Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΠΑΠΑΤΣΙΦΛΙΚΙΩΤΗ

(από τη Βούλα Γκεμίση)


Έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη συγγραφέα Βούλα Παπατσιφλικιώτη και το νέο της βιβλίο "Με τα μάτια της Ζωής"


 

  1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Από μικρή λάτρευα τα παιδιά και ήταν μια συνειδητή απόφαση να ασχοληθώ με επάγγελμα σχετικό με την ανατροφή τους. Έτσι σπούδασα βρεφονηπιοκόμος στην Θεσσαλονίκη, μια πόλη στην οποία γεννήθηκα, ζω και δραστηριοποιούμε μέχρι και σήμερα. Ένα παιδί με δυσκολία λόγου, που συνάντησα στην επαγγελματική μου πορεία, ήταν η αφορμή για το μεταπτυχιακό μου στη Λογοθεραπεία. Η δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα όπου λάτρευα στα μαθητικά μου χρόνια, έχει γίνει συνοδοιπόρος ζωής μέσα από την καλλιτεχνική σελίδα “Duende-Art”, της οποίας είμαι δημιουργός & διαχειρίστρια. Γράφοντας ένα άρθρο για την μεγαλύτερη εφημερίδα των Ελλήνων της Αυστραλίας «Νέος Κόσμος», σχετικά με τα παιδιά, αποφάσισα ότι για να περάσεις ένα μήνυμα όσο πιο ανώδυνα γίνεται στις μικρές ψυχούλες πρέπει να γίνει μέσα από την διασκέδαση. Κάπως έτσι ξεκίνησε η πορεία μου στον χώρο της παιδικής λογοτεχνία και γενικότερα της συγγραφής. Με καταγωγές από Μικρά Ασία και Κρήτη λατρεύω την Παράδοση, τα Ήθη και Έθιμά μας.

Πολύ απλά όλες αυτές οι ιδιότητες είναι κρίκοι στη ζωή ενός ατόμου. Με βοηθάνε να εξελιχθώ και να στέκομαι όρθια σε μια εποχή που ισοπεδώνει ανθρώπους και συναισθήματα. Πάνω από όλα όμως παλεύω να είμαι άνθρωπος με το Α κεφαλαίο.

 

  1. Πως ξεκίνησε η ενασχόληση σας με τη συγγραφή;

Την ενασχόλησή μου με την συγγραφή την χρωστάω στον αδερφό μου. Μου είχε πει κάποια στιγμή να μην αφήνω τις σκέψεις μου να χάνονται και να τις καταγράφω κάπου. Έτσι ξεκίνησα τις απόψεις, τα όνειρα και τις σκέψεις μου να τα κάνω λέξεις πάνω στο χαρτί και νοητά καραβάκια γεμάτα ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο!

  1. Πείτε μας λίγα λόγια για το πως εμπνευστήκατε το βιβλίο σας «Μέσα από τα μάτια της Ζωής».

Πρόσφατα από τις Εκδόσεις Ελκυστής κυκλοφόρησε το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Μέσα από τα μάτια της Ζωής». Η συγγραφή του ξεκίνησε πριν επτά χρόνια, τον Μάρτιο του 2016. Κάποιο βράδυ η ηρωίδα του βιβλίου βρήκε ένα μαγικό τρόπο, τρύπωσε στην ονειρική μου περιπλάνηση και μου αποκάλυψε την αρχή της ιστορίας του βιβλίου. Ένοιωσα σαν να έψαχνε μια “Αριάδνη”, που θα έπιανε τον μίτο της ζωής της, θα ανακάλυπτε την πορεία της και καταγράφοντας την θα την έκανε ένα αστέρι στην αιωνιότητα της λογοτεχνίας. Προσπάθησα λοιπόν να σταθώ αντάξια των προσδοκιών της. Έτσι ξεκίνησα την συγγραφή του συγκεκριμένου έργου, με λαογραφική, ιστορική και γεωγραφική μελέτη.

Μέσα από τις σελίδες ενός ιδιαίτερου βιβλίου ταξιδεύουμε στην Πόλη των χρωμάτων, των αρωμάτων, των ήχων και εικόνων!

 

  1. Που μπορούν αν βρουν οι αναγνώστες το βιβλίο σας;

Το βιβλίο "Μέσα από τα μάτια της Ζωής!" θα το προμηθευτείτε από όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας!

 

Επίσης, είναι διαθέσιμο και στο ηλεκτρονικό κατάστημα των Εκδόσεων Ελκυστής:

https://elkistis.gr/product/mesa-apo-ta-matia-tis-zois/

Τέλος, για τους αναγνώστες της Θεσσαλονίκης, μπορείτε να επισκεφθείτε τις εργάσιμες ώρες τα γραφεία των Εκδόσεων Ελκυστής (Πέτρου Λεβαντή 25, Καλαμαριά) ή να το παραγγείλετε δίχως μεταφορικά έξοδα στα τηλέφωνα 231 403 7484 ή 6977853682.

Ακόμη, μπορείτε να το παραγγείλετε στην Κύπρο καλώντας στο τηλέφωνο 99326813 (D.E.SBookworld).


  1. Ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό των ηρώων σας;

Η απλότητα. Είναι πρόσωπα της διπλανής πόρτας, εύκολα μπορείς να ταυτιστείς μαζί τους και να βρεις στοιχεία κοινά στον τρόπο σκέψης τους και στις πράξεις τους.

  1. Αν είχατε μπροστά σας την πρωταγωνίστρια του βιβλίου σας, τι θα την συμβουλεύατε;

Να εμπιστεύεται πιο πολύ την καρδιά από την λογική της. Πολλές φορές τα διάφορα συναισθήματα μας μπερδεύουν και μας οδηγούν σε δύσβατα μονοπάτια της ζωής, όμως αποτελούν το αλατοπίπερο της καθημερινότητας μας. Η καρδιά αποτελεί πάντα τον φάρο, που ακόμα και μέσα από φουρτούνες μας οδηγεί σε όμορφα και ασφαλή λιμάνια!

  1. Ποιον-α συγγραφέα θαυμάζετε και για ποιο λόγο;

Τον Νίκο Καζαντζάκη. Υπήρξε ένας από σημαντικότερους αλλά και πιο πολυσυζητημένους Έλληνες συγγραφείς του 20ου αιώνα. Ανήσυχο πνεύμα, όπως και εγώ. Υπήρξε ένας στοχαστής που μέσα από τον μεταφυσικό προβληματισμό παρουσιάζει με τρόπο ποιητικό τη δική του φιλοσοφία για την ζωή. 

 

Με τα λόγια αυτά περιέγραψε το 1950 τον εαυτό του: 

Με θαρρούν λόγιο, διανοούμενο,

γραφιά και δεν είμαι τίποτα απ’ αυτά.

Τα δάχτυλά μου, όταν γράφω, δεν

μελανώνονται, αιματώνουνται.

Θαρρώ δεν είμαι παρά τούτο:

μια απροσκύνητη ψυχή.

 


  1. Πως θα αντιμετωπίζατε μία αρνητική κριτική για το βιβλίο σας;

Με θετική στάση. Δεν είναι δυνατόν ένα έργο να αρέσει σε όλους. Αν υπήρχαν επιχειρήματα για την αρνητική στάση πάνω στο λογοτεχνικό μου έργο θα τα άκουγα με προσοχή. Και ποιος ξέρει, ίσως μια αρνητική κριτική να με έκανε καλύτερη στην μελλοντική, συγγραφική μου πορεία.

  1. Οι συγγραφείς σήμερα πιστεύετε ότι έχουν όλη την στήριξη που χρειάζεται για να προωθηθεί ένα βιβλίο;

Καταρχάς όλα εξαρτιόνται από τον εκδοτικό οίκο, με τον οποίο αποφασίζεις να συνεργαστείς. Υπάρχουν εκδοτικοί οίκοι που στηρίζουν έναν συγγραφέα στην προώθηση του βιβλίου και άλλοι που αφήνουν αυτό την δράση εξολοκλήρου πάνω σου. Όσο όμως και να στηρίζει ένας εκδοτικός δεν έχει μόνο ένα βιβλίο να διαχειριστεί. Αυτό που λέω πάντα στους άλλους συγγραφείς είναι ότι μόνο εσύ γνωρίζεις το καλό του βιβλίου σου και μπορείς να αγωνιστείς για να το ταξιδέψεις όσο περισσότερο γίνεται. Είναι το λογοτεχνικό σου παιδί, θέλεις το καλύτερο για εκείνο και οφείλεις να του το προσφέρεις!

  1. Πείτε μας το δικό σας κίνητρο για να ξεκινήσει κάποιος τη συγγραφή.

Αν έχεις ένα μήνυμα να μεταλαμπαδεύσεις, έναν φάρο να ανάψεις και να διαλύσεις το σκοτάδι που πάει να καταπιεί την κοινωνία μας και ένα λιθαράκι να βάλεις για να γίνει το αύριο αυτού του κόσμου καλύτερο, ασχολήσου με τον χώρο της συγγραφής και ας γίνει η πένα σου η βάρκα για το ομορφότερο ταξίδι της ζωής σου!

Το βιβλίο της μπορείτε να το βρείτε εδώ.


Ευχαριστούμε θερμά την Βούλα Παπατσιφλικιώτη για αυτή την όμορφη συνέντευξη, η ομάδα των Ονείρων Πένες σας εύχεται καλοτάξιδο! 



Σχόλια

  1. Nα καλωσορίσουμε τη Βούλα και να την ευχαριστήσουμε για την παράθεση των σκέψεών της. Να της ευχηθούμε κάθε επιτυχία στις εμπνεύσεις και τις δημιουργίες της.
    Επίσης, μπράβο Βούλα μου για το άψογο και όμορφο της συνέντευξης.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Μη μου μιλάς για καλοκαίρια"

Πιο καλή η μοναξιά... Στα δεκάξι δεν την ξέρεις. Δεν υπάρχει η μοναξιά στο λεξιλόγιό σου, μόνο δυο φτερά στην πλάτη έχεις και σκαρφαλώνεις στο τοιχάκι που σε χωρίζει από τον δρόμο, από το στενό καλντερίμι του κυκλαδίτικου νησιού όπου κατηφορίζει μια παρέα παιδιών τραγουδώντας: "Πιο καλή η μοναξιά από σένα που δε φτάνω..." Και θες να πετάξεις, να προσγειωθείς μπροστά στην παρέα και να βαδίσεις μαζί τους ψιθυρίζοντας: "Μια σε βρίσκω, μια σε χάνω..." Στα δεκάξι τα φτάνεις όλα. Τους φτάνεις όλους. Βρίσκεις για πρώτη φορά την καρδιά σου κι αμέσως μετά τη χάνεις, την αφήνεις για πάντα εκεί, στον ήλιο που βάφει το Αιγαίο κόκκινο, στο φεγγάρι που γίνεται μάρτυρας τού πρώτου φιλιού στις σκιές.  Στα δεκάξι φοράς την καινούργια σου φούστα με τα κίτρινα λουλούδια, το λευκό μπλουζάκι που λίγο μετά θα λερώσεις με το παγωτό μηχανής που ο δυνατός κυκλαδίτικος αέρας θα στείλει απευθείας πάνω σου και θα σε κάνει να βάλεις τα κλάματα. Στα δεκάξι περπατάς στο λιμάνι το βράδυ και περιμέ...

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

Άννα Καρένινα ή Τελειώνει με Εμάς;

  "Τελικά, τι προσδίδει αξία σε ένα βιβλίο;" 1. Το δίλημμα Ιδού λοιπόν ένα δίλημμα που μπορεί να τσακίσει κόκαλα. Γιατί ενώ φαινομενικά είναι μια εύκολη ερώτηση, η απάντησή της κρύβει παγίδες. Το ασφαλές είναι να απαντήσεις την Καρένινα ή τουλάχιστον να βρεις έναν ευφυή και πλάγιο τρόπο να μιλήσεις για την υποκειμενικότητα της στιγμής, του mood, της διάθεσης κ.α. Τονίζοντας πάντα την αδιαμφισβήτητη λογοτεχνική αξία ενός έργου όπως αυτό του Τολστόι, αν θες στο τέλος οι συνομιλητές σου να κουνάνε επιδοκιμαστικά το κεφάλι, συμφωνόντας. 2. Η “ασφαλής” επιλογή Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως μια πολύ μεγάλη μερίδα θα απαντούσε χωρίς δεύτερη σκέψη το κλασικό αυτό βιβλίο. Και θα είχαν απόλυτο δίκιο. Η διαχρονικότητά του και μόνο, είναι μέτρο ποιότητας αν μη τι άλλο. Τι συμβαίνει όμως με αυτούς που θα ήθελαν να απαντήσουν πως απολαύσανε περισσότερο το  Τελειώνει με Εμάς ; Μπορούν άραγε να το κάνουν σε έναν κύκλο λογοτεχνικό όπου υπάρχουν ορισμένοι άτυποι κανόνες; Και αν το κάνου...