Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΠΑΠΑΤΣΙΦΛΙΚΙΩΤΗ

(από τη Βούλα Γκεμίση)


Έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη συγγραφέα Βούλα Παπατσιφλικιώτη και το νέο της βιβλίο "Με τα μάτια της Ζωής"


 

  1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Από μικρή λάτρευα τα παιδιά και ήταν μια συνειδητή απόφαση να ασχοληθώ με επάγγελμα σχετικό με την ανατροφή τους. Έτσι σπούδασα βρεφονηπιοκόμος στην Θεσσαλονίκη, μια πόλη στην οποία γεννήθηκα, ζω και δραστηριοποιούμε μέχρι και σήμερα. Ένα παιδί με δυσκολία λόγου, που συνάντησα στην επαγγελματική μου πορεία, ήταν η αφορμή για το μεταπτυχιακό μου στη Λογοθεραπεία. Η δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα όπου λάτρευα στα μαθητικά μου χρόνια, έχει γίνει συνοδοιπόρος ζωής μέσα από την καλλιτεχνική σελίδα “Duende-Art”, της οποίας είμαι δημιουργός & διαχειρίστρια. Γράφοντας ένα άρθρο για την μεγαλύτερη εφημερίδα των Ελλήνων της Αυστραλίας «Νέος Κόσμος», σχετικά με τα παιδιά, αποφάσισα ότι για να περάσεις ένα μήνυμα όσο πιο ανώδυνα γίνεται στις μικρές ψυχούλες πρέπει να γίνει μέσα από την διασκέδαση. Κάπως έτσι ξεκίνησε η πορεία μου στον χώρο της παιδικής λογοτεχνία και γενικότερα της συγγραφής. Με καταγωγές από Μικρά Ασία και Κρήτη λατρεύω την Παράδοση, τα Ήθη και Έθιμά μας.

Πολύ απλά όλες αυτές οι ιδιότητες είναι κρίκοι στη ζωή ενός ατόμου. Με βοηθάνε να εξελιχθώ και να στέκομαι όρθια σε μια εποχή που ισοπεδώνει ανθρώπους και συναισθήματα. Πάνω από όλα όμως παλεύω να είμαι άνθρωπος με το Α κεφαλαίο.

 

  1. Πως ξεκίνησε η ενασχόληση σας με τη συγγραφή;

Την ενασχόλησή μου με την συγγραφή την χρωστάω στον αδερφό μου. Μου είχε πει κάποια στιγμή να μην αφήνω τις σκέψεις μου να χάνονται και να τις καταγράφω κάπου. Έτσι ξεκίνησα τις απόψεις, τα όνειρα και τις σκέψεις μου να τα κάνω λέξεις πάνω στο χαρτί και νοητά καραβάκια γεμάτα ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο!

  1. Πείτε μας λίγα λόγια για το πως εμπνευστήκατε το βιβλίο σας «Μέσα από τα μάτια της Ζωής».

Πρόσφατα από τις Εκδόσεις Ελκυστής κυκλοφόρησε το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Μέσα από τα μάτια της Ζωής». Η συγγραφή του ξεκίνησε πριν επτά χρόνια, τον Μάρτιο του 2016. Κάποιο βράδυ η ηρωίδα του βιβλίου βρήκε ένα μαγικό τρόπο, τρύπωσε στην ονειρική μου περιπλάνηση και μου αποκάλυψε την αρχή της ιστορίας του βιβλίου. Ένοιωσα σαν να έψαχνε μια “Αριάδνη”, που θα έπιανε τον μίτο της ζωής της, θα ανακάλυπτε την πορεία της και καταγράφοντας την θα την έκανε ένα αστέρι στην αιωνιότητα της λογοτεχνίας. Προσπάθησα λοιπόν να σταθώ αντάξια των προσδοκιών της. Έτσι ξεκίνησα την συγγραφή του συγκεκριμένου έργου, με λαογραφική, ιστορική και γεωγραφική μελέτη.

Μέσα από τις σελίδες ενός ιδιαίτερου βιβλίου ταξιδεύουμε στην Πόλη των χρωμάτων, των αρωμάτων, των ήχων και εικόνων!

 

  1. Που μπορούν αν βρουν οι αναγνώστες το βιβλίο σας;

Το βιβλίο "Μέσα από τα μάτια της Ζωής!" θα το προμηθευτείτε από όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας!

 

Επίσης, είναι διαθέσιμο και στο ηλεκτρονικό κατάστημα των Εκδόσεων Ελκυστής:

https://elkistis.gr/product/mesa-apo-ta-matia-tis-zois/

Τέλος, για τους αναγνώστες της Θεσσαλονίκης, μπορείτε να επισκεφθείτε τις εργάσιμες ώρες τα γραφεία των Εκδόσεων Ελκυστής (Πέτρου Λεβαντή 25, Καλαμαριά) ή να το παραγγείλετε δίχως μεταφορικά έξοδα στα τηλέφωνα 231 403 7484 ή 6977853682.

Ακόμη, μπορείτε να το παραγγείλετε στην Κύπρο καλώντας στο τηλέφωνο 99326813 (D.E.SBookworld).


  1. Ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό των ηρώων σας;

Η απλότητα. Είναι πρόσωπα της διπλανής πόρτας, εύκολα μπορείς να ταυτιστείς μαζί τους και να βρεις στοιχεία κοινά στον τρόπο σκέψης τους και στις πράξεις τους.

  1. Αν είχατε μπροστά σας την πρωταγωνίστρια του βιβλίου σας, τι θα την συμβουλεύατε;

Να εμπιστεύεται πιο πολύ την καρδιά από την λογική της. Πολλές φορές τα διάφορα συναισθήματα μας μπερδεύουν και μας οδηγούν σε δύσβατα μονοπάτια της ζωής, όμως αποτελούν το αλατοπίπερο της καθημερινότητας μας. Η καρδιά αποτελεί πάντα τον φάρο, που ακόμα και μέσα από φουρτούνες μας οδηγεί σε όμορφα και ασφαλή λιμάνια!

  1. Ποιον-α συγγραφέα θαυμάζετε και για ποιο λόγο;

Τον Νίκο Καζαντζάκη. Υπήρξε ένας από σημαντικότερους αλλά και πιο πολυσυζητημένους Έλληνες συγγραφείς του 20ου αιώνα. Ανήσυχο πνεύμα, όπως και εγώ. Υπήρξε ένας στοχαστής που μέσα από τον μεταφυσικό προβληματισμό παρουσιάζει με τρόπο ποιητικό τη δική του φιλοσοφία για την ζωή. 

 

Με τα λόγια αυτά περιέγραψε το 1950 τον εαυτό του: 

Με θαρρούν λόγιο, διανοούμενο,

γραφιά και δεν είμαι τίποτα απ’ αυτά.

Τα δάχτυλά μου, όταν γράφω, δεν

μελανώνονται, αιματώνουνται.

Θαρρώ δεν είμαι παρά τούτο:

μια απροσκύνητη ψυχή.

 


  1. Πως θα αντιμετωπίζατε μία αρνητική κριτική για το βιβλίο σας;

Με θετική στάση. Δεν είναι δυνατόν ένα έργο να αρέσει σε όλους. Αν υπήρχαν επιχειρήματα για την αρνητική στάση πάνω στο λογοτεχνικό μου έργο θα τα άκουγα με προσοχή. Και ποιος ξέρει, ίσως μια αρνητική κριτική να με έκανε καλύτερη στην μελλοντική, συγγραφική μου πορεία.

  1. Οι συγγραφείς σήμερα πιστεύετε ότι έχουν όλη την στήριξη που χρειάζεται για να προωθηθεί ένα βιβλίο;

Καταρχάς όλα εξαρτιόνται από τον εκδοτικό οίκο, με τον οποίο αποφασίζεις να συνεργαστείς. Υπάρχουν εκδοτικοί οίκοι που στηρίζουν έναν συγγραφέα στην προώθηση του βιβλίου και άλλοι που αφήνουν αυτό την δράση εξολοκλήρου πάνω σου. Όσο όμως και να στηρίζει ένας εκδοτικός δεν έχει μόνο ένα βιβλίο να διαχειριστεί. Αυτό που λέω πάντα στους άλλους συγγραφείς είναι ότι μόνο εσύ γνωρίζεις το καλό του βιβλίου σου και μπορείς να αγωνιστείς για να το ταξιδέψεις όσο περισσότερο γίνεται. Είναι το λογοτεχνικό σου παιδί, θέλεις το καλύτερο για εκείνο και οφείλεις να του το προσφέρεις!

  1. Πείτε μας το δικό σας κίνητρο για να ξεκινήσει κάποιος τη συγγραφή.

Αν έχεις ένα μήνυμα να μεταλαμπαδεύσεις, έναν φάρο να ανάψεις και να διαλύσεις το σκοτάδι που πάει να καταπιεί την κοινωνία μας και ένα λιθαράκι να βάλεις για να γίνει το αύριο αυτού του κόσμου καλύτερο, ασχολήσου με τον χώρο της συγγραφής και ας γίνει η πένα σου η βάρκα για το ομορφότερο ταξίδι της ζωής σου!

Το βιβλίο της μπορείτε να το βρείτε εδώ.


Ευχαριστούμε θερμά την Βούλα Παπατσιφλικιώτη για αυτή την όμορφη συνέντευξη, η ομάδα των Ονείρων Πένες σας εύχεται καλοτάξιδο! 



Σχόλια

  1. Nα καλωσορίσουμε τη Βούλα και να την ευχαριστήσουμε για την παράθεση των σκέψεών της. Να της ευχηθούμε κάθε επιτυχία στις εμπνεύσεις και τις δημιουργίες της.
    Επίσης, μπράβο Βούλα μου για το άψογο και όμορφο της συνέντευξης.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Ψώνια Συγγραφείς

  "Τα λεφτά μου όλα δίνω για λίγα clicks, κι ένα μήνυμά σου κάτω από το τραπέζι..." Ψώνια είμαστε. Φαντασμένα πλάσματα που διψάνε για αναγνώριση και δόξα, έχοντας γράψει μερικές σελίδες στο Word. Συγγραφείς, με άλλα λόγια, στα όρια της απελπισίας -θα έλεγε κανείς- για αυτό που δεν έρχεται από μόνο του. Κι εμείς εκεί, στο σπρώξιμο. Με το στανιό να γίνουμε φίρμες και να πουλήσουμε. Γιατί, ως γνωστόν, τα χρήματα είναι στο βιβλίο... Κι αν εδώ σου ξέφυγε ένα γελάκι, μην ανησυχείς, σε καταλαβαίνω. Έχω γελάσει πάμπολλες φορές και ο ίδιος με παρόμοια θέματα. Αλλά συγγνώμη, παρεκτράπηκε λίγο ο ειρμός μου. Πού ήμουν; Α, ναι! Στα ψώνια. Είναι πασιφανής, άλλωστε, η υπερπροσπάθεια. Τη βλέπουμε όλοι στα social media, όπου ο συγγραφέας «μαϊντανίζει», καθώς πρέπει να έχει συνεχή παρουσία και engagement ώστε… να γίνει γνωστός, φυσικά! Τι να κάνει, λοιπόν, το προσφιλές μας ψώνιο; Σπάει το κεφάλι του να βρει θεματολογίες για να κάνει ένα ακόμη βίντεο. Πασχίζει να μάθει τα Canva, τα CapCut κα...

Οι κίτρινες τουλίπες μυρίζουν "Σ' αγαπώ" (γράφει η Ελένη Ζηνονίδη)

"Δεν είναι αυτή τη μία φορά του χρόνου. Αυτή τη μία μέρα. Ειναι συνεχώς από πάνω μας, μέσα μας, γύρω μας, νεκρές οι ζωντανές. Απλά μια φορά τον χρόνο... αξίζει να τις θυμόμαστε λίγο περισσότερο. Αξίζει να ακούμε τις καρδιές τους όπως όταν μας κουβαλούσαν μέσα τους.  Σε μία ποιητική συλλογή είχα διαβάσει μια εύστοχη τοποθέτηση: " Οταν γιορτάζουν δε μιλούν, μα όταν γελούν το δείχνουν. Όποτε κλάψεις σε ακούν, όμως αν κλαιν' το κρύβουν".  Δεν είναι περίεργο που έχουν όλες μια διαπεραστική μυρωδιά που μας κάνει και κλαίμε; Η κάθε μία τη δική της, αλλά είναι μία. Με όσα αρώματα κι αν ψεκαστούν στο πέρας της ζωής τους. Με όσα κρίματα, ερωτήματα ψεκάσουνε και μας.  Αλλά είναι μαμάδες. Και αδειάζουν, και αλλάζουν, από πάνες μέχρι τον ίδιο τους τον εαυτό. Φιλτράρουν, προσέχουν, παρέχουν, ιδρώνουν, νυχτώνουν λουσμένες αγωνία πως όλα είναι καλά, ίσως βαλτώνουν, μα δεν κολώνουν. Σαν να τους χαρίζει η ζωή μια ατσάλινη πανοπλία που με τα χρόνια θαμπώνει, γεμίζει χαρακιές, γδαρσίμ...

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...