Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

Όταν οι Πένες Ονειρεύονται: 3 Νέες Κυκλοφορίες που θα λατρέψετε

 



Η έκδοση ενός βιβλίου είναι πάντοτε χαρμόσυνο γεγονός για εμάς, τόσο ως συγγραφείς που βλέπουμε ότι η τέχνη στην οποία επιλέξαμε να αφοσιωθούμε, γεννά ακόμη έμπνευση και δημιουργία, όσο και ως αναγνώστες που θα έχουμε φρέσκιες, νέες επιλογές να κοσμήσουν τις μικρές αναγνωστικές τελετουργίες μας αλλά και τα ράφια της βιβλιοθήκης.

Κι αν το tbr μας είναι μονίμως γεμάτο, εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω κανέναν “εγκρατή” βιβλιόφιλο που να μπορεί να αντισταθεί στη θέα ενός νέου βιβλίου που για κάποιο λόγο του μιλά και του ψιθυρίζει συνομωτικά “πάρε με… το ξέρεις πως το θέλεις”.

Κι εμείς σήμερα, ως Ονείρων Πένες, έχουμε διπλή -ή μάλλον τριπλή- χαρά, αφού τα 3 αυτά νέα βιβλία έρχονται από αξιέπαινους συγγραφείς που έχουμε την τιμή και τη χαρά να θεωρούμε μέλη μας. Τα παραθέτουμε εδώ, και θα σιγουρευτούμε να ανανεώσουμε το άρθρο με τα κατάλληλα links γι’ αυτά που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμη, για να μην χάσεις κανένα.


Άγρια Θάλασσα | Μέρος 2ο

  • Συγγραφέας: Ελευθερία Καλογνωμά
  • Εκδοτικός Οίκος: Γράφημα
  • Είδος: Κοινωνικό, Ρομαντικό
  • Μορφή: Έντυπο
  • Link Βιβλίου: Βρες το εδώ

Οπισθόφυλλο:
«Όταν φτάνεις στο σημείο να αναιρέσεις τη ζωή σου, τότε μάλλον αυτή ήταν μια ζωή που δεν ήθελες ποτέ».
“Φιλιώ”. Το όνομά της κεραυνός, καταμεσίς ενός πελάγους στο οποίο πια παραδέρνεται άγρια. Η πραγματική φουρτούνα τώρα ξεκινά, το λιμάνι είναι μακριά κι ο φάρος που θα την οδηγήσει σε αυτό, φτιαγμένος από νότες και κόκκινα τριαντάφυλλα, θ’ αργήσει να φανεί...

Με το Ζόρι Παντρειά

  • Συγγραφέας: Βούλα Γκεμίση
  • Εκδοτικός Οίκος: Carmela’s Books
  • Είδος: Ρομαντική Κομεντί
  • Μορφή: Flipbook
  • Link Βιβλίου: Αποκτήστε το εδώ

Οπισθόφυλλο:
Στον μικρόκοσμό μου απολαμβάνω την τελειομανία μου· εργάζομαι μανιωδώς και παθιάζομαι με το να χρησιμοποιώ τους άντρες, ακριβώς όπως κάνουν κι εκείνοι όταν αυτοαποκαλούνται ορκισμένοι εργένηδες. Οι άντρες στη ζωή μου; Διασκεδαστικά διαλείμματα. Τίποτα παραπάνω...

Το Ρεμέντιο του Έρωτα

  • Συγγραφέας: Αγλαΐα Κληρονόμου
  • Εκδοτικός Οίκος: Silk
  • Είδος: Ρομαντικό, Κοινωνικό
  • Μορφή: Έντυπο
  • Link Βιβλίου: Αποκτήστε το εδώ

Οπισθόφυλλο:
«Είσαι γοργόνα και με έχεις μαγέψει… το φως που χρειαζόμουν…»
Η Λιζέτα έμαθε να βασίζεται μόνο στον εαυτό της, από τη μέρα που έχασε τη μοναδική της οικογένεια σ’ ένα τροχαίο που καθόρισε δραματικά και τη ζωή της...


Εμείς από πλευράς μας ευχόμαστε πρωτίστως στους συγγραφείς να χαίρουν τα έργα τους της αποδοχής σας και να ταξιδέψουν σε όσο περισσότερες καρδιές γίνεται, και στους αναγνώστες να γνωρίσετε αυτές τις φωνές και αυτές τις Πένες, γιατί πραγματικά αξίζουν τον χρόνο σας.

Διαβάζουμε, βιώνουμε, μοιράζουμε φως.

Σχόλια

  1. Τα κορίτσια μας εν πάση δυνάμη! Τρία καινούργια βιβλία, μοσχοβολάνε έμπνευση, δημιουργία. Τις αγαπώ και τις τρεις και έχω άποψη. Κάθε μια μας έχει δώσει δείγματα τι μπορεί να γράψει. Χαίρομαι πραγματικά και θα ευχηθώ κάθε επιτυχία με την καρδιά μου.
    Χάρη, εξαίρετη παρουσίαση, φίλε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα ήταν άδικο Γιάννη μου να μιλάμε για όλα και όχι για τα δικά μας, που εν πάσει περιπτώσει, αξίζουν τον χρόνο και την αγάπη των αναγνωστών. Κάθε μία τους για τους δικούς της λόγους και επιφυλασσόμαστε και για εκτενέστερες παρουσιάσεις μόλις έχουμε ολοκληρωμένη άποψη! Εδώ θα είμαστε!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Μη μου μιλάς για καλοκαίρια"

Πιο καλή η μοναξιά... Στα δεκάξι δεν την ξέρεις. Δεν υπάρχει η μοναξιά στο λεξιλόγιό σου, μόνο δυο φτερά στην πλάτη έχεις και σκαρφαλώνεις στο τοιχάκι που σε χωρίζει από τον δρόμο, από το στενό καλντερίμι του κυκλαδίτικου νησιού όπου κατηφορίζει μια παρέα παιδιών τραγουδώντας: "Πιο καλή η μοναξιά από σένα που δε φτάνω..." Και θες να πετάξεις, να προσγειωθείς μπροστά στην παρέα και να βαδίσεις μαζί τους ψιθυρίζοντας: "Μια σε βρίσκω, μια σε χάνω..." Στα δεκάξι τα φτάνεις όλα. Τους φτάνεις όλους. Βρίσκεις για πρώτη φορά την καρδιά σου κι αμέσως μετά τη χάνεις, την αφήνεις για πάντα εκεί, στον ήλιο που βάφει το Αιγαίο κόκκινο, στο φεγγάρι που γίνεται μάρτυρας τού πρώτου φιλιού στις σκιές.  Στα δεκάξι φοράς την καινούργια σου φούστα με τα κίτρινα λουλούδια, το λευκό μπλουζάκι που λίγο μετά θα λερώσεις με το παγωτό μηχανής που ο δυνατός κυκλαδίτικος αέρας θα στείλει απευθείας πάνω σου και θα σε κάνει να βάλεις τα κλάματα. Στα δεκάξι περπατάς στο λιμάνι το βράδυ και περιμέ...

Αντρικά και Γυναικεία Βιβλία: Στερεότυπο ή Πραγματικότητα;

  Μεγάλο το συγκεκριμένο debate, και με έβαλε σε σκέψεις μια άποψη που ακούστηκε για την «Άγρια Θάλασσα» της δικής μας, Ελευθερίας Καλογνωμά, από άντρα αναγνώστη. Ένα βιβλίο που, λόγω του κοινού της συγγραφέως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «γυναικείο». Και εκεί ξεκινάνε οι σκέψεις, με τις δύο πλευρές να υπερμάχονται της θέσης τους με ποικίλα επιχειρήματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι στερεωμένα σε τι άλλο; Σε στερεότυπα. Χωρίς να πούμε ότι πρέπει να καταρρίψουμε κάθε μορφής στερεοτυπική αντίδραση –καθώς κάποιες εξυπηρετούν την καθημερινότητα και τη συνέχειά μας– θέλησα να δω λίγο τις δύο πλευρές στα πιο ουσιώδη τους σημεία. Η Πλευρά των Αριθμών και της Βιολογίας Αρχικά, είναι γνωστό ότι άντρες και γυναίκες μας ελκύουν διαφορετικά πράγματα. Δεν θα σταθώ στην παιδική ηλικία, καθώς εκεί ο άνθρωπος διαμορφώνεται βαρύτατα από το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, στη συνέχεια της ζωής τους, ο άντρας και η γυναίκα θα βρεθούν να θέλουν ή ακόμη και να έχουν ανάγκη από διαφορετικά πρά...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...