Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Αντρικά και Γυναικεία Βιβλία: Στερεότυπο ή Πραγματικότητα;

  Μεγάλο το συγκεκριμένο debate, και με έβαλε σε σκέψεις μια άποψη που ακούστηκε για την «Άγρια Θάλασσα» της δικής μας, Ελευθερίας Καλογνωμά, από άντρα αναγνώστη. Ένα βιβλίο που, λόγω του κοινού της συγγραφέως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «γυναικείο». Και εκεί ξεκινάνε οι σκέψεις, με τις δύο πλευρές να υπερμάχονται της θέσης τους με ποικίλα επιχειρήματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι στερεωμένα σε τι άλλο; Σε στερεότυπα. Χωρίς να πούμε ότι πρέπει να καταρρίψουμε κάθε μορφής στερεοτυπική αντίδραση –καθώς κάποιες εξυπηρετούν την καθημερινότητα και τη συνέχειά μας– θέλησα να δω λίγο τις δύο πλευρές στα πιο ουσιώδη τους σημεία. Η Πλευρά των Αριθμών και της Βιολογίας Αρχικά, είναι γνωστό ότι άντρες και γυναίκες μας ελκύουν διαφορετικά πράγματα. Δεν θα σταθώ στην παιδική ηλικία, καθώς εκεί ο άνθρωπος διαμορφώνεται βαρύτατα από το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, στη συνέχεια της ζωής τους, ο άντρας και η γυναίκα θα βρεθούν να θέλουν ή ακόμη και να έχουν ανάγκη από διαφορετικά πρά...

Αντρικά και Γυναικεία Βιβλία: Στερεότυπο ή Πραγματικότητα;

 


Μεγάλο το συγκεκριμένο debate, και με έβαλε σε σκέψεις μια άποψη που ακούστηκε για την «Άγρια Θάλασσα» της δικής μας, Ελευθερίας Καλογνωμά, από άντρα αναγνώστη. Ένα βιβλίο που, λόγω του κοινού της συγγραφέως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «γυναικείο».

Και εκεί ξεκινάνε οι σκέψεις, με τις δύο πλευρές να υπερμάχονται της θέσης τους με ποικίλα επιχειρήματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι στερεωμένα σε τι άλλο; Σε στερεότυπα. Χωρίς να πούμε ότι πρέπει να καταρρίψουμε κάθε μορφής στερεοτυπική αντίδραση –καθώς κάποιες εξυπηρετούν την καθημερινότητα και τη συνέχειά μας– θέλησα να δω λίγο τις δύο πλευρές στα πιο ουσιώδη τους σημεία.

Η Πλευρά των Αριθμών και της Βιολογίας

Αρχικά, είναι γνωστό ότι άντρες και γυναίκες μας ελκύουν διαφορετικά πράγματα. Δεν θα σταθώ στην παιδική ηλικία, καθώς εκεί ο άνθρωπος διαμορφώνεται βαρύτατα από το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, στη συνέχεια της ζωής τους, ο άντρας και η γυναίκα θα βρεθούν να θέλουν ή ακόμη και να έχουν ανάγκη από διαφορετικά πράγματα, ανάλογα με το πώς είναι φτιαγμένος ο καθένας βιοχημικά αλλά και εγκεφαλικά. Γιατί δεν είμαστε ίδιοι. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Τα νούμερα σε παγκόσμιο επίπεδο δείχνουν μια ξεκάθαρη τάση:

  • Η πλειοψηφία των ανδρών κινείται προς την επική φαντασία, το dark, το θρίλερ και το αστυνομικό μυστήριο.

  • Η πλειοψηφία των γυναικών μοιάζει να προτιμάει erotica, ρομαντικό, κοινωνικό και αυτοβελτίωση.

Αυτή είναι μια πραγματικότητα βγαλμένη από αριθμούς που δεν περιορίζονται γεωγραφικά και δεν λένε ψέματα (σημειώνοντας βέβαια ότι οι γυναίκες αναγνώστριες είναι πολύ πιο πιθανό να δοκιμάσουν διαφορετικά είδη). Αυτή η πλευρά, λοιπόν, πατάει πάνω σε μια βιολογία, την οποία όμως συχνά παίρνει ως θέσφατο και μονόδρομο.

Η Πλευρά του «Ξεριζώματος των Ταμπελών»

Η αντίθετη πλευρά επιλέγει την κατάργηση των διακρίσεων: «Ο καθένας μπορεί να διαβάσει οτιδήποτε. Δεν υπάρχουν αντρικά και γυναικεία βιβλία».

Ούτε κι αυτό όμως στέκει απόλυτα από μόνο του. Παρότι ως ιδέα είναι όμορφη, μοιάζει να αγνοεί ότι οι επιλογές των δύο φύλων δεν καταλήγουν σε ένα ευρύ και ισομοιρασμένο φάσμα. Την επικύρωση αυτού τη βλέπουμε ακόμη και στο marketing. Τα χρώματα και τα εξώφυλλα δεν είναι τυχαία:

Το εξώφυλλο ενός ρομαντικού βιβλίου έχει σκοπό να χτυπήσει τη φαντασίωση μιας γυναίκας ή τον ρομαντισμό που λείπει από την καθημερινότητα, ενώ ένα καθαρό epic fantasy στοχεύει σε μια μάλλον ενστικτώδη ανάγκη του άνδρα για δύναμη. Και το marketing μιλάει αφού ακούσει τους αριθμούς.

Η Αλήθεια Βρίσκεται στη «Ματιά» μας

Η αλήθεια, όπως σε όλα τα πράγματα, βρίσκεται κάπου στη μέση. Αν αποδεχτούμε το γεγονός ότι οι γυναίκες εκτιμούν περισσότερο το συναίσθημα, ενώ οι άντρες ψάχνουν τη λογική και τη μηχανική πίσω από τα πράγματα, βλέπουμε ότι ο παράγοντας που λείπει και από τις δύο θέσεις είναι αυτός της προσωπικής οπτικής.

Ένας αναγνώστης που επιλέγει συνειδητά την οπτική γωνία από την οποία θα προσεγγίσει ένα έργο, μπορεί να ανοίξει απίστευτα τους ορίζοντές του:

  • Ένας άντρας μπορεί να διαβάσει ένα ερωτικό/ρομαντικό βιβλίο και να εστιάσει στο κοινωνικό aspect ή στο μυστήριο που συχνά συνοδεύει την πλοκή.

  • Μια γυναίκα μπορεί να εκτιμήσει ένα «αντρικό» βιβλίο δίνοντας έμφαση στη συναισθηματική αποτύπωση και την ψυχολογία των χαρακτήρων.

Στην τελική, ναι, ο καθένας μπορεί να επιλέξει ό,τι θέλει. Υπάρχουν αντρικά και γυναικεία βιβλία αλλά όχι επειδή προορίζονται αποκλειστικά για ένα κοινό. Χαρακτηρίζονται έτσι βάσει του ποιο είναι το μεγαλύτερο κοινό τους. Το θέμα είναι, εμείς ως αναγνώστες, να γινόμαστε πιο ευέλικτοι και να μπορούμε να βλέπουμε πέρα από τα στερεότυπα, διατηρώντας, φυσικά, την ατομική μας ταυτότητα.



Στατιστικό Υπόμνημα: Τι λένε οι αριθμοί;

Για τους λάτρεις των δεδομένων, η παγκόσμια εκδοτική αγορά και οι μεγάλες έρευνες επιβεβαιώνουν με αριθμούς τις αναγνωστικές τάσεις των δύο φύλων:

  • Το χάσμα στην ανάγνωση λογοτεχνίας: Σύμφωνα με διαχρονικά στοιχεία του National Endowment for the Arts (NEA), οι γυναίκες προηγούνται σταθερά κατά περίπου 20 ποσοστιαίες μονάδες έναντι των ανδρών στην ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων (fiction).

  • Η κυριαρχία ανά είδος: Μεγάλες δειγματοληπτικές έρευνες σε χρήστες της πλατφόρμας Goodreads δείχνουν ότι το 95% των αναγνωστών στο είδος του Ρομαντικού (Romance/Erotica) είναι γυναίκες. Αντίθετα, οι άνδρες αναγνώστες δείχνουν συντριπτική προτίμηση (που συχνά ξεπερνά το 70-80%) σε είδη όπως η Ιστορία, οι Βιογραφίες, το Sci-Fi και το Epic Fantasy.

  • Η τάση επιλογής συγγραφέα: Έρευνες της αγοράς (όπως π.χ. από το A Writer of History) αποκαλύπτουν ότι οι άνδρες αναγνώστες επιλέγουν σε ποσοστό άνω του 80-90% βιβλία γραμμένα αποκλειστικά από άνδρες συγγραφείς. Οι γυναίκες εμφανίζονται πολύ πιο ισορροπημένες και «ευέλικτες», επιλέγοντας συχνά και τα δύο φύλα στις αναγνώσεις τους.

  • Το κίνητρο της ανάγνωσης: Σε ποιοτικές έρευνες γύρω από τη φιλαναγνωσία, οι γυναίκες αναφέρουν συχνότερα ως κίνητρο την «κατανόηση των άλλων» και την «ενσυναίσθηση» (κάτι που τις στρέφει στο κοινωνικό/ρομαντικό μυθιστόρημα), ενώ οι άνδρες εστιάζουν στην «ανάλυση συστημάτων», την πλοκή, τη λογική και τη δράση.

· · ─ ·✶· ─ · ·

*Σημείωση: Το άρθρο θα ανέβει επίσης στο προσωπικό μου site, όπου μπορείς να βρεις και άλλα θέματα που ίσως σου φανούν ενδιαφέροντα, και αποτελεί προϊόν αποκλειστικά προσωπικών σκέψεων, θέσεων και απόψεων. Η ανάρτηση στο συλλογικό συγγραφικό blog OneirwnPenes δεν υπονοεί συμφωνία των υπολοίπων μελών με τα παραπάνω.

HarisKofiades BookBlog ➜ 


Σχόλια

Most Popular

Οι κίτρινες τουλίπες μυρίζουν "Σ' αγαπώ" (γράφει η Ελένη Ζηνονίδη)

"Δεν είναι αυτή τη μία φορά του χρόνου. Αυτή τη μία μέρα. Ειναι συνεχώς από πάνω μας, μέσα μας, γύρω μας, νεκρές οι ζωντανές. Απλά μια φορά τον χρόνο... αξίζει να τις θυμόμαστε λίγο περισσότερο. Αξίζει να ακούμε τις καρδιές τους όπως όταν μας κουβαλούσαν μέσα τους.  Σε μία ποιητική συλλογή είχα διαβάσει μια εύστοχη τοποθέτηση: " Οταν γιορτάζουν δε μιλούν, μα όταν γελούν το δείχνουν. Όποτε κλάψεις σε ακούν, όμως αν κλαιν' το κρύβουν".  Δεν είναι περίεργο που έχουν όλες μια διαπεραστική μυρωδιά που μας κάνει και κλαίμε; Η κάθε μία τη δική της, αλλά είναι μία. Με όσα αρώματα κι αν ψεκαστούν στο πέρας της ζωής τους. Με όσα κρίματα, ερωτήματα ψεκάσουνε και μας.  Αλλά είναι μαμάδες. Και αδειάζουν, και αλλάζουν, από πάνες μέχρι τον ίδιο τους τον εαυτό. Φιλτράρουν, προσέχουν, παρέχουν, ιδρώνουν, νυχτώνουν λουσμένες αγωνία πως όλα είναι καλά, ίσως βαλτώνουν, μα δεν κολώνουν. Σαν να τους χαρίζει η ζωή μια ατσάλινη πανοπλία που με τα χρόνια θαμπώνει, γεμίζει χαρακιές, γδαρσίμ...

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...

Η Θεωρία της Σελίδας 99: Το απόλυτο test drive για το επόμενο βιβλίο σου

Εξώφυλλο, οπισθόφυλλο ή κάτι άλλο;   Με ποιο κριτήριο αποφασίζουμε ποια θα είναι η επόμενη αγορά μας σε βιβλία; Πώς μπορεί ο αναγνώστης να σταθεί απέναντι σε ατέλειωτα ράφια -ή πάγκους εκθέσεων- και να αναζητήσει ανάμεσα σε χιλιάδες τίτλους αυτόν που θα του κάνει το κλικ; Ένα κριτήριο για πολλούς είναι το εξώφυλλο και δεν τους αδικώ. Από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις άλλωστε τη διαδικασία του αποκλεισμού. Βέβαια, το εξώφυλλο είναι κάτι στο οποίο ο συγγραφέας συναινεί, αλλά δεν επιμελείται ενεργά. Μας λέει πολλά για το είδος, αλλά λίγα για την ίδια την ποιότητα του έργου. Επόμενος σταθμός: το οπισθόφυλλο. Εκεί -αν είμαστε τυχεροί- θα βρούμε το «ζουμί» της υπόθεσης. Είναι όμως κάτι σαν το τρέιλερ των ταινιών. Πόσες φορές ένα τρέιλερ μας παραπλάνησε, επειδή η ταινία δεν είχε τίποτα παραπάνω από τις επιλεγμένες σκηνές που είχαμε ήδη δει; Επιπλέον, το οπισθόφυλλο, παρότι συνήθως δουλειά του συγγραφέως, περνάει από κόσκινο από το marketing της εκδοτικής. Οπότε τελικά τι κάνεις;  Ο Ford...