτο σκοτάδι για να μην αφαιρούμαι. Λατρεύω να λιώνω στον καναπέ με ένα καλό βιβλίο και μία ωραία σειρά. Γενικά, νομίζω πως ο όρος binge watching περιγράφει απλά τα Σαββατοκύριακά μου.



Ο έρωτας στα βιβλία σου παίζει πολύ μεγάλο ρόλο. Στην καθημερινή ζωή πιστεύεις ότι ισχύει το ίδιο;

Πιστεύω πως όλοι δίνουμε βάση σε αυτό, είτε είναι προτεραιότητά μας, είτε όχι. Νομίζω πως μαζί με τη φιλία, έτσι και η ερωτική σχέση είναι μία ανάγκη μας.



Πόσο πιστεύεις ότι έχουν αλλάξει οι ερωτικές σχέσεις με την πανδημία;

Όπως όλες οι σχέσεις, έχουν γίνει πιο…δύσκολες. Θέλω να πω, δεν μπορείς να βγεις ραντεβού για ένα φαγητό ή ποτό. Όλα βασίζονται στην επικοινωνία μέσω οθόνης που εκτός του ότι πολλές φορές κουράζει, δεν υπάρχει αυτή η φυσική αλληλεπίδραση. Οπότε, θεωρώ πως όλες οι σχέσεις -ερωτικές και φιλικές- έχουν επηρεαστεί αρκετά από την πανδημία. Τώρα, το τι θα γίνει μετά την άρση του lockdown…εικασίες γίνονται πολλές, αλλά μένει να το δούμε.



Έχεις σκεφτεί ποτέ να πειραματιστείς με άλλα λογοτεχνικά είδη;

Το έχω σκεφτεί κατά καιρούς, όμως σε ένα πολύ θεωρητικό επίπεδο. Δεν μου έχει έρθει κάποια ιδέα που να μπορεί να αναπτυχθεί σε μεγάλη έκταση και να είναι σε άλλο είδος.





Ποιο βιβλίο σου πιστεύεις ότι κρύβει τη μεγαλύτερη αλήθεια σου;

Νομίζω κάθε ένα έχει ένα μικρό κομμάτι από μένα, οπότε μπορώ να σου πω πως όλα, εξίσου, έχουν κομμάτια μου και αλήθειες μου.



Είσαι πολυταξιδεμένη και αυτό βγαίνει προς τα έξω. Σε ποια άλλη χώρα εκτός Αμερικής σκέφτεσαι να επενδύσεις πνευματικά για επόμενο έργο σου;

Να σου πω την αλήθεια…δεν ξέρω. Η άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι αυτή που με εμπνέει κι αυτή που έχω «μελετήσει» περισσότερο αν θες, ως προς την κουλτούρα, τη συμπεριφορά και τα κοινωνικά θέματα που αντιμετωπίζει. Προς το παρόν λοιπόν, δεν έχω ιδέα!



Πιστεύεις ότι ο κόσμος εκτιμά το ερωτικό μυθιστόρημα ή υπάρχουν ταμπού και προκαταλήψεις;

Υπάρχουν σίγουρα. Πολλοί θεωρούν πως θα διαβάσουν εκτενείς σκηνές με περιγραφικό σεξ και απλά η υπόθεση είναι κάτι που υπάρχει ως «μουσικό χαλί» από πίσω. Ωστόσο, το ερωτικό μυθιστόρημα αφορά τη σχέση δύο ανθρώπων, την καθημερινότητά τους και τη ζωή τους. Το σεξ υπάρχει σε κάθε ερωτική σχέση και στη ζωή όλων μας, οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί -σε γενικότερο πλαίσιο και όχι μόνο στη λογοτεχνία- γίνεται τόσο πολύ θέμα γι΄αυτό.



Τέλος, θα θέλαμε να κλείσεις με μια συμβουλή προς τους επερχόμενους συγγραφείς.

Να γράφουν πρώτα για εκείνους και όχι για τους άλλους. Να πουν την ιστορία που θέλουν και να στηρίζουν τις επιλογές τους.


Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε την Τατιάνα και να της ευχηθούμε ό,τι καλύτερο στη συγγραφική της πορεία. Μπορείτε να τη βρείτε επίσης στο Instagram


Σχόλια

  1. Τατιάνα ευχαριστούμε για την συνέντευξη καλή μας φίλη. Προσωπικά να σου ευχηθώ ότι καλύτερο στην έμπνευσή σου αλλά και στη διαδρομή σου. Κάθε σου όνειρο εφικτό.
    Καλή σου συνέχεια.
    Δανάη μου ευχαριστούμε πολύ για μια ακόμα άψογα οργανωμένη συνέντευξη παρουσίαση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...

Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...