Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Αντρικά και Γυναικεία Βιβλία: Στερεότυπο ή Πραγματικότητα;

 


Μεγάλο το συγκεκριμένο debate, και με έβαλε σε σκέψεις μια άποψη που ακούστηκε για την «Άγρια Θάλασσα» της δικής μας, Ελευθερίας Καλογνωμά, από άντρα αναγνώστη. Ένα βιβλίο που, λόγω του κοινού της συγγραφέως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «γυναικείο».

Και εκεί ξεκινάνε οι σκέψεις, με τις δύο πλευρές να υπερμάχονται της θέσης τους με ποικίλα επιχειρήματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι στερεωμένα σε τι άλλο; Σε στερεότυπα. Χωρίς να πούμε ότι πρέπει να καταρρίψουμε κάθε μορφής στερεοτυπική αντίδραση –καθώς κάποιες εξυπηρετούν την καθημερινότητα και τη συνέχειά μας– θέλησα να δω λίγο τις δύο πλευρές στα πιο ουσιώδη τους σημεία.

Η Πλευρά των Αριθμών και της Βιολογίας

Αρχικά, είναι γνωστό ότι άντρες και γυναίκες μας ελκύουν διαφορετικά πράγματα. Δεν θα σταθώ στην παιδική ηλικία, καθώς εκεί ο άνθρωπος διαμορφώνεται βαρύτατα από το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, στη συνέχεια της ζωής τους, ο άντρας και η γυναίκα θα βρεθούν να θέλουν ή ακόμη και να έχουν ανάγκη από διαφορετικά πράγματα, ανάλογα με το πώς είναι φτιαγμένος ο καθένας βιοχημικά αλλά και εγκεφαλικά. Γιατί δεν είμαστε ίδιοι. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Τα νούμερα σε παγκόσμιο επίπεδο δείχνουν μια ξεκάθαρη τάση:

  • Η πλειοψηφία των ανδρών κινείται προς την επική φαντασία, το dark, το θρίλερ και το αστυνομικό μυστήριο.

  • Η πλειοψηφία των γυναικών μοιάζει να προτιμάει erotica, ρομαντικό, κοινωνικό και αυτοβελτίωση.

Αυτή είναι μια πραγματικότητα βγαλμένη από αριθμούς που δεν περιορίζονται γεωγραφικά και δεν λένε ψέματα (σημειώνοντας βέβαια ότι οι γυναίκες αναγνώστριες είναι πολύ πιο πιθανό να δοκιμάσουν διαφορετικά είδη). Αυτή η πλευρά, λοιπόν, πατάει πάνω σε μια βιολογία, την οποία όμως συχνά παίρνει ως θέσφατο και μονόδρομο.

Η Πλευρά του «Ξεριζώματος των Ταμπελών»

Η αντίθετη πλευρά επιλέγει την κατάργηση των διακρίσεων: «Ο καθένας μπορεί να διαβάσει οτιδήποτε. Δεν υπάρχουν αντρικά και γυναικεία βιβλία».

Ούτε κι αυτό όμως στέκει απόλυτα από μόνο του. Παρότι ως ιδέα είναι όμορφη, μοιάζει να αγνοεί ότι οι επιλογές των δύο φύλων δεν καταλήγουν σε ένα ευρύ και ισομοιρασμένο φάσμα. Την επικύρωση αυτού τη βλέπουμε ακόμη και στο marketing. Τα χρώματα και τα εξώφυλλα δεν είναι τυχαία:

Το εξώφυλλο ενός ρομαντικού βιβλίου έχει σκοπό να χτυπήσει τη φαντασίωση μιας γυναίκας ή τον ρομαντισμό που λείπει από την καθημερινότητα, ενώ ένα καθαρό epic fantasy στοχεύει σε μια μάλλον ενστικτώδη ανάγκη του άνδρα για δύναμη. Και το marketing μιλάει αφού ακούσει τους αριθμούς.

Η Αλήθεια Βρίσκεται στη «Ματιά» μας

Η αλήθεια, όπως σε όλα τα πράγματα, βρίσκεται κάπου στη μέση. Αν αποδεχτούμε το γεγονός ότι οι γυναίκες εκτιμούν περισσότερο το συναίσθημα, ενώ οι άντρες ψάχνουν τη λογική και τη μηχανική πίσω από τα πράγματα, βλέπουμε ότι ο παράγοντας που λείπει και από τις δύο θέσεις είναι αυτός της προσωπικής οπτικής.

Ένας αναγνώστης που επιλέγει συνειδητά την οπτική γωνία από την οποία θα προσεγγίσει ένα έργο, μπορεί να ανοίξει απίστευτα τους ορίζοντές του:

  • Ένας άντρας μπορεί να διαβάσει ένα ερωτικό/ρομαντικό βιβλίο και να εστιάσει στο κοινωνικό aspect ή στο μυστήριο που συχνά συνοδεύει την πλοκή.

  • Μια γυναίκα μπορεί να εκτιμήσει ένα «αντρικό» βιβλίο δίνοντας έμφαση στη συναισθηματική αποτύπωση και την ψυχολογία των χαρακτήρων.

Στην τελική, ναι, ο καθένας μπορεί να επιλέξει ό,τι θέλει. Υπάρχουν αντρικά και γυναικεία βιβλία αλλά όχι επειδή προορίζονται αποκλειστικά για ένα κοινό. Χαρακτηρίζονται έτσι βάσει του ποιο είναι το μεγαλύτερο κοινό τους. Το θέμα είναι, εμείς ως αναγνώστες, να γινόμαστε πιο ευέλικτοι και να μπορούμε να βλέπουμε πέρα από τα στερεότυπα, διατηρώντας, φυσικά, την ατομική μας ταυτότητα.



Στατιστικό Υπόμνημα: Τι λένε οι αριθμοί;

Για τους λάτρεις των δεδομένων, η παγκόσμια εκδοτική αγορά και οι μεγάλες έρευνες επιβεβαιώνουν με αριθμούς τις αναγνωστικές τάσεις των δύο φύλων:

  • Το χάσμα στην ανάγνωση λογοτεχνίας: Σύμφωνα με διαχρονικά στοιχεία του National Endowment for the Arts (NEA), οι γυναίκες προηγούνται σταθερά κατά περίπου 20 ποσοστιαίες μονάδες έναντι των ανδρών στην ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων (fiction).

  • Η κυριαρχία ανά είδος: Μεγάλες δειγματοληπτικές έρευνες σε χρήστες της πλατφόρμας Goodreads δείχνουν ότι το 95% των αναγνωστών στο είδος του Ρομαντικού (Romance/Erotica) είναι γυναίκες. Αντίθετα, οι άνδρες αναγνώστες δείχνουν συντριπτική προτίμηση (που συχνά ξεπερνά το 70-80%) σε είδη όπως η Ιστορία, οι Βιογραφίες, το Sci-Fi και το Epic Fantasy.

  • Η τάση επιλογής συγγραφέα: Έρευνες της αγοράς (όπως π.χ. από το A Writer of History) αποκαλύπτουν ότι οι άνδρες αναγνώστες επιλέγουν σε ποσοστό άνω του 80-90% βιβλία γραμμένα αποκλειστικά από άνδρες συγγραφείς. Οι γυναίκες εμφανίζονται πολύ πιο ισορροπημένες και «ευέλικτες», επιλέγοντας συχνά και τα δύο φύλα στις αναγνώσεις τους.

  • Το κίνητρο της ανάγνωσης: Σε ποιοτικές έρευνες γύρω από τη φιλαναγνωσία, οι γυναίκες αναφέρουν συχνότερα ως κίνητρο την «κατανόηση των άλλων» και την «ενσυναίσθηση» (κάτι που τις στρέφει στο κοινωνικό/ρομαντικό μυθιστόρημα), ενώ οι άνδρες εστιάζουν στην «ανάλυση συστημάτων», την πλοκή, τη λογική και τη δράση.

· · ─ ·✶· ─ · ·

*Σημείωση: Το άρθρο θα ανέβει επίσης στο προσωπικό μου site, όπου μπορείς να βρεις και άλλα θέματα που ίσως σου φανούν ενδιαφέροντα, και αποτελεί προϊόν αποκλειστικά προσωπικών σκέψεων, θέσεων και απόψεων. Η ανάρτηση στο συλλογικό συγγραφικό blog OneirwnPenes δεν υπονοεί συμφωνία των υπολοίπων μελών με τα παραπάνω.

HarisKofiades BookBlog ➜ 


Σχόλια

  1. Πολύ ενδιαφέρον! Και να προσθέσω ότι νέοι άντρες σήμερα δεν ντρέπονται να πουν ότι διαβάζουν αισθηματική, άρα "γυναικεία" λογοτεχνία. Για μένα όλα είναι για όλους! Τα στερεότυπα είναι εδώ για να τα σπάσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι πολλά πράγματα έχουν απενοχοποιηθεί. Και καλώς, θα πω εγώ, γιατί το να περιοριζόμαστε σε αυτά που διαβάζουμε μας κάνει να χάνουμε ευκαιρίες για πολύ πολύ όμορφα ταξίδια!

      Διαγραφή
  2. Να ένα ακόμα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ζήτημα, που ο αγαπητός μας Χάρης, βάζει στο τραπέζι για κουβέντα. Θα μπορούσαμε να είμαστε τώρα μπροστά σε μια όμορφη θάλασσα, σαν αυτές που η καλή μας Ελευθερία γράφει και να συζητάμε μετά το ηλιοβασίλεμμα μέχρι τα ...ξημερώματα.
    Για μένα, φίλες και φίλοι, δεν υπάρχουν "αντρικά" και "γυναικεία" βιβλία. Μου φαίνονται αστείοι οι όροι. Αλλιώς να έχουμε εξώφυλλα γαλάζια ή ροζ όπως τους παλιούς αιώνες και να ξέρουμε. Άλλωστε μην απορείτε, η επιδρομή συντηρητικών και κρυπτοφασιστικών ιδεών αυτά προάγει.
    Το κοινό ενός συγγραφέα ναι! Μπορεί να έχει διαφορετικές επιρροές στα φύλα. Αυτό όμως είναι άλλο καπέλο! Εκεί μιλάει το προφίλ του/της συγγραφέα.
    Η γυναίκα μου, η μεγάλη μου κόρη διαβάζουν μετά μανίας Άγκαθα Κρίστι η πρώτη και Στήβεν Κινγκ, η δεύτερη. Μιλάει για ...ειδικές στο είδος, ναι; Ένα είδος, σκληρό, καθόλου ...ρομαντικό. Αλλά μήπως η Άγκαθα Κρίστι δεν κρύβει ρομαντισμό; Απύθμενο θα σας πω.
    Τις γενικότερες κατευθύνσεις, δυστυχώς, τις ορίζει η αγορά και η εμπορευματοποίηση. Για παράδειγμα, τι διαφημίσεις βλέπετε σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα; Στοιχηματικές, αυτοκίνητα, "αντρικά" στερεότυπα. Τι διαφημίσεις βλέπετε σε μια αισθηματική σειρά; Καλλυντικά, "γυναικεία" στερεότυπα. Αν εμείς ακολουθούμε το προκάτ που στήνουν οι έμποροι και κερδοσκόποι, τότε με γεια μας και χαρά μας.
    Θα ήθελα στην κουβέντα να έμπαινε πολύς κόσμος εδώ αλλά για έναν περίεργο λόγο βλέπω ότι οι περισσότεροι γίνονται ΠΟΛΥ ΦΛΥΑΡΟΙ στα social media σε "ανώδυνα" θέματα, στα οποία δεν υπάρχει κόστος ανάληψης θέσης. Εδώ στα μπλογκ που απαιτείτει διάλογος και όχι "καλημέρα, καλησπέρα", δυστυχώς...

    Την καλησπέρα μου σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την καλησπέρα μου, με το μυαλό μου σε αυτές τις θάλασσες που λες και τις όμορφες παρέες! Και το ξέρεις πως συμφωνώ. Δεν ακυρώνω τους ισχυρισμούς ότι μπορεί να μας ελκύουν διαφορετικά πράγματα αλλά επιμένω στη ματιά. Ένα βιβλίο δεν είναι ποτέ μονοδιάστατο. Η ταμπέλα του αισθηματικού για παράδειγμα, μπαίνει για να καλύψει λόγους marketing όπως πολύ σωστά αναφέρεις κι εσύ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το βιβλίο μπορεί να διαβαστεί μόνο υπό αυτό το πρίσμα. Καθένας μας διαβάζει, εστιάζει και αντιλαμβάνεται διαφορετικά πράγματα. Παίρνει διαφορερικά πράγματα από μία ανάγνωση. Αυτό από μόνο του μου λέει εμένα πως όλα μπορούν να είναι για όλους, αρκεί να βρεθεί η κατάλληλη... γωνία λήψης όπως μας γράφει και η Αγλαΐα μας!
      Τώρα για το τελευταίο που αναφέρεις, είναι λίγο θλιβερό που δεν μπορούμε να ανοίξουμε μεγάλες συζητήσεις, να ακούγονται απόψεις, να ανταλλάζουμε οπτικές. Αλλά τι να κάνεις;

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Ερημωμένη καρδιά..

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη Ερείπιο η καρδιά  Ερημωμένη  Στέκει ρακένδυτη  Με τσακισμένα  Βρώμικα  Ρούχα  Αναμεμιγμένη με δάκρυα  Δάκρυα πόνου  Ξεχειλωμένα γαζιά  Με ακανόνιστες κλωστές  Εδώ κι εκεί.. Να κι εκεί.. Πρόσεχε!  κι εκεί.. Πέτρινοι τοίχοι την περιτριγυρίζουν  Και στροβιλίζεται  Και χάνεται στο αχανές σκοτάδι  Που απλώνεται μπρος της  Ανάθεμα πια ! Φώναξε.. Απογυμνώνοντας τον εαυτό της  Από την ελάχιστη κάλυψη που της απόμεινε  Χωρίς να νοιάζεται για τη γύμνια της  Για τη λύπηση η τη συμπόνοια των άλλων.. Γιατί η πραγματική γύμνια βρίσκεται στην ψυχή.. Όρθωσε το ανάστημα της  Παραμερίζοντας τον νευραλγικό της πόνο που συνέχιζε να σφυροκοπάει στο κεφάλι της  Τα σκελετωμένα πόδια της  με σταθερά βήματα  άρχισαν να παίρνουν σιγά σιγά τον δρόμο τους  Τώρα πια το ξέρει.. Μονα...

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...