Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η Εξέλιξη του Τρόμου στη Λογοτεχνία: Από το Γοτθικό Σκοτάδι στο Halloween | Χάρης Κωφιάδης

Γιατί επιζητούμε την αδρεναλίνη του φόβου μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, ενώ στην πραγματική ζωή τον αποφεύγουμε; Καθώς πλησιάζει η πιο ατμοσφαιρική νύχτα του Οκτώβρη, τα φώτα χαμηλώνουν, οι σκιές μεγαλώνουν και η ανάγκη μας για μια σκοτεινή ιστορία γιγαντώνεται. Σε καλωσορίζω σε μια αναδρομή στις μορφές που πήρε ο τρόμος στη λογοτεχνία και στο γιατί το Halloween παραμένει η απόλυτη γιορτή των «περιέργων» αναγνωστών. Ανέκαθεν με τραβούσε το σκοτάδι στην τέχνη. Όχι πως αγνοούσα το φως, αλλά παρουσιάζεται συχνά ως λιγότερο γοητευτικό. Το σκοτάδι κρύβει μέσα του ανασφάλεια, αδρεναλίνη, το άγνωστο. Μας προκαλεί συναισθήματα τα οποία δεν θέλουμε να βιώσουμε στην καθημερινότητα και προτιμάμε να τα ανακαλύπτουμε από την ασφάλεια του καναπέ. Εκεί όπου ξέρουμε πολύ καλά πως ο τρόμος τελειώνει τη στιγμή που κλείνουμε το βιβλίο. Ή και λίγες ώρες αργότερα, ανάλογα πόσο θα μας επηρεάσει. Καθ’ όλη τη διάρκεια, ωστόσο, έχουμε πλήρη επίγνωση ότι όλο αυτό δεν είναι παρά μια φανταστική ιστορία...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΠΑΠΑΤΣΙΦΛΙΚΙΩΤΗ

(από τη Βούλα Γκεμίση)


Έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη συγγραφέα Βούλα Παπατσιφλικιώτη και το νέο της βιβλίο "Με τα μάτια της Ζωής"


 

  1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Από μικρή λάτρευα τα παιδιά και ήταν μια συνειδητή απόφαση να ασχοληθώ με επάγγελμα σχετικό με την ανατροφή τους. Έτσι σπούδασα βρεφονηπιοκόμος στην Θεσσαλονίκη, μια πόλη στην οποία γεννήθηκα, ζω και δραστηριοποιούμε μέχρι και σήμερα. Ένα παιδί με δυσκολία λόγου, που συνάντησα στην επαγγελματική μου πορεία, ήταν η αφορμή για το μεταπτυχιακό μου στη Λογοθεραπεία. Η δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα όπου λάτρευα στα μαθητικά μου χρόνια, έχει γίνει συνοδοιπόρος ζωής μέσα από την καλλιτεχνική σελίδα “Duende-Art”, της οποίας είμαι δημιουργός & διαχειρίστρια. Γράφοντας ένα άρθρο για την μεγαλύτερη εφημερίδα των Ελλήνων της Αυστραλίας «Νέος Κόσμος», σχετικά με τα παιδιά, αποφάσισα ότι για να περάσεις ένα μήνυμα όσο πιο ανώδυνα γίνεται στις μικρές ψυχούλες πρέπει να γίνει μέσα από την διασκέδαση. Κάπως έτσι ξεκίνησε η πορεία μου στον χώρο της παιδικής λογοτεχνία και γενικότερα της συγγραφής. Με καταγωγές από Μικρά Ασία και Κρήτη λατρεύω την Παράδοση, τα Ήθη και Έθιμά μας.

Πολύ απλά όλες αυτές οι ιδιότητες είναι κρίκοι στη ζωή ενός ατόμου. Με βοηθάνε να εξελιχθώ και να στέκομαι όρθια σε μια εποχή που ισοπεδώνει ανθρώπους και συναισθήματα. Πάνω από όλα όμως παλεύω να είμαι άνθρωπος με το Α κεφαλαίο.

 

  1. Πως ξεκίνησε η ενασχόληση σας με τη συγγραφή;

Την ενασχόλησή μου με την συγγραφή την χρωστάω στον αδερφό μου. Μου είχε πει κάποια στιγμή να μην αφήνω τις σκέψεις μου να χάνονται και να τις καταγράφω κάπου. Έτσι ξεκίνησα τις απόψεις, τα όνειρα και τις σκέψεις μου να τα κάνω λέξεις πάνω στο χαρτί και νοητά καραβάκια γεμάτα ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο!

  1. Πείτε μας λίγα λόγια για το πως εμπνευστήκατε το βιβλίο σας «Μέσα από τα μάτια της Ζωής».

Πρόσφατα από τις Εκδόσεις Ελκυστής κυκλοφόρησε το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Μέσα από τα μάτια της Ζωής». Η συγγραφή του ξεκίνησε πριν επτά χρόνια, τον Μάρτιο του 2016. Κάποιο βράδυ η ηρωίδα του βιβλίου βρήκε ένα μαγικό τρόπο, τρύπωσε στην ονειρική μου περιπλάνηση και μου αποκάλυψε την αρχή της ιστορίας του βιβλίου. Ένοιωσα σαν να έψαχνε μια “Αριάδνη”, που θα έπιανε τον μίτο της ζωής της, θα ανακάλυπτε την πορεία της και καταγράφοντας την θα την έκανε ένα αστέρι στην αιωνιότητα της λογοτεχνίας. Προσπάθησα λοιπόν να σταθώ αντάξια των προσδοκιών της. Έτσι ξεκίνησα την συγγραφή του συγκεκριμένου έργου, με λαογραφική, ιστορική και γεωγραφική μελέτη.

Μέσα από τις σελίδες ενός ιδιαίτερου βιβλίου ταξιδεύουμε στην Πόλη των χρωμάτων, των αρωμάτων, των ήχων και εικόνων!

 

  1. Που μπορούν αν βρουν οι αναγνώστες το βιβλίο σας;

Το βιβλίο "Μέσα από τα μάτια της Ζωής!" θα το προμηθευτείτε από όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας!

 

Επίσης, είναι διαθέσιμο και στο ηλεκτρονικό κατάστημα των Εκδόσεων Ελκυστής:

https://elkistis.gr/product/mesa-apo-ta-matia-tis-zois/

Τέλος, για τους αναγνώστες της Θεσσαλονίκης, μπορείτε να επισκεφθείτε τις εργάσιμες ώρες τα γραφεία των Εκδόσεων Ελκυστής (Πέτρου Λεβαντή 25, Καλαμαριά) ή να το παραγγείλετε δίχως μεταφορικά έξοδα στα τηλέφωνα 231 403 7484 ή 6977853682.

Ακόμη, μπορείτε να το παραγγείλετε στην Κύπρο καλώντας στο τηλέφωνο 99326813 (D.E.S. Bookworld).


  1. Ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό των ηρώων σας;

Η απλότητα. Είναι πρόσωπα της διπλανής πόρτας, εύκολα μπορείς να ταυτιστείς μαζί τους και να βρεις στοιχεία κοινά στον τρόπο σκέψης τους και στις πράξεις τους.

  1. Αν είχατε μπροστά σας την πρωταγωνίστρια του βιβλίου σας, τι θα την συμβουλεύατε;

Να εμπιστεύεται πιο πολύ την καρδιά από την λογική της. Πολλές φορές τα διάφορα συναισθήματα μας μπερδεύουν και μας οδηγούν σε δύσβατα μονοπάτια της ζωής, όμως αποτελούν το αλατοπίπερο της καθημερινότητας μας. Η καρδιά αποτελεί πάντα τον φάρο, που ακόμα και μέσα από φουρτούνες μας οδηγεί σε όμορφα και ασφαλή λιμάνια!

  1. Ποιον-α συγγραφέα θαυμάζετε και για ποιο λόγο;

Τον Νίκο Καζαντζάκη. Υπήρξε ένας από σημαντικότερους αλλά και πιο πολυσυζητημένους Έλληνες συγγραφείς του 20ου αιώνα. Ανήσυχο πνεύμα, όπως και εγώ. Υπήρξε ένας στοχαστής που μέσα από τον μεταφυσικό προβληματισμό παρουσιάζει με τρόπο ποιητικό τη δική του φιλοσοφία για την ζωή. 

 

Με τα λόγια αυτά περιέγραψε το 1950 τον εαυτό του: 

Με θαρρούν λόγιο, διανοούμενο,

γραφιά και δεν είμαι τίποτα απ’ αυτά.

Τα δάχτυλά μου, όταν γράφω, δεν

μελανώνονται, αιματώνουνται.

Θαρρώ δεν είμαι παρά τούτο:

μια απροσκύνητη ψυχή.

 


  1. Πως θα αντιμετωπίζατε μία αρνητική κριτική για το βιβλίο σας;

Με θετική στάση. Δεν είναι δυνατόν ένα έργο να αρέσει σε όλους. Αν υπήρχαν επιχειρήματα για την αρνητική στάση πάνω στο λογοτεχνικό μου έργο θα τα άκουγα με προσοχή. Και ποιος ξέρει, ίσως μια αρνητική κριτική να με έκανε καλύτερη στην μελλοντική, συγγραφική μου πορεία.

  1. Οι συγγραφείς σήμερα πιστεύετε ότι έχουν όλη την στήριξη που χρειάζεται για να προωθηθεί ένα βιβλίο;

Καταρχάς όλα εξαρτιόνται από τον εκδοτικό οίκο, με τον οποίο αποφασίζεις να συνεργαστείς. Υπάρχουν εκδοτικοί οίκοι που στηρίζουν έναν συγγραφέα στην προώθηση του βιβλίου και άλλοι που αφήνουν αυτό την δράση εξολοκλήρου πάνω σου. Όσο όμως και να στηρίζει ένας εκδοτικός δεν έχει μόνο ένα βιβλίο να διαχειριστεί. Αυτό που λέω πάντα στους άλλους συγγραφείς είναι ότι μόνο εσύ γνωρίζεις το καλό του βιβλίου σου και μπορείς να αγωνιστείς για να το ταξιδέψεις όσο περισσότερο γίνεται. Είναι το λογοτεχνικό σου παιδί, θέλεις το καλύτερο για εκείνο και οφείλεις να του το προσφέρεις!

  1. Πείτε μας το δικό σας κίνητρο για να ξεκινήσει κάποιος τη συγγραφή.

Αν έχεις ένα μήνυμα να μεταλαμπαδεύσεις, έναν φάρο να ανάψεις και να διαλύσεις το σκοτάδι που πάει να καταπιεί την κοινωνία μας και ένα λιθαράκι να βάλεις για να γίνει το αύριο αυτού του κόσμου καλύτερο, ασχολήσου με τον χώρο της συγγραφής και ας γίνει η πένα σου η βάρκα για το ομορφότερο ταξίδι της ζωής σου!

Το βιβλίο της μπορείτε να το βρείτε εδώ.


Ευχαριστούμε θερμά την Βούλα Παπατσιφλικιώτη για αυτή την όμορφη συνέντευξη, η ομάδα των Ονείρων Πένες σας εύχεται καλοτάξιδο! 



Σχόλια

  1. Nα καλωσορίσουμε τη Βούλα και να την ευχαριστήσουμε για την παράθεση των σκέψεών της. Να της ευχηθούμε κάθε επιτυχία στις εμπνεύσεις και τις δημιουργίες της.
    Επίσης, μπράβο Βούλα μου για το άψογο και όμορφο της συνέντευξης.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Σκέψεις για το ρόλο της τέχνης και της συγγραφής, γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης

 Ολόγυρά μας, ένας όμορφος μαγικός κόσμος της τέχνης, έχει απλωμένα τα φτερά του σε ένα διαρκές κάλεσμα στις σκέψεις αλλά και στα συναισθήματά μας. Δημιουργήματα εικαστικά, δημιουργήματα του λόγου, της κίνησης του σώματος, δημιουργήματα της σκηνής. Η αλληλεπίδραση μαζί του είναι μια σχέση που συνοδεύει τον άνθρωπο από την πρωτόγονη κοινωνία μέχρι σήμερα. Για τους ανθρώπους, που γράφουμε. Για όλους εκείνους που προσπαθούμε να εκφραστούμε δημιουργικά μέσα από την πεζογραφία και την ποίηση. Έχουμε σκεφτεί άραγε, γιατί το κάνουμε; Ποιο είναι το βαθύτερο κίνητρο πέρα από τη δύναμη της εξωτερίκευσης της εσωτερικής έμπνευσης; Με λίγα λόγια για να το πάω παρακάτω, το βαθύτερο κίνητρο ενός συγγραφικού έργου, μένει στενά στο να εκφράσει μόνο μια δοσμένη πλοκή, μια μυθοπλασία, ένα ποίημα; Ή προχωράει παραπέρα; Και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η "ομιλία"; Κακά τα ψέματα, μέσα σε κάθε λογοτεχνικό έργο, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα, ένας συγγραφέας, όποιος και και να είναι αυτός, θα ...

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Ο Στάθης & η Αστάθεια

  Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης  Η πρώτη φορά που ο Στάθης είδε τον γέρο ήταν μια μέρα που λίγο διέφερε απ’ όσες προηγήθηκαν. Στη δουλειά το τηλέφωνο δεν είχε σταματήσει να χτυπάει. Φωνές και φράσεις κοφτές, τυπικά ευγενικές μα ουσιαστικά αγενείς. Σπάνια πια, των παραπόνων και των απαιτήσεων προηγούνταν μια καλημέρα, ή μια καλησπέρα. Λες κι ήταν δεδομένο… Μα δεν ήταν. Κι έλειπε κι αυτό το χαμόγελο που εκείνος δεν θα μπορούσε να δει, μα αν μη τι άλλο θα το άκουγε. Είχε καλό αυτί όπως του λέγανε άλλωστε. Χρόνια στην ίδια θέση, επαγγελματικά είχε φτάσει στο απόγειο μιας καριέρας περιορισμένης και κομματάκι πεζής, να ανέχεται τον πάσα έναν που δεν πηδούσε ή δεν πηδιόταν αρκετά. Μπορεί βέβαια να μην έφταιγαν και οι πελάτες∙ το είχε σκεφτεί μια-δυο φορές και αυτό. Μπορεί να ήταν που και ο ίδιος δεν τους χαμογελούσε πια όπως παλιά. Όταν πήρε τη θέση, το ήθελε και το έκανε, μετά το προσπαθούσε. Στο τέλος το πέταξε στην άκρη σαν γραβάτα που κάπως σε στενεύει, κάπως σε πνίγει και δεν σου...