Γιατί επιζητούμε την αδρεναλίνη του φόβου μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, ενώ στην πραγματική ζωή τον αποφεύγουμε; Καθώς πλησιάζει η πιο ατμοσφαιρική νύχτα του Οκτώβρη, τα φώτα χαμηλώνουν, οι σκιές μεγαλώνουν και η ανάγκη μας για μια σκοτεινή ιστορία γιγαντώνεται. Σε καλωσορίζω σε μια αναδρομή στις μορφές που πήρε ο τρόμος στη λογοτεχνία και στο γιατί το Halloween παραμένει η απόλυτη γιορτή των «περιέργων» αναγνωστών. Ανέκαθεν με τραβούσε το σκοτάδι στην τέχνη. Όχι πως αγνοούσα το φως, αλλά παρουσιάζεται συχνά ως λιγότερο γοητευτικό. Το σκοτάδι κρύβει μέσα του ανασφάλεια, αδρεναλίνη, το άγνωστο. Μας προκαλεί συναισθήματα τα οποία δεν θέλουμε να βιώσουμε στην καθημερινότητα και προτιμάμε να τα ανακαλύπτουμε από την ασφάλεια του καναπέ. Εκεί όπου ξέρουμε πολύ καλά πως ο τρόμος τελειώνει τη στιγμή που κλείνουμε το βιβλίο. Ή και λίγες ώρες αργότερα, ανάλογα πόσο θα μας επηρεάσει. Καθ’ όλη τη διάρκεια, ωστόσο, έχουμε πλήρη επίγνωση ότι όλο αυτό δεν είναι παρά μια φανταστική ιστορία...
Το αρχοντικό της σιωπής
(Μυθιστόρημα)
Σε ένα νησί πνιγμένο στα μυστικά, ένας φόνος ξεσκεπάζει δεκαετίες σιωπής, κληρονομιών και ψεύδους.
Το παλιό πλούσιο αρχοντικό του Στέφανου Καψή και της συγύζου του, Βαλεντίνης Καψή. Ένα αρχοντικό γεμάτο μνήμες, παρακαταθήκες αλλά και πολλά μυστικά. Και οι δύο τους είναι πια μνήμες για τα παιδιά τους, την Ελένη και τον Ανδρέα Καψή. Δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι, δύο εντελώς αντίθετες προσωπικότητες. Εκείνη, σύζυγος και μητέρα της Βαλεντίνης, γυναίκα χαμηλών τόνων, δοτική και ανθρώπινη. Ο αδελφός της, Ανδρέας, το εντελώς αντίθετο. Άνθρωπος των επιχειρήσεων, του σκληρού real estate. Με μεθόδους πολλές φορές αμφιλεγόμενες, με σχέδια και επιδιώξεις με σημαία το σκληρό κέρδος.
Η Βαλεντίνη Βαρθαλίτη, στα 36 της χρόνια, η λατρεμένη εγγονή της γιαγιάς, φέρει το όνομά της αλλά και την αύρα της αγάπης της και της επιρροής της από τα παιδικά της χρόνια. Εντελώς προσδόκητα θα βρεθεί στη σκιά του παλιού αρχοντικού αλλά και στο επίκεντρο μιας σκοτεινής πλεκτάνης, όπου το αίμα συγχέεται με το δίκαιο και η αλήθεια με την προδοσία. Στο πλευρό της, ο Αργύρης Ραιδεστός, 39 ετών, επαγγελματικός της συνεργάτης. Ένας άντρας βουβός αλλά άγρυπνος, έτοιμος να ξεπεράσει κάθε του όριο για να τη σώσει.
Καθώς οι σκιές σφίγγουν τον κλοιό, κάποια πρόσωπα με βαρύ παρελθόν καραδοκούν. Ένας συνεργός με λερωμένα χέρια και ένα ξεχασμένο φουλάρι γίνονται τα κλειδιά μιας ιστορίας που μοιάζει καταδικασμένη να καταλήξει στο αίμα.
Όμως ο έρωτας επιμένει. Κι όταν όλα καταρρέουν, η πιο γενναία ερώτηση δεν είναι «ποιος σκότωσε», αλλά:
Θες να γεράσουμε μαζί;
 |
Παρουσίαση χαρακτήρων
Στέφανος Καψής:
Γεννήθηκε το 1928 στην Πάρο, καπετάνιος. Πέθανε το 2013, σε ηλικία 85 ετών. Το 1958, θα παντρευτεί τη Βαλεντίνη, σε ηλικία 30 ετών. Θα κάνουν δύο παιδιά, την Ελένη και τον Ανδρέα.
Βαλεντίνη Καψή:
Γεννήθηκε το 1938 στη Σύρο. Σύζυγος του Στέφανου Κάψη. Πέθανε το 2020, σε ηλικία 82 ετών.
Ανδρέας Καψής: πρωτότοκος γιος τους, γεννήθηκε το 1959, σήμερα σε ηλικία 66 ετών. Επιχειρηματίας.
Ελένη Καψή: κόρη τους, γεννήθηκε το 1961. Το 1986 παντρεύτηκε τον ΓΙΩΡΓΟ ΒΑΡΘΑΛΙΤΗ, γεννημένο το 1950 και απέκτησαν μια κόρη, τη Βαλεντίνη.
Βαλεντίνη Βαρθαλίτη: Γεννήθηκε το 1988, αρχιτέκτων με δικό της γραφείο μαζί με τον συνεταίρο της, Αργύρη Ραιδεστό.
Αργύρης Ραιδεστός: Αρχιτέκτονας, γεννημένος το 1985, σήμερα 39 ετών. Χωρισμένος. Επαγγελματικός συνεταίρος της Βαλεντίνης Βαρθαλίτη στο τεχνικό τους γραφείο. Υπήρξαν συμφοιτητές.
Δημήτρης Ερμόλαος: Δικηγόρος, ετών 56, γεννημένος το 1968. Είναι ο δικηγόρος και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Καψή και εκ των απορρήτων, συνεργάτης του.
ΙΑΚΩΒΟΣ ΔΕΠΟΝΤΗΣ: Γεννημένος το 1946, (σήμερα ετών 78). Προσλήφθηκε με τη γυναίκα του, το 1978, από την Βαλεντίνη Καψή για να είναι οι άνθρωποι του σπιτιού, το δεξί της χέρι. Εξελίχθηκαν σε πιστά πρόσωπα στη ζωή της και στην οικογένεια. Η γυναίκα του Δέσποινα έχει πεθάνει, ο Ιάκωβος εξακολουθεί να ζει στο αρχοντικό.
ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΔΙΟΦΑΝΤΟΥΣ: Γνωστός και καταξιωμένος ποινικολόγος. Προσωπικός φίλος του Γιώργου Βαρθαλίτη και νομικός συνεργάτης.
Σ’ ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί όπου ο άνεμος μεταφέρει ψιθύρους από το παρελθόν, η Βαλεντίνη επιστρέφει στο πατρικό αρχοντικό για να σταθεί απέναντι στη σιωπή και να τη σπάσει.
Ένας ανομολόγητος έρωτας, μια διαθήκη που χάνεται, ένας φόνος που διαλύει τις βεβαιότητες. Στο κέντρο της θύελλας, μια γυναίκα που αρνείται να λυγίσει. Αντίπαλοί της η προδοσία, η αδικία και μια κοινωνία που στήνει σκιάχτρα για να κρατήσει τους αληθινούς ένοχους στο σκοτάδι.
Μα η αλήθεια όπως η θάλασσα βρίσκει πάντα τον τρόπο να επιστρέφει.
Ένα μυθιστόρημα για τις σιωπές που φωνάζουν, για τη δύναμη της μνήμης και το τίμημα της ελευθερίας. Στο τέλος, τίποτα δεν μένει κρυφό. Θα σωθούν εκείνοι που αγάπησαν άραγε;
Πού μπορείτε να το διαβάσετε
Το μυθιστόρημα έχει ανέβει τμηματικά, σε συνέχειες 22 κεφαλαίων και είναι δημοσιευμένο, στο παρακάτω μπλογκ και διεύθυνση:
Εκεί βρίσκεται το τελευταίο επεισόδιο, στο ξεκίνημα του οποίου είναι αναρτημένοι ΟΛΟΙ οι σύνδεσμοι κάθε κεφαλαίου, για να ξεκινήσετε από την αρχή.
Ένα υπέροχο μυθιστόρημα, που με συντρόφεψε για πολύν καιρό, πάντα με την μεστή γραφή του Γιάννη, με αγωνία και ανατροπές. Ένα νουαρ, όχι τόσο μακριά από την ελληνική πραγματικότητα, όπου πολλά φαίνονται αθώα υπό το λαμπρό φως της χώρας μας, αλλά συγχρόνως τα πάντα σκιάζονται από το σκοτάδι αυτών που κρύβουν τον πραγματικό τους εαυτό. Ένα παιχνίδι χρήματος, συμφερόντων αλλά και εκδίκησης, το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσει η Βαλεντίνη Βαρθαλίτη και ο περίγυρός της. Θα επικρατήσει τελικά το φως έναντι του σκοταδιού, που έρχεται από το παρελθόν;
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλώς όρισες και πάλι, Βασίλη μου. Μού έλειψαν τα σχόλιά σου, αγαπητέ φίλε. Καλό Φθινόπωρο να ευχηθώ ολόψυχα. Σε ευχαριστώ πολύ για τη στήριξη και τον πολύτιμο χρόνο σου πάντα. Η κριτική σου πάντα συγκροτημένη και αναλυτική.
ΔιαγραφήΝα είσαι καλά, φίλε μου.
Πόσο όμορφη η γραφή σας! Πάντα γλαφυρή και αισθαντική! Υπέροχο!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚατερίνα μου, κορίτσι μου, σε ευχαριστώ πολύ. Τα λόγια σου ηχούν στην καρδιά μου.
ΔιαγραφήI appreciate you including the character breakdown, especially the detail about Argyris Radestos being a "mute but vigilant man." I am intrigued by what he will do to save Valentini Varthaliti. I will definitely look up The Mansion of Silence.
ΑπάντησηΔιαγραφήThank you very much, Melody, my dear friend for your attention and your comments under my above story. I really appreciate it. Kisses.
ΔιαγραφήΚάθε φορά που διαβάζω κάτι δικό σου Γιάννη απολαμβάνω τόσο πολύ τη διαδικασία της ανάγνωσης! Μου έχει λείψει η γραφή σου απίστευτα! Μεστή, με βάθος στις λέξεις που είναι λες και σε αγγίζουν, σε πιάνουν από το χέρι και σε κατευθύνουν μέσα στην ιστορία. Για ακόμα μία φορά έχω την αίσθηση ότι βάζεις τη σφραγίδα σου σε ένα νουάρ αριστούργημα. Που ναι, θα ήθελα πολύ να το διαβάσω όλο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΒούλα μου, αγαπημένη μου φίλη, με συγκινούν τα λόγια σου και πάντα η αγάπη σου. Σε ευχαριστώ πολύ. Σέβομαι απόλυτα τις υποχρεώσεις σου και καταλαβαίνω. Μην αγχώνεσαι. Το έργο είναι πάντα ελεύθερο σε διάθεση για ανάγνωση, καλή μου φίλη, όποτε το θελήσεις. Την καλησπέρα μου.
ΔιαγραφήWow, this story really pulls you into its world. I love how each character is layered, especially Valentini, standing firm in the shadow of family legacy while navigating danger and love. The way the past and present collide makes me think about how our own histories shape the choices we make. I am curious to see how all the secrets come to light and what it takes for truth to finally be free.
ΑπάντησηΔιαγραφή